"Uzhavan" உழவனின் "நெற்குவியல்"

தலைப்பு வைக்கமுடியாதது

2012-01-06T09:01:00.000-08:00

இந்த இடத்தை வெறும் இருபதாயிரம் ரூபாய்க்கு ஒருத்தன் கொடுக்கிறேன்னு சொல்லியிருக்கான்; ஒரு இருபதாயிரம் இல்லாம வாங்காம விட்டிருக்கிறார். லூசு அப்பா.. இப்ப அந்த இடத்தோட மதிப்பு 25 லட்சம். இப்படி இப்ப நான் சொல்லிக்கிட்டு இருக்கேன்.

இந்த இடத்தை வெறும் இருபத்தைந்து லட்சத்துக்குஒருத்தன் கொடுக்கிறேன்னு சொல்லியிருக்கான்; ஒரு இருபத்தைந்து லட்சம் இல்லாம வாங்காம விட்டிருக்கிறார். லூசு அப்பா.. இப்ப அந்த இடத்தோட மதிப்பு 25 கோடி. இப்படி நாளைக்கு என் புள்ளை சொல்லும்.

***

டிபன் கேரியரில் கொண்டு வந்த சாப்பாட்டை முழுவதும் சாப்பிடமுடியாததால், சிறிது சாப்பாட்டை அப்படியே கேரியரில் வைத்து மூடினார் நண்பரொருவர். அருகிலிருந்த இன்னொரு நண்பர், "அதை அள்ளிப்போட்டு கழுவ வேண்டியதானே; சாய்ந்திரம் வீட்டுக்குப் போவதற்குள் கெட்டுப்போகுமே" என்றார். அதற்கு அவர், "கெட்டுப்போனா என்ன. நாய்க்குப் போடவேண்டியதுதான்" என்றார். அப்போதுதான் எனக்கு எப்போதோ படித்தது நினைவிற்கு வந்தது "சாப்பாடு நாறிய பின்புதான் நமக்கு நாய் நினைவே வருகிறது"

***

சென்னையைச் சுற்றிலும் எங்கு ப்ளாட் போட்டு யார் விற்றாலும் எனக்கு எஸ்எம்எஸ் வந்துவிடும். யாராவது அவர்களிடம் போய் நான் இப்போது சென்னையில் இல்லை எனச் சொல்லுங்களேன்; உங்களுக்குப் புண்ணியமா போகும் :-)

வந்தான் வென்றான்

2011-09-18T09:50:00.000-07:00

ஜீவா நடித்து சமீபத்தில் வெளிவந்த திரைப்படம் "வந்தான் வென்றான்". படம் ஆரம்பித்ததிலிருந்து முடியும் வரை எப்படியெல்லாம் நம்மைச் சாகடிக்க முடியுமோ அப்படியெல்லாம் சாகடிக்கிறார்கள்.

இசை மகாகேவலம். இரண்டு பாடலை பொறுத்துக்கொண்டு கேட்கலாம்.

படத்தின் நாயகி தாப்ஸி ஜீவாவிற்கு ஜோடியாக நடித்திருப்பதால் மட்டுமே படத்தின் ஹீரோவாக ஜீவாவைச் சொல்லலாம். மற்றபடி இவர் தான் ஹீரோ என்பதற்கு எந்த அடையாளமும் இல்லை.

படத்தின் பலமே சந்தானம்தான். நடிகர்களுக்கு வழங்கப்பட்ட சம்பளத்தில் அதிகமான சம்பளம் சந்தானத்திற்குத்தான் கொடுக்கப்பட்டிருக்கவேண்டும்.

படத்தின் கடைசியில் மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்ட ஜீவா பிழைத்து விடுகிறார். ஆனால் தியேட்டரில் இருப்பவர்கள் எல்லாம் செத்துவிடுகிறார்கள்.

இறுதிக்காட்சியில் இயக்குநர் வருகிறார். (அவர் வரும்போது இவர்தான் டைரக்டர் என, சிலர் சொன்னது காதில் விழுந்தது). அவர் வருவது வேறு எதற்காகவும் இல்லை; படம் பார்த்தவர்கள் எல்லாம் இருக்கிறார்களா இல்லை போய்ச் சேர்ந்துவிட்டார்களா என்பதை உறுதிப்படுத்தத்தான்.

இப்படத்தைப் பார்க்கவேண்டும் என ஆசையாக உள்ளதா? போங்க. விதி யாரைவிட்டது.

உதிரும் கண்கள் - ஆனந்த விகடனில்

2011-09-02T02:23:00.000-07:00

நன்றி: ஆனந்த விகடன் 10.08.2011

துடியான சாமி - கல்கி இதழில்

2011-08-25T01:57:00.001-07:00

நன்றி: கல்கி 14.08.2011

இதுவரை கல்கியில் வெளியானவைகளைப் படிக்க “க்ளிக் செய்யவும்”

சினிமா

2011-08-02T23:15:00.000-07:00

வாரா வாரம் சினிமா பார்த்த காலமெல்லாம் போய்விட்டது. எப்போதாவதுதான் இப்போது சினிமா பார்க்க முடிகிறது. காரணம் குடும்பத்தோடு தியேட்டருக்கு எல்லா திரைப்படங்களுக்கும் செல்ல இயலாது. அதுமட்டுமல்லாது வெளிவரும் அனைத்து திரைப்படங்களையும் பார்த்துதான் ஆகவேண்டும் என்ற அவசியமும் இல்லை; வெளிவரும் அனைத்து படங்களும் பார்க்கக்கூடிய வகையில் இருப்பதுவுமில்லை. பத்திற்கு ஒன்று இரண்டுதான் அனைத்துத் தரப்பு மக்களையும் கவரக்கூடியதாக இருக்கிறது. இந்த வாரம் எதையாவது எழுதி ப்ளாக்கில் பதிவிட்டுவிடவேண்டும் என்பதற்காகவே எதையாவது எழுதுவதுபோலத்தான், இந்த சினிமாக்காரர்களும் என நினைக்கிறேன். எதையாவது சினிமா என்ற பெயரில் எடுத்து ரிலீஸ் செய்யவேண்டும் என்பது போலத்தான் பெரும்பாலும் திரைப்படங்கள் ரிலீஸாகிக்கொண்டிருக்கின்றன.

இப்படி இருந்தால்தான் நல்ல திரைப்படம் என்றெல்லாம் எதுவுமில்லை. படம் பார்க்கும்போது மனது வேறு எங்கும் பயணிக்காமல் திரைப்படத்தோடு ஒன்றிடவேண்டும். அவ்வப்போது மனது சபாஷ் சொல்லவேண்டும்; கண் கலங்கவேண்டும்; நம்மையறியாமல் கைதட்டவேண்டும். அது அங்காடித்தெரு போன்ற திரைக்கதையாக இருந்தாலும் சரி; சாமி போன்ற திரைக்கதையாக இருந்தாலும் சரி.

ஏவிஎம் ராஜேஸ்வரியில் வெற்றிக்கொடிகட்டு படத்தைப் பார்த்தபோது, ரொம்ப நாளைக்கு அப்புறம் ஒரு நல்ல படம் பார்த்த உணர்வு எற்பட்டது இப்போதும் ஞாபகம் இருக்கிறது. கோயம்பேடு ரோகினியில் மொழி திரைப்படம் முடிந்தவுடன், தியேட்டரே எழுந்து நின்று கைதட்டியது. இரண்டு வயதான என் மகள், என் மீது விழுந்து, தோளிலேறி விளையாடுவாள். பல சமயங்களில் கழுத்தை இறுக்கக் கட்டிக்கொண்டு கன்னம் அமுங்க முத்தமிடுவாள். அப்போதெல்லாம் அபியும் நானும் படம் நினைவிற்கு வரும். (ஞாபகத்திலிருக்கும் படங்களின் பெயர்கள் மட்டுமே சொல்லப்பட்டுள்ளன)

சில வாரங்களுக்கு முன்னர் வேங்கை பார்த்தேன். ஹாலிவுட் கதைகளைக் காப்பியடிக்கிறார்களென நாம் சில இயக்குநர்கள் மீது புகார் சொல்கிறோம். அப்படிப் பார்க்கையில் வேங்கையும் காப்பிதான். ஹாலிவுட் காப்பி அல்ல; இது லோக்கல் காப்பி. அவ்வளவுதான் வித்தியாசம். திரும்பத் திரும்ப ஒரே கதை (இதைக் கதை என்றெல்லாம் சொல்லமுடியாது). சண்டைக் கோழியில் பார்த்த அதே ராஜ்கிரன். சிவகாசியில் பார்த்த அதே பிரகாஷ்ராஜ்.

தெய்வத் திருமகள் ட்ரெய்லரை தொலைக்காட்சியில் பார்த்தபோது, விக்ரம் குழந்தைபோல நடித்திருக்கிறார்; படம் முழுக்க இப்படி லூசு மாதிரி பேசிப் பேசி கொன்னாலும் கொன்றுவாங்க என்றுதான் நினைத்தேன். ஆனால் படம் வெளியான பின்பு இதற்குக் கிடைத்த நிறைய பேரின் ஃபீட்பேக், என்னை இந்தப் படத்திற்குப் போகவைத்துவிட்டது.

கதாபாத்திரங்களின் தேர்வும், எண்ணிக்கையுமே இத்திரைப்படத்தின் பலம் எனச் சொல்லலாம். தேவையில்லாமல் வந்துபோகும் எந்தக் கதாபாத்திரமும் இல்லை. மிகத் தெளிவான திட்டமிடலோடு எடுக்கப்பட்டதாகத் தெரிகிறது. யார் என்ன சொன்னாலும் அதற்குக் கவுண்டர் டயலாக் விட்டு காமெடி பண்ணும் (பெரும்பாலும்) சந்தானம், இதில் மிக அளவாகவும் தெளிவாகவும் காமெடி செய்துள்ளார். படத்தைக் கலகலப்பாக்குவதே சந்தானம் மற்றும் அனுஷ்கா கூட்டம்தான். விகரம் பற்றிச் சொல்லவே வேண்டாம். கலக்கியிருக்கிறார். பாடல்களும் பின்னணி இசையும் அழகாக வந்துள்ளது. விக்ரமின் நண்பர்களாக வரும் மனநலம் பாதிக்கப்பட்டவர்களில் மிக உயரமான ஒருவரைப் பார்க்கும்போது பயமாகவும் பரிதாபமாகவும் உள்ளது.

காய்ச்சலில் துடித்துக்கொண்டிருக்கும் வக்கீல் நாசரின் மகனுக்காக, தன்னைப் பிடிக்கவரும் அனைவரையும் தள்ளிவிட்டு, ஓடிப்போய் மருந்து வாங்கிவந்து தந்துவிட்டு, தன்னை அடைத்து வைத்த அதே அறைக்குள் மீண்டும் விக்ரம் நுழையும்போது ஒரே கைதட்டல். மொத்தத்தில் மனதில் நிற்கும் திரைப்பட வரிசையில் தெய்வத் திருமகளும் ஒன்றாகிப்போனது. பல திரைப்படங்கள், நான் இந்தப் படத்தைப் பார்த்துவிட்டேன் என மற்றோரிடம் பெருமையாய்ப் பகிர்ந்துகொள்ளத் தோணாத வகையில்தான் இருக்கின்றன. ஆனால், நான் பெருமையாக எல்லோரிடமும் சொல்லிக்கொள்கிறேன் “நான் தெய்வத் திருமகள்” பார்த்துவிட்டேன் என.

இயக்குநர்களே.. இந்தப் படத்திலிருந்துதான் நான் இந்தக் கதையை எடுத்தேன் என நீங்கள் வெளிப்படையாகச் சொல்லிக்கொண்டால், அது உங்கள் பெருந்தன்மையைக் குறிக்கும். மாறாக கதையை வேறெங்கிலிருந்தோ எடுத்துவிட்டு, நானே அதற்குச் சொந்தக்காரன் எனச் சொன்னால் இவ்வுலகம் உங்களை ஏளனமாகப் பார்க்கும். நானே ரூம் போட்டு கதை எழுதுகிறேன் பேர்வழி என, ஹீரோவுக்காக எதையாவது எழுதி, நான்கு பைட், நான்கு பாடல், கொஞ்சம் கிளாமர் எடுத்து எங்களைச் சாகடிப்பதைவிட உலகின் எந்த மொழிப் படத்தையும் காப்பி அடித்தாவது ஒரு நல்ல தமிழ்ப் படத்தைத் தாருங்கள். தவறில்லை.

உழவன்

மகுமை

2011-07-11T02:54:00.000-07:00

ஊருக்குள் என்ன வியாபாரம் செய்தாலும்
மகுமை கொடுத்தாகவேண்டும்
ஏலமெடுத்த நாட்டாமைக்கு.

தினமும் காலை 11 மணிக்கு
ஐஸ்காரன் வருவான்.
“காசு வேண்டாம்
புள்ளைகள் கையில் ஐஸ் குடுத்துட்டுப் போ”

சில நாட்களில் மீன்காரன் வந்து
மகுமையை ஆரம்பித்துவைப்பான்.
“மகுமை பத்து ரூபா போக
அரைக் கிலோ மீனுக்கு மிச்ச காசு வாங்கிட்டுப் போ”

செளமிட்டாய்
வளையல்
பேரிச்சம்பழம் என
யார் வந்தாலும்
மகுமை வசூலிக்க
நாட்டாமை தவறியதேயில்லை.

பக்கத்து ஊரு சாந்தி
வாரத்தில் இரண்டு மூன்று நாட்களாவது
ஓடைப்பக்கம் வந்துவிடுவாள்.
'இந்த சனியன் பிடிச்ச மகுமை ஏலத்தை
ஏன் அவரு எடுக்குறார்னு இப்பதான தெரியுது'
உடைந்துபோன பானையின் வாய்வளையத்தில்
இழுத்துக் கட்டப்பட்ட பறையின் சத்தமாய்
நாட்டாமை வீட்டுக்காரியின் புலம்பல்
அவ்விரவை நிறைத்துக்கொண்டிருக்கும்.

உழவன்

பலி

2011-07-03T09:57:00.000-07:00

பூச்சுற்றி

இறக்கை பிணைத்து

கால்கள் பிடித்து

காற்றில் விசிறி

கழுத்தை வெட்டியெறியும்போது

கருவறைக்குள்ளிருக்கும் காளியம்மாள்

தன் உள்ளங்கைகளால்

கண்ணை மூடிக்கொண்டுதானிருப்பாள்!

உழவன்

நினைவை மெழுகாக்கி ஒளியேற்ற வாருங்கள்

2011-06-25T01:52:00.001-07:00

மேலும் தகவல்களுக்கு : http://candlelightfortamils.blogspot.com/
தொடர்புக்கு : lightacandlefortamils@gmail.com

மரணப்பள்ளத்தில் ஒரு குளியல்

2011-06-16T23:59:00.000-07:00

குளியல் என்றால் சாதரணமானது. ஆனால் அருவிக் குளியல், ஆற்றுக் குளியல் எனில் அது அலாதியானது. கண்மாயிலும் ஓடையிலும் குளித்துதான் நீச்சல் கற்றுக்கொண்டேன். கிணற்றின் மேலிருந்து குதித்து விளையாடும் விளையாட்டு ஒரு தனி ரகம். சென்னையில் வாழ்க்கை அமைந்துவிட்ட பிறகு இப்படியான குளியலுக்கெல்லாம் வாய்ப்பில்லாமல் போனது. ஒரு மணி நேரத்திற்கு இவ்வளவு எனக் கட்டணம் கொடுத்து நீச்சல் குளத்தில் குளிக்கவேண்டிய கட்டாயம். அதுவும் குளோரின் கலந்த நீரில். குளித்து முடித்த பின்பு உடலெல்லாம் வெளிரிப்போய்விடுகிறது. இதற்காகவே நண்பர்களின் வீட்டு விஷேசங்கள் வெளியூர்களில் நடைபெற்றால், அவ்வூருக்கு அருகினில் எதாவது அருவியோ ஆறோ குளமோ இருந்தால் உடனடியாக நண்பர்களோடு கிளம்பிவிடுவதுண்டு. அப்படி குற்றாலம், திற்பரப்பு, அகஸ்தியர் அருவி, பாணதீர்த்தம், ஒகேனக்கல் என பல இடங்களுக்கு பல முறை சென்றதுண்டு. ஒருமுறை திருவண்ணாமலை சென்றுவிட்டுத் திரும்பும்போது ஒரு வயல்காட்டில் தண்ணீர் பாய்ச்சுக்கொண்டிருப்பதைப் பார்த்தவுடன் காரை நிறுத்திவிட்டு குளிக்கச் சென்றுவிட்டோம்.

சமீபத்தில் உடன் வேலை பார்க்கும் நண்பனொருவனின் திருமணம் ஆத்தூர் (சேலம்) அருகேயுள்ள தம்மம்பட்டியில் நடைபெற்றது. அப்போதுதான் `புளியஞ்சோலை’ எனும் ஒரு இடம் தம்மம்பட்டியின் அருகினில் இருப்பதாகவும், கொல்லிமலை அருவியிலிருந்து விழும் நீரானது புளியஞ்சோலையின் வழியாக வருவதாகவும் சொன்னதால் அங்கு செல்வதென முடிவுசெய்தோம். ஆத்தூரில் காலை உணவினை முடித்துவிட்டு நண்பர்கள் சுமார் 25 பேர் வேனில் புறப்பட்டோம். ஆத்தூரிலிருந்து சுமார் 85 கிமீ தொலைவில் இருக்கிறது இந்த இடம். சாலையில் பயணிக்கும்போது எங்கு பார்த்தாலும் தென்னந்தோப்புகள். சுற்றிலும் பசுமையான மலை. அங்கங்கே வயல் வெளிகள் தென்படுகின்றன. பயணிப்பதற்கே அழகாக இருந்தது. திருச்சி மெயின் ரோட்டில் கிட்டத்தட்ட ஒரு மணி நேரம் பயணத்திற்குப் பின்பாக, கொப்பம்பட்டி என்ற இடத்திலிருந்து வலது புறம் திரும்பி வைரி செட்டிப்பாளையம் வழியாகச் செல்லவேண்டும். இந்தச் சாலை மிகக் குறுகியதாகவும் மோசமானதாகவும் இருப்பதால் மெதுவாகவே செல்லவேண்டியுள்ளது.

புளியஞ்சோலை என்றே மக்கள் சொன்னாலும் அங்கு வரும் சிற்றுந்து `பெரியசாமி கோவில்’ என்றுதான் போர்டு மாட்டி வருகிறது. இக்கோவிலின் வரைதான் கனரக வாகனங்கள் செல்லமுடியும். அங்கிருந்து அரைகிலோமீட்டர் நடந்து சென்றால் புளியஞ்சோலையை அடையலாம். தண்ணீர் சிற்றாறு போல் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. நாங்கள் போனபோது தண்ணீர் மிகக் குறைவாகவே இருந்தது. மலைப்பகுதியானதால் ஆற்றில் சிறு சிறு பாறைகள் அதிகம் காணப்படுகின்றன. மக்கள் ஆங்காங்கே குளித்துக்கொண்டும், துவைத்துக்கொண்டும் இருந்தார்கள். பலர் தங்கள் இரு சக்கர வாகனத்தைக் கழுவிக்கொண்டிருந்தார்கள். ஆண்கள் பெண்கள் என குடும்பம்குடும்பமாக வந்து மகிழ்ச்சியாக பொழுதைக் கழித்துக்கொண்டிருப்பதைக் காணமுடிகிறது. தண்ணீர் குறைவாக வந்ததாலோ என்னவோ பெரும்பாலான பகுதிகளில் மூழ்கக்கூடிய அளவிற்கு ஆழம் இல்லாமல் இருந்தது. ஒரு சில இடங்களில் மட்டும் நல்ல ஆழமாக உள்ளது. அப்பகுதிகள் நீந்திக் குளிப்பதற்கும், பாறைகளின் மேலேறி ஓடிவந்து குதித்துக் குளிப்பதற்கும் ஏற்றதாய் இருக்கிறது. சுற்றிலும் மரங்கள் நிறைந்திருப்பதால் இளைப்பாறுவதற்கும், மது அருந்துபவர்களுக்கு ஏற்ற இடமாகவும் உள்ளது.

அருகினிலிருக்கும் பூங்காவில் குழந்தைகள் ஊஞ்சலில் விளையாடி மகிழ்கிறார்கள். பலாபழம், அன்னாச்சிபழம், வறுத்த மீன் மற்றும் நொறுக்குத்தீனிகள் கிடைக்கின்றன. பெரிய சுற்றுலாதலமாக இல்லாவிட்டாலும், வார இறுதிகளில் சில மணி நேரங்கள் பொழுதைப் போக்குவதற்கு ஏற்ற இடம்.

உழவன்

முக்கியக் குறிப்பு: இரண்டு நாட்களுக்கு முன்னர் (ஜூன்15’ 2011) சன் டிவியின் நிஜம் நிகழ்ச்சியில் ஒளிபரப்பபட்ட “மரணப்பள்ளம்” பகுதியில் இந்த புளியஞ்சோலையைத்தான் காட்டினார்கள் என நண்பர்கள் சொன்னார்கள். நீர்வரத்து அதிகமாக இருக்கும்போது நீர்ச்சுழல் இருக்குமாம். அந்த நேரங்களில் அங்கு செல்வைதைத் தவிருங்கள். நாங்கள் செல்வதற்கு முன்னால் இந்த நிகழ்ச்சி ஒளிபரப்பபட்டிருக்குமாயின் அங்கு சென்றிருக்கவே மாட்டோம். ஆனால் இப்போது அலுவலகத்தில் நாங்கள் சொல்வதெல்லாம் “நாங்கெல்லாம மரணப்பள்ளத்திலேயே குளிச்சவங்கடா”

இவர் புதிய ஜெயலலிதாவா?

2011-06-11T02:12:00.001-07:00

படம்: இணையம்

அமோக வெற்றியுடன் மூன்றாவது முறையாக முதல்வர் பதவியேற்ற ஜெயலலிதாவை, இவர் பழைய ஜெயலலிதா அல்ல; புதிய ஜெயலலிதா என எல்லா ஊடகங்களும் தெரிவித்தன. பதவியேற்ற நாளன்றே தேர்தல் வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றும் விதமாக ஏழு திட்டங்களில் கையெழுத்திட்டது; தேர்தல் வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றுவதற்காகத் தனியாக ஒரு அமைப்பை ஏற்படுத்தியது; இலவச அரிசி வழங்கும் திட்டத்தை மிக எளிமையாக நடத்தியது; தனக்காக போக்குவரத்தை நிறுத்தவேண்டாம் என காவல்துறைக்கு ஆணையிட்டது; நலத்திட்டங்களுக்கான ஆலோசனைகளுக்காக அப்துல்கலாமின் உதவியாளரை நியமித்தது என்பன போன்ற காரணங்களுக்காக முதல்வர் ஜெ. புதிய முகம் கொண்டவராக இருக்கிறார் என அனைவரும் கூறிவந்தனர். இவைகளெல்லாம் பாராட்டுக்குரியவைகள்தான்.

இப்படி பல தரப்பிலிருந்தும் பாராட்டுக்களைப் பெற்றபோதும், தன்னுடைய ஒரு சில செய்கைகள், ஜெ. வுக்கு மக்களிடம் கெட்டபெயரைத்தான் பெற்றுத்தந்திருக்கின்றன. புதிய தலைமைச் செயலகத்தைப் புறக்கணித்தது, மெட்ரோ ரயிலின் தூரத்தைக் குறைத்து, மாற்றாக மோனோ ரயில் என்று அறிவித்தது மற்றும் சமச்சீர் கல்வி விஷயத்தில் ஜெ. நடந்துகொண்டது. இந்த மூன்று முடிவுகளை மக்கள் வெகுவாக விரும்பவில்லை. நேற்றே (10 ஜூன் 2011) சமச்சீர் கல்விக்காகத் தொடரப்பட்ட வழக்கின் தீர்ப்பு மூலம் உயர்நீதி மன்றம் ஜெ.வுக்கு குட்டு வைத்துள்ளது.

2ஜி தொடர்பான வழக்குகளில் உச்சநீதிமன்றம் எடுத்த நடவடிக்கைகளின் மூலம் நீதிமன்றங்களின் மீது மக்களுக்கு நல்ல அபிப்ராயம் இருந்துவந்த நிலையில், சமச்சீர் கல்வியை நடைமுறைப்படுத்துவது தொடர்பான பொதுநல வழக்கில் வழங்கிய தீர்ப்பின் மூலம் உயர்நீதி மன்றம் நன்மதிப்பைப் பெற்றுள்ளது.

சமச்சீர் கல்விக்கான பாடத்திட்டங்களில் குறைபாடுகள் இருப்பினும், எல்லா கல்வி நிலையங்களும் புதுப் பாடத்திட்டத்தை மாணவர்களுக்குப் பயிற்றுவிக்க தயாரான நிலையிலும், மேலும் ஜூன் மாத முதல் வாரத்தில் பள்ளிகள் திறக்கப்பட இருப்பதாலும் உடனடியாக அதனை இந்த அரசு நிறுத்தியிருக்கக்கூடாது; அதுவும் மே மாத இறுதியில். இந்த ஆண்டு இப்பாடத்திட்டத்தைத் தொடரவிட்டுவிட்டு, பொறுமையாக ஒரு குழுவினை அமைத்து அடுத்த ஆண்டுக்கான புத்தகங்களில் குறைபாடுகளை நீக்கியிருக்கலாம். ஆனால் இப்போது ஏற்பட்டுள்ள ஒரு இக்கட்டான நிலைமைக்கு கருணாநிதியும் ஒரு காரணம். வள்ளுவனுக்கும் கம்பனுக்கும் இடையில், தான் ஒட்டிக்கொள்ளவேண்டும் என்ற பேராசையில், தனது சுயபுராணத்தை பாடத்திட்டத்தில் யார் சேர்க்கச் சொன்னது.

நீதிமன்ற உத்தரவில், பாடத்திட்டங்களைத் திருத்தவும் நீக்கவும் தமிழக அரசிற்கு முழு உரிமையையும் உள்ளது என்று கூறியிருப்பதால், எந்தெந்தப் பாடங்களை நீக்கப்போகிறது; எவற்றைப் புதியதாகச் சேர்க்கப்போகிறது எனத் தெரியவில்லை. ஒருவேளை கலைஞரின் கவிதையும், அவரைப் பற்றிப் புகழ்ந்து எழுதப்பட்ட குறிப்புகளும் இந்த ஆண்டு பாடப் புத்தகத்தில் இடம்பெறுமானால், மாணவர்கள் யாரும் அதனைப் படிக்கவேண்டாம். எந்தத் தேர்விலும் கவிதை பற்றிய வினாக்கள் இடம்பெறாது என்பது உறுதி.

புதிய தலைமைச் செயலகக் கட்டிடம் எவ்வாறு பயன்படுத்தப்பட இருக்கிறது என்பதும், மெட்ரோ ரயில் எவ்வளவு தூரத்திற்கு பயன்பாட்டுக்கு வரப்போகிறது என்பதும் ஜெ.வின் இமேஜுக்கு மிக முக்கியமாகும். தாலிக்கான தங்கம், இலவச அரிசி இவற்றையெல்லாம்விட, மின்பற்றாக்குறை நிவர்த்திசெய்வதைதான் மக்கள் எதிர்பார்க்கிறார்கள். இவர் புதிய ஜெயலலிதாவா எனத் தெரிந்துகொள்ள சிலகாலம் பொறுத்திருக்கலாம். கத்திரிக்காய் முற்றினால் கடைத் தெருவிற்கு வந்துதானே ஆகவேண்டும்.

உழவன்

எனது முந்தைய பதிவு "மல்லிகை மகள்"

மல்லிகை மகள்

2011-06-06T08:46:00.000-07:00

இம்மாத (ஜூன் 2011) மல்லிகை மகள் இதழில் என்னுடைய மூன்று கவிதைகள் வெளியாகியுள்ளன.

நன்றி: மல்லிகை மகள்

காஸ்ட்லியானதும் கூட

2011-05-30T09:19:00.001-07:00

நேற்று திருமணத்திற்குச் சென்றிருந்தேன்.

எனக்கு அழைப்பு வராது

என்றுதான் நினைத்திருந்தேன்.

சாடைமாடையாயாவது சொல்லியிருக்கலாம்

சம்பிரதாயத்துக்காகத்தான் அழைக்கப்பட்டதை.

மணமேடையிலேறி பரிசுப்பொருளைக் கொடுக்க இயலவில்லை

மண்டப வாசலிலேயே வைத்துவிட்டு வந்துவிட்டேன்.

பிரித்துப் பார்க்கவேண்டும் என்பதற்காக

என் பெயரைக்கூட அதில் எழுதவில்லை.

எப்படியும் அவளின் கைக்குச் சென்றிருக்கும்

பிரித்தும் பார்த்திருக்கக்கூடும்;

என் பெயரைப் பரிசுப் பொருளும் சொல்லியிருக்கும்.

இருப்பினும்

இது யாருடையது எனத் தெரியவில்லையே

என்பதுதான் அங்கு பதிலாக இருக்கும்

ஆனாலும் இதனைத் தூக்கியெறிய இயலாது.

அது காஸ்ட்லியானதும் கூட.

உழவன்

புதிய அரசிற்கான சில கோரிக்கைகள்

2011-05-18T01:43:00.000-07:00

மின்சாரம்

புதிய அரசிற்கு மிகப் பெரும் சவாலாக இருக்கப்போவது மின்சாரம் தான். ஏனெனில் மனிதனுக்கு உணவு எப்படி முக்கியமோ அதைவிட முக்கியமாகிப் போனது மின்சாரம். உணவு, உடை, உறைவிடம் என்ற அத்தியாவசியத் தேவைகளோடு மின்சாரமும் ஒன்றிப்போனது.
பழைய அரசே தொடர்ந்திருக்குமானால், அவர்களுக்கு இது ஒரு பொருட்டில்லை. இவ்வளவு ஊழல் மற்றும் குடும்ப ஆக்ரமிப்பிற்குப் பின்னரும் நாம் வந்துவிட்டோம் என்ற மிதப்பில் ஏதோவொரு காரணத்தைச் சொல்லிக்கொண்டே காலத்தை ஓட்டலாம். ஆனால் ஆட்சி மாற்றம் ஏற்பட்ட காரணத்தால், இம் மின்சாரப் பிரச்சனையை நிவர்த்தி செய்ய புதிய அரசு ஏதாவதொரு முயற்சியை மேற்கொண்டே ஆகவேண்டும். உடனடியாகத் தீர்ந்துவிடக்கூடிய பிரச்சனை இல்லையென்றாலும், மின் உற்பத்தியைப் பெருக்குவதற்கு சில திட்டங்களையாவது அறிவித்தே தீரவேண்டும்.

கல்வி

இன்று வீதிகளில் கல்வியைக் குவித்து வைத்து விற்றுக்கொண்டிருக்கிறார்கள். விலையுயர்ந்த கல்வியில்தான் தரமிருக்கிறது என்று காசுள்ளவர்கள் அதனை வாங்கிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். காசில்லாதவர்கள் அவர்களின் தரத்திற்கேற்ப கல்வியை வாங்கிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். எது நல்ல கல்வி என்பது தெரியாமல், இதை வாங்கவா அதை வாங்கவா என, நல்ல கல்வி எது என்று தெரியாமல் ஒருசாரார் குழம்பிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். கல்வியை வியாபாரமாக்கிய பெருமை நம் அரசுகளையே சாரும். மருத்துவம், பொறியியல் படிப்புகளுக்கான கல்லூரிகளைக்கூட எளிதில் தேர்வு செய்துவிடலாம்; குழந்தைகளுக்கான ஆரம்பக்கல்விக் கூடங்களைத் தீர்மானிப்பதுதான் பெரும் சங்கடமாக உள்ளது. பொறியியல் கல்விக்கான ஓராண்டுக் கட்டணத்தை முதலாம் வகுப்பிற்குக் கொடுக்கவேண்டிய கட்டாயத்தில் இருக்கிறோம். அரசு பள்ளிகளின் தரத்தை உடனடியாக உயர்த்துவதோடு, தனியார் பள்ளிகளையெல்லாம் அரசுடைமையாக்கி, கல்விக்கட்டணங்களை ஒழுங்குபடுத்தினால்தான் தமிழகத்தின் கல்வி வியாபாரத்தைத் தடுக்கமுடியும்.

ஊழல்

பத்துப் பைசாவானாலும் ஊழல் என்றால் குற்றமே என்று சொன்ன மக்களையே “ஊழல் செய்யலாம்; ஆனால் கொஞ்சம் அளவோடு செய்யவேண்டும்” என்று சொல்லவைத்த பெருமை நம் அரசியல் கட்சிகளையே சாரும். ஒருவிதத்தில் இது அரசியல் கட்சிகளின் வெற்றிதான். அவர் ஊழல் செய்தார் என்று யாரேனும் சொன்னால், யார் தான் செய்யவில்லை என்ற எதிர்கேள்வியைக் கேட்கவேண்டியுள்ளது. காற்று இருக்கிற இடங்களிலெல்லாம் ஊழலும் லஞ்சமும் விரவிக்கிடக்கின்றன.
இன்றைய ஆட்சி மாற்றத்திற்கு முக்கியக் காரணமும் கடந்த ஆட்சியினரின் ஊழல்தான். அதே ஊழல் புகார்கள் இன்றும் முதல்வர் ஜெயலலிதாவின் மேலும் உள்ளது. ஆதலால் விரைவில் ஊழல் தடுப்புக் குழு ஒன்றை அமைத்து, ஊழலுக்கெதிராக புதிய ஆட்சி என்ன செய்யப் போகிறது என்பதை அறிவித்தால் மக்கள் கொஞ்சம் மகிழ்ச்சியடைவார்கள்.

இலவசங்கள்

இலவசக் கலாச்சாரத்தைத் தமிழகத்தில் ஏற்படுத்திய அரசு இன்று படுதோல்வி அடைந்துள்ளது. இலவசங்களுக்காக ஓட்டுப் போடுவதில்லை என்பதை மக்கள் நிரூபித்துள்ளார்கள். தேர்தல் பிரச்சாரத்தின்போது திமுக அறிவித்திருந்த இலவசங்களுக்குப் போட்டியாகவே அதிமுகவும் அறிவித்திருக்கிறது என்பதை அனைவரும் அறிவர். ஆதலால், இந்த புதிய அரசாவது இலவசங்களைக் கைவிடவேண்டும். அறிவித்தபடி மிக்சி, மின்விசிறி, மடிக்கணினி என அனைத்தையும் கொடுக்கவேண்டும் என அரசு எண்ணூமானால், அதனை மானியவிலையில் கொடுக்கட்டும். அப்பொருளுக்காக அரசு மக்களிடமிருந்து ஏதாவதொரு தொகையைப் பெற்றாகவேண்டும். அப்போதுதான் அதனை வாங்கும் ஏழை மக்களுக்கு, என்னுடைய பணமும் அதிலிருக்கிறது என்ற எண்ணமும், அதனைத் தன் பொருள்போலக் கையாளும் எண்ணமும் வரும்.

நகரங்களுக்கான சமவளர்ச்சி

தொழிற்சாலைகளாட்டும், மென்பொருள் பூங்காக்களாட்டும் அனைத்துமே சென்னையில்தான் பெரும்பாலும் அமைகின்றன. இதனால் அபரிதமாக வளரும் சென்னையில் நடுத்தர மற்றும் ஏழை மக்களால் வாழ முடியாத நிலை ஏற்படுகிறது. உதாரணமாக, சென்னை ராமாபுரம் அருகில் இருக்கும் மென்பொருள் பூங்கா வருவதற்கு முன்னால், அதனைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் விலைவாசி குறைவாகத்தான் இருந்தன. சென்னையின் மையப் பகுதியில் வாழ்ந்துகொண்டிருந்த நடுத்தர மக்களால் அங்கு வாழமுடியாத சூழல் ஏற்பட்டபோது, அவர்கள் சென்னையைவிட்டுத் தள்ளி இதுபோன்ற பகுதிகளுக்கு இடம்பெயர்ந்தனர். ஆனால் இங்கும் மென்பொருள் பூங்கா வந்த பின்பு உடனடியாக அனைத்துப் பொருட்களும் விலையேறியதால், இப்போது இந்த இடத்திலிருந்து வேறு பகுதிகளுக்குச் செல்லவேண்டிய நிலை உள்ளது. ஆதலால், சென்னைக்குக் கொடுக்கும் முக்கியதுவத்தை, தமிழகத்தின் மற்ற நகரங்களுக்கும் கொடுத்து தமிழக நகர வளர்ச்சியை சமநிலைப் படுத்தவேண்டும். அதற்கான உட்கட்டமைப்புகளை அரசு துவக்கவேண்டும்.

புதிய அரசிற்கு வாழ்த்துகள்!

உழவன்

இப்படியும் காவலர்கள்

2011-05-08T23:38:00.000-07:00

நண்பர்களோடு சூளைமேட்டில் வசித்தபோது சனிக்கிழமை தோறும் சினிமாவுக்குச் செல்வது வழக்கமாகிப்போயிருந்தது. அதுவும் இரவுக்காட்சிதான். சிலசமயங்களில் புதிய வரவுகள் இல்லையென்றால், ஏதாவதொரு படத்திற்குச் செல்வோம். மொக்கைப் படம் என்று தெரிந்தே சென்ற படங்களெல்லாம் உண்டு. பச்சக் குதிரை படத்தை இடைவேளை வரை கூடப் பார்க்கச் சகிக்காமல் பாதியிலேயே எழுந்து வந்திருக்கிறோம். சில சமயங்களில் இம்மாதிரியான மொக்கைப் படங்கள்தான் பயங்கர ஜாலியையும் தந்திருக்கிறது. மொக்கைப் படங்களுக்கு கூட்டமும் அதிகம் இருக்காது. நாம் எவ்வளவு கமெண்ட் அடித்தாலும் படம் பார்ப்பவர்கள் யாருக்கும் கோபமும் வராது. மாறாக எல்லோரும் சிரிப்பார்கள். நம்மைப் போன்று வேறு எதாவது நண்பர்கள் கூட்டம் வந்திருந்தால், அவர்களும் படத்தின் ஒவ்வொரு காட்சிக்கும், வசனத்திற்கும் கமெண்ட் அடிக்க ஆரம்பித்துவிடுவார்கள். சந்திரமுகி படத்தை மினி உதயத்தில் பார்த்துக் கொண்டிருந்தபோது ஒரு காட்சியில் ரஜினியின் முகத்தில் ஒளி தெரிவதாகக் காட்டுவார்கள் (தேஜஸ்?). அப்போது நான் “யார்டா தலைவன் முகத்துல டார்ச் லைட் அடிக்கிறது?” என சத்தமாகக் கத்தியபோது கிட்டத்தட்ட எல்லோருமே சிரித்துவிட்டார்கள். பக்கதிலிருந்த நண்பன் “யோவ்.. இது ரஜினி படம். ரசிகர் மன்றத்திலிருந்து மொத்தமா யாராவது வந்திருந்தா பிரச்சனையாயிடும்” என்றான். அதற்குத்தானே உஷாரா நான் “தலைவன் முகத்துல”னு சொன்னேன் எனச் சொன்னேன். எஸ்.ஏ. சந்திரசேகரின் மெரும் மொக்கையான ’நெஞ்சிருக்கும் வரை’ படத்தையெல்லாம் கமெண்டடித்துக்கொண்டே ஜாலியாகப் பார்த்த ஞாபகம்.

இரவுக் காட்சிக்குப் பின்னர் அறைக்குத் திரும்பும்போது பெரும்பாலும் போலீஸின் சோதனைகளுக்கு ஆளாகவேண்டியிருக்கும். ஒவ்வொரு சோதனையின்போதும், உரிய ஆவணங்களைக் காட்டியவுடன் ஊதச் சொல்வார்கள். அவர்கள் முகத்தில் ப்ப்பூ வென ஊதிவிட்டுக் கிளம்புவோம். சில நேரங்களில் ட்ரைவிங் லைசென்ஸ், இன்சூரன்ஸ் என எதையுமே கேட்கமாட்டார்கள். ஊத மட்டுமே சொல்வார்கள். ஒருநாள் இரண்டு பைக்குகளில் நாங்கள் நால்வர் தியேட்டருக்குச் சென்றுவிட, வெளியே சென்றிருந்த நண்பனொருவன் நேராகத் தியேட்டருக்கு வந்துவிட்டான். அவனிடம் பைக் இல்லை. படம் முடிந்தவுடன் ஒரு வண்டியில் ட்ரிபிள்ஸ் செல்லவேண்டிய கட்டாயம். சரி வா போகலாம்; ஒருத்தனும் இருக்கமாட்டான். அப்படியே இருந்தாலும் பார்த்துக்கிடலாம் என்ற தைரியத்தில் புறப்பட்டோம்.

உதயம் தியேட்டரிலிருந்து வெளிவந்து, வடபழனி செல்லும் சாலையில் திரும்பி, கோடம்பாக்கம் செல்வதற்காக வலதுபுறம் திரும்பினால் எதிரே ட்ராபிக் போலீஸ். உயரதிகாரி போல. அவர் காரின் முன் நின்று கொண்டிருக்க, இரண்டு காவலர்கள் கையில் கம்போடு வண்டிகளை ஓரங்கட்டிக்கொண்டிருந்தார்கள். ட்ரிபிள்ஸில் வந்த எங்கள் வண்டியை மட்டுமே நிறுத்தினார்கள். ஒரு நூறு ரூபாய்க்கு வேட்டு வைச்சிட்டாங்க என நினைத்துக்கொண்டே இன்ஸ்பெக்டரின் அருகில் சென்றோம். ஆனால் நடந்தது வேறு. அட்வைஸோ அட்வைஸ். கால்மணி நேரத்திற்குமேலாக இன்ஸ்பெக்டரின் அட்வைஸ் மழையில் நனைந்துகொண்டிருந்தோம். “உங்க நன்மைக்காகத்தான் ட்ரிபிள்ஸ் போகக்கூடாது எனச் சொல்கிறோம். எங்கேயாவது விழுந்து கிடந்தால் யாருக்கு நஷ்டம், எங்க வேலை பார்க்குறீங்க, எந்த ஊரு?” இப்படியே போய்க்கொண்டிருந்தது. ஒரு கட்டத்தில் “நீங்கள் ஆட்டோவில் போயிருந்தால் ஒரு நாள் அந்த ஆட்டோக்காரன் வீட்டுல அடுப்பு எரியும். ஏன் இப்படியெல்லாம் இளைஞர்கள் யோசிக்கமாட்டிக்கிறீங்க” எனச் சொன்னார். ரொம்ப நல்லவரு. இனிமே இப்படி போகக்கூடாது என அறிவுரைகள் கூறிவிட்டு, “தலைக்கு பத்து ரூபாய். மூன்று பேருக்கு முப்பது ரூபாய் ஃபைன். அதையும் என்னிடம் கொடுக்கவேண்டாம். அதோ நிற்கிறாரே போலீஸ். அவரிடம் கொடுத்துவிட்டுச் செல்லுங்கள். பாவம் நைட் முழுக்க வேலை பார்க்குறாங்க” எனச் சொல்ல, சந்தோசமாய் முப்பது ரூபாயைக் கொடுத்துவிட்டுப் புறப்பட்டோம். இவ்வளவு நல்ல போலீசாரும் இருக்கிறார்களா என அவரைப் பற்றியே பேசிக்கொண்டு சென்றோம். இது நடந்து எப்படியும் ஏழெட்டு ஆண்டுகள் இருக்கும்.

இந்த 2011-12ம் ஆண்டிற்கான மொத்த விற்பனை (Turnover) அளவை நிர்ணயித்து, அது சம்பந்தமாக ஒரு கூட்டம் ஒன்றிற்கு வருமாரு கடந்த மாதம் ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமை கம்பெனி அழைத்திருந்தது. பாண்டிச்சேரியில் வேலை பார்த்துகொண்டிருந்த நண்பனொருவனுக்கு, சென்னையில் வெறொரு நல்ல கம்பெனியில் வேலை கிடைத்ததால், சென்னையில் வீடு பார்ப்பதற்காக வந்தவன் சனிக்கிழமை என் வீட்டில் தங்கியிருந்தான். மற்நாள் அவனுக்கு என்னுடைய பைக் தேவைப்பட்டதால், என்னைக் கம்பெனியில் விட்டுவிட்டுச் செல்லுமாறு சொல்லிவிட்டு இருவரும் பைக்கில் புறப்பட்டோம். வழியில் என்னோடு பணிபுரியும் நண்பனொருவர் நடந்து வந்துகொண்டிருக்க, வண்டியை நிறுத்தி அவரையும் ஏற்றிக்கொண்டோம். எனது வீட்டிற்கும் கம்பெனிக்கும் சுமார் 2.5 கிலோ மீட்டர் தூரம்தான். மிகவும் அருகில் என்ற காரணத்தாலும், அதுவும் ஞாயிற்றுக்கிழமை காலை ஒன்பது மணிபோல் ட்ராபிக் போலீஸ் யாரும் இருக்க வாய்ப்பில்லை என்றும் கருதித்தான் ட்ரிபிள்ஸில் சென்றோம். பாதி தூரத்தைக் கடந்து சென்றுகொண்டிருந்தபோது, சற்று தூரத்தில் இரண்டு ட்ராபிக் போலீஸார் நின்றுகொண்டிருப்பது தெரிந்தது. உடனேயே வண்டியை நிறுத்தி, மூன்றாவதாக ஏறிய சகஊழியனான என நண்பனை ஷேர் ஆட்டோவில் கம்பெனிக்கு வரச்சொல்லிவிட்டு, இருவருமாய்ச் சென்றோம். எல்லா வண்டிகளையும் விட்டுவிட்டு, எங்கள் வண்டியை மட்டுமே ஓரங்கட்டினார்கள். ஞாயிற்றுக்கிழமை என்பதால் ட்ராபிக்கே இல்லை. அதனால் நாங்கள் ட்ரிபிள்ஸ் வந்ததையும், போலீஸைப் பார்த்தவுடன் ஒருவரை இறக்கிவிட்டதையும் அங்கிருந்தே பார்த்திருக்கிறார் போலும்.

“அதான் ட்ரிபிள்ஸ் வரக்கூடாதில்ல; அங்கேயே இறக்கிவிட்டுட்டா சும்மா விட்டுருவமா? ஹெல்மெட் வேற போடல” எனச் சொல்ல, அவரிடம் பேச்சுவார்த்தையைத் தொடர்ந்தோம். கம்பெனி ஐடிகார்டைக் காண்பித்து, “இங்கு பக்கத்தில்தான் இருக்கிறோம்; கொஞ்சம் முக்கியமான வேலை இருப்பதால் ஞாயிற்றுக்கிழமை கூட செல்லவெண்டிய கட்டாயம். உங்களைப் பார்த்தவுடனேயே ஒருவரை இறக்கிவிட்டோம் எனில் உங்கள் மேல எவ்வளவு மரியாதை வைத்திருக்கிறோம் பாருங்க” என நான் சொல்ல, அவரோ “மரியாதையில்ல பயம்” என அவர் சொல்ல, “ஏதோ ஒன்னு” என நான் திரும்பச் சொல்ல, “இப்ப என்ன பண்ணலாம்னு சொல்றீங்க?” என அவர் கேட்கவும், “மன்னிச்சு விட்டுரலாம்” என நாங்கள் சொன்னவுடன், சரி போங்க எனச் சிரித்துக்கொண்டே சொல்லிவிட்டார். அட.. என்னையை பிடிக்கிற ட்ராபிக் போலீஸெல்லாம் எவ்வளவு நல்லவங்களா இருக்காங்க என நினைத்தபோது, எனக்கு மேற்சொன்ன பழைய ஞாபகமே வந்தது.

உழவன்

டிஸ்கி: எப்ப மாட்டிக்கிட்டு ஃபைன் கட்டப் போகிறேனோ தெரியல. யாரும் சாபம் விட்டுறாதீங்க :-)

அக்சய திரிதி

2011-05-05T23:35:00.000-07:00

தங்கம் வாங்கலயோ தங்கம்

தலைப்புச் செய்தி கேட்டதில்லை
தங்க விலை கேட்க தவறுவதில்லை
விஷம் போல ஏறும் விலை கேட்டு
ரசம் தவிர வேறெதுவும் உண்டதில்லை!

மேலும் படிக்க இங்கே கிளிக்கவும்

இது ஒரு மீள் பதிவு.

மீனும் நானும்

2011-05-02T08:59:00.000-07:00

தன் முன்னாலிருக்கும் மீன் குவியலில்
தண்ணீர் தெளித்துக்கொண்டேயிருக்கிறான்
மீன்காரன்.

ஒவ்வொரு முறையும் என்னை
அழகுபடுத்தி
கையில் காபி கொடுத்து
அனுப்பிக்கொண்டேயிருக்கிறாள்
அம்மா.

காலம் உதிர்ந்துகொண்டேயிருக்கிறது
செதில்களாகவும் நரைகளாகவும்.

உழவன்

விளம்பரம்

2011-04-19T07:43:00.000-07:00

மெயின் ரோட்டின் இடப்புறம்
விதவிதமான ஸ்டைலில் இருந்த
திருமண வாழ்த்து ப்ளெக்ஸ் போர்டில்,
மாப்பிள்ளையைவிட அஜித்
அழகாக சிரித்துக்கொண்டிருந்தார்.
அதனருகிலேயே வைக்கப்பட்டிருந்த
இன்னொரு போர்டில்
விஜய் தன் காலரைத் தூக்கிவிட்டுக்கொண்டிருந்தார்.

இவைகளுக்கு எதிர்ப்பக்கமாய்
பெரிதான ப்ளெக்ஸ் போர்டு ஒன்றைக்
கட்டிக்கொண்டிருந்தார்கள்.
கண்ணீர் அஞ்சலி என எழுதியிருந்தது.

என்ன இதில் விஜய் படமோ
அஜித் படமோ இல்லை.

உழவன்

வடிவேலுதான் அடுத்த துணை முதல்வரா?

2011-04-06T05:00:00.000-07:00

எந்தச் செய்திச் சேனல்களை எடுத்தாலும் ஒரே தேர்தல் பிரச்சார மயம்தான். கட்சிகளுக்குச் சொந்தமான சன், ஜெயா மற்றும் கேப்டன் தொலைக்காட்சிகள் பார்க்கச் சகிக்கவில்லை. எப்போது பார்த்தாலும் ஒரே புராணம்தான். 2011ல் தமிழகத்தில் ஆட்சியமைக்கப்போவது யார் என்ற போட்டி மட்டும்தான் நிலவுகிறதே தவிர, மக்களின் நலன்களில் கிஞ்சித்தும் அக்கறை இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. கொள்கைகளுக்காக ஆரம்பிக்கும் கழகங்களுக்குப் பதிலாக, கோட்டைக்காக ஆரம்பிக்கும் கட்சிகளின் எண்ணிக்கைதான் அதிகரித்துக்கொண்டிருக்கின்றன. வாழ்வதற்கான வழிவகைகளைத்தான் ஓர் அரசு ஏற்படுத்தித்தர வேண்டுமே தவிர, வாயிலே சோற்றை ஊட்ட முனையக்கூடாது. மக்களுக்கு தூண்டிலைத் தருவதற்கு வழிவகை செய்வதற்குப் பதிலாக, வீட்டிற்குள் மீனையே தூக்கிப்போடும் அரசின் பின்மண்டையில் சூழ்ச்சி இல்லாமல் இருக்காது என்பதை மக்கள் புரிந்துகொள்ள ஆரம்பித்துவிட்டார்கள்.

பத்துப் பதினைந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் தேர்தல் காலங்களில் வாக்கு சேகரிக்க வரும் வேட்பாளரிடம், எங்கள் பகுதியில் குடிநீர் வசதியில்லை; சாலை வசதியில்லை; இந்தப் பிரச்சனை அந்தப் பிரச்சனை என கூறி, அவற்றையெல்லாம் நிவர்த்தி செய்யக் கோரிக்கை வைப்பர். ஆனால் இன்று வாக்கு சேகரிக்க வரும் வேட்பாளரிடம், எங்கள் வீட்டில் ஐந்து ஓட்டு இருக்கிறது. எவ்வளவு தருவீர்கள் எனக் கேட்கும் நிலையே உள்ளது. பொதுப் பிரச்சனைகள் பற்றியெல்லாம் கோரிக்கை வைக்கும் நிலை கிட்டத்தட்ட இல்லாமலேயே போய்விட்டது. மக்களின் மனநிலையை இந்த நிலைமைக்கு அரசியல் கட்சிகள் மாற்றிவிட்டன. இப்படி மாற்றியதில் திமுகவின் பங்குதான் அதிகம் என்றே சொல்லலாம். திருமங்கலமே இதில் பெரும் பங்கு. ஓட்டு என்றாலே பணம்தான் என்ற ஒரு கலாச்சாரத்தையே கொண்டுவந்துவிட்டார்கள். இருப்பினும் நாளுக்கு நாள் வளரும் மக்களின் படிப்பறிவும், பொருளாதார முன்னேற்றமும் இலவசங்களையும், வாக்குக்குத்தரும் பணத்தையும் ஒருநாள் தூக்கியெறிந்துவிடும்.

திமுகவின் தேர்தல் பிரச்சாரங்களைப் பார்க்கும்போது, அவர்கள் வடிவேலை மட்டும்தான் நம்பியிருக்கிறார்கள் என்றே தோன்றுகிறது. கூட்டணிக் கட்சித்தலைவர்களுக்கே சில நிமிடங்கள் மட்டுமே ஒதுக்கிவிட்டு, வடிவேலுக்குத்தான் கலைஞர் மணிக்கணக்கில் பேச நேரம் ஒதுக்கித்தருகிறார். சன் டிவியில் ஹீரோவாக காட்டப்படுகிறார். வடிவேலு தனிப்பட்ட வெறுப்பின் காரணமாக விஜயகாந்தை மிகவும் தரக்குறைவாகத் தாக்கி மேடைகளில் பேசிக்கொண்டிருக்கிறார். அவரின் பேச்சுக்கள் அத்தனையும் திமுகவின் மீதுள்ள பற்றால் அல்ல என்பதை அனைத்து திமுகவினரும் நன்கு அறிவர். ஒருவேளை திமுக படுதோல்வி அடைந்தால், அந்த வடிவேலை யார் காப்பாற்றப்போகிறார்கள் எனத் தெரியவில்லை. ஒருவேளை ஆட்சிக்கு வந்தால், அதற்கு வடிவேலுவிற்கு பரிசாக துணைமுதல்வர் பதவியைப் பரிசாகத் தரப்போகிறார்களோ என்னவோ. அந்த அளவிற்கு பேசிக்கொண்டிருக்கிறார். இந்தத் தனிமனிதத் தாக்குதல் தவிர்த்து, வேறு எதாவது அரசியல் ஞானம் வடிவேலுவிற்கு உண்டா? கட்சி பாகுபாடின்றி சில பேச்சாளர்களின் பேச்சைக் கேட்கச் சென்றதெல்லாம் ஒருகாலம். இப்போது அப்படிப்பட்ட பேச்சாளரென்று எவருமில்லை கலைஞர் உட்பட. கேவலமான தனிமனிதத் தாக்குதல்கள், நீ யோக்கியமா நான் யோக்கியமா என்ற நிலையில்தான் இன்று அரசியல்வாதிகள் பேசிக்கொண்டு வாக்கு சேகரித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

சில மாதங்களுக்கு முன்னர் தேமுதிகவின் வாக்கு விகிதம்தான் ஆளுங்கட்சியைத் தீர்மானிக்கப் போகிறது என்ற செய்தியை அனைத்து ஊடகங்களுமே திட்டவட்டமாகக் கூறிவந்த நிலையில், இன்று அதன் நிலை என்ன என்பது தெரியவில்லை. உண்மையோ பொய்யோ விஜயகாந்த் மீது ஏராளமான விமர்சனங்கள் சமீபத்தில் வந்துகொண்டேயிருக்கின்றன. இவரின் பேச்சில் ஒரு கவர்ச்சி இல்லை என்றே தோன்றுகிறது. விஜயகாந்தின் மனைவியிடம் இருக்கும் பேச்சுத்திறன்கூட இவரிடம் இல்லாதது பின்னடைவுதான். பேச்சு ஒருபுறம் இருந்தாலும், இவரின் வாக்குறுதிகள், கொள்கைகள் என்ன என்றே தெரியவில்லை. குடும்ப ஆட்சி, ஊழல் இவற்றை மட்டுமே முன்வைத்துப் பிரச்சாரம் செய்துவருகிறார். வடிவேலு இவரை ஒரு முழுநேரக் குடிகாரன் என்ற ஒரு அபிப்பிராயத்தை எல்லோரிடமும் ஏற்படுத்தியிருக்கும் நிலையில் இவரின் பதிலென்ன என்பது தெரியவில்லை.

திமுகவின் இலவசங்களுக்கு இணையாக அதிமுகவும் அறிவித்து உங்களுக்கு நாங்களும் சளைத்தவர்கள் இல்லை என்று நிரூபித்துள்ளனர். ஆடு மாடுகள் எல்லாம் கொடுப்பதாக அம்மா அறிவித்துள்ளார். மிக்ஸி, கிரைண்டர் போன்ற பொருள்களைத் தயாரிக்க ஏதாவதொரு பெரிய கம்பெனியிடம் ஆர்டர் கொடுத்துவிடலாம். ஆனால் ஆடு, மாடுகளுக்கு யாரிடம் ஆர்டர் கொடுக்கப்போகிறார்கள் என்று தெரியவில்லை. திமுகவின் குடும்ப ஆக்ரமிப்பு, மெகா ஊழல் இன்னும் பலவற்றால் கடுப்பாகிப் போயிருக்கும் மக்களுக்கு, மாற்றாக அதிமுக இருக்கிறது என்ற ஒரு நம்பிக்கையை மக்களிடம் ஏற்படுத்தாததே இவர்களின் பலவீனம். திமுகவிற்கு இந்த முறை ஓட்டு போடமாட்டேன் என்ற முடிவை எடுத்தவர்கள், இன்னும் யாருக்கு ஓட்டுப் போடுவது என்ற முடிவை இன்னும் எடுக்கவில்லை என்றுதான் தெரிகிறது. அவர்களின் முடிவைப் பொறுத்துதான் அதிமுகவின் வெற்றி இருக்கிறது.

ஒன்றை மட்டும் உறுதியாகச் சொல்லலாம். நம்மை ஆளப்போகும் எவரும் நல்லவர்களுமில்லை; நம்பிக்கையானவர்களும் இல்லை. மக்கள் நலனில் கிஞ்சித்தும் அக்கறை இல்லாத, பதவிகளைக் கொண்டு தன்னையும் தன்னைச் சார்ந்தவர்களையும் மட்டுமே செழிக்க வைக்கப் போகும் யாரோ ஒருவர்தான் நாளைய முதல்வர். அந்த நாளைய முதல்வருக்கு ஒரேயொரு வேண்டுகோள். பதவியேற்றதும் பீகார் சென்று ஒரு ஆறுமாத காலமாவது இருந்துவிட்டு வாருங்கள்.

உழவன்

கல்கி இதழில் …

2011-03-30T23:34:00.001-07:00

எனது கவிதையான “பார்த்துக் கொண்டே இருக்கலாம்” இவ்வாரக் (03.04.2011) கல்கியில் வெளிவந்துள்ளது.

நன்றி: கல்கி

அம்மா… டம்மா…

2011-03-21T03:46:00.000-07:00

அடைகோழியின் சிறகுகளுக்குள் அடைபட்டிருக்கும் முட்டைகள் போல, இரவின் சிறகுகளுக்குள் நாங்கள் தூங்கிக்கொண்டிருந்தோம். தனது நீண்ட குழலால் வண்ணத்துப்பூச்சி தேனை உறிஞ்சுவதுபோல, சிறு நீல நிற விளக்கொன்று இரவை உறிஞ்சிக்கொண்டிருந்தது.
"அப்பா.. அப்பா.." என அடித்து எழுப்பினாள் இரண்டாவது அகவையை நெருங்கிக்கொண்டிருக்கும் அகமதிவெண்பா. இரவில் தூங்கிக்கொண்டிருக்கும்போது எப்போது எழுந்தாலும் எல்லாவற்றுக்கும் அவள் என்னைத்தான் எழுப்புவாள். இந்த வகையில் அம்மாவுக்கு அவள் தொந்தரவு தருவதில்லை. எழுந்து "என்னடா.. என்ன வேணும்?" என்று கேட்டபோது, "அப்பா.. தண்ணி.. அப்பா.. தண்ணி" என்று அழுதுகொண்டே கேட்டாள். "அழாதம்மா.. வா அப்பாட்ட வா.. அப்பா தண்ணி தர்ரேன்" என அவளைத் தூக்கி தோளோடு சாய்த்துக்கொண்டு, அருகிலிருந்த செம்பை எடுத்துக் கொடுத்தேன். அழுகையை நிறுத்தாமல் தலையை ஆட்டிக்கொண்டே "அப்பா.. டம்மா, அப்பா.. டம்மா" என்று சொல்லிக்கொண்டே இருந்தாள்.

"என்னம்மா.. டம்மா விழுந்திட்டயா. எங்க டம்மா விழுந்த?" என நான் கேட்கக்கேட்க, அவள் அதையே சொல்லிக்கொண்டு அழுதுகொண்டிருந்தாள். அவள் பாஷையில் டம்மா என்றால், டம்முனு கீழே விழுந்திட்டேன் என்பதுதான் அர்த்தம். எப்போதாவது விழுந்துவிட்டால், விழுந்த இடத்தைக் காட்டிக்கொண்டே "அம்மா.. டம்மா" என சொல்வாள் அகமதி. டமால் என விழுந்துவிட்டாளாம். அழுதுகொண்டிருந்தவளை அணைத்துக்கொண்டு, தண்ணீரைக் கொடுத்துக் குடிக்கவைக்க எவ்வளவோ பிரயத்தனங்கள் செய்தும், அவள் அதையேதான் திரும்பத் திரும்பச் சொல்லிக்கொண்டிருந்தாள். என்ன கேட்கிறாள் எனப் புரியாது நான் விழித்துக்கொண்டிருந்தபோது, "டம்ளர்ல தண்ணி கேட்குறா" என்று சொன்னாள் மனைவி.

"டம்ளர்ல தண்ணி வேணுமா?" என கேட்டவுடன், "ம்ம்ம்.. " என வேகமாகத் தலையை ஆட்டி அழுகையை நிறுத்தினாள். இப்போது அவள் கூறிய டம்மாவிற்கு டம்ளர் என்று பொருள் கொள்ளத் தெரியாதவனாகிப் போனேன். கதவைத் திறந்து சமயலறை சென்று டம்ளரை எடுத்துத் தண்ணீர் பிடித்துத் தந்தவுடன், கையில் வாங்கி மடக் மடக்கென அவ்வளவையும் குடித்து முடித்தாள். "ஃபுல்லா குடிச்சிட்டயாம்மா.. அவ்வளவு தாகமா?" அதற்கு அவள் "ம்ம்ம்ம்.."

குழந்தையோடு முடிந்த அளவு அதிக நேரம் செலவழித்தும் இதை என்னால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லையே என்ற வருத்தம் எனக்கிருந்தது. ஒரு குழந்தையின் ஒவ்வொரு அசைவையும் புரிந்துகொள்ள தாயால் மட்டுமே முடிகிறது. அதற்காகத்தான் தாய் எப்போதும் குழந்தையுடனேயே இருக்கிறாள். காலச் சூழலால் குழந்தையை வீட்டில் விட்டுவிட்டு தாய் தந்தை இருவருமே வேலைக்குச் செல்பவர்களின் நிலைமையை நினைத்துப் பார்க்கவே சங்கடமாக இருக்கிறது.

உழவன்

ஒரு பச்ச புள்ளய போட்டு இப்படி அடிச்சா...வைகோ புலம்பல்

2011-03-17T22:26:00.000-07:00

என் செல்லம்ல.. மூன்றாவது அணிக்கு நீயும் வாயேன்...

எப்படியாவது காலத்த ஓட்டிரலாம்னு பார்த்தா..ம்ஹூம் விடமாட்டிக்கிறாங்களே..

இந்த அம்மாவுக்கு என்ன பைத்தியமா பிடிச்சிருக்கு?

என்ன விட சந்தோசமா இப்ப வேற யாரு இருக்க முடியும். ஹிஹி

ஒரு பச்ச புள்ளய போட்டு இப்படி அடிச்சா நான் என்ன பண்ணுறது

அவன் அவன் எடுக்குற முடிவு நமக்கு சாதகமாத்தான் இருக்கு.. ஹா ஹா :-)

ஆனந்த விகடனில் அய்யனார்

2011-03-14T02:02:00.000-07:00

இவ்வார ஆனந்த விகடன் “சொல்வனம்” பகுதியில் வெளியான எனது இரு கவிதைகள்.

நன்றி: ஆனந்த விகடன்

ஆனந்த விகடனில் வெளியான எனது மற்ற கவிதைகளைப் படிக்க, “ஆனந்த விகடன்” லேபிளைக் கிளிக்கவும்.

விளாத்திகுளம் தொகுதியில் விஜயகாந்த்?

2011-03-08T22:38:00.000-08:00

படம் இணையத்திலிருந்து...

தமிழகத்தின் மூன்றாவது மிகப் பெரும் கட்சியின் தலைவராக உருவெடுத்துள்ள விஜயகாந்த்தின் வளர்ச்சி மிகப்பெரியது. காங்கிரஸ் மற்றும் பாட்டாளி மக்கள் கட்சி தமிழகத்தில் இருந்தாலும் அவைகளால் தமிழகத்தின் அனைத்துத் தொகுதியிலும் தனித்து நின்று தேமுதிக வாங்கும் வாக்குகளின் அளவைக்கூட நிச்சயம் வாங்க இயலாது. அதுமட்டுமல்லாது பாமகவால் ஒரு குறிப்பிட்ட தொகுதிகளைத்தாண்டி மற்ற தொகுதிகளில் ஒரு ஓட்டுக்கூட வாங்க இயலாது. அந்த வகையில் திமுக மற்றும் அதிமுகவிற்கு அடுத்தபடியாக தேமுதிகதான் உருவெடுத்துள்ளது என்பது எல்லோரும் அறிந்ததே.

எனது பள்ளிக்காலத்தில், நிறைய நண்பர்கள் விஜயகாந்த் ரசிகர்களாகத்தான் இருந்தார்கள். அவர்களோடு சேர்ந்து நிறைய விஜயகாந்த் படங்கள் பார்த்ததால் நானும் விஜயகாந்தின் படங்களை விரும்பிப் பார்க்ககூடியவனாக இருந்தேன். பத்தாம் வகுப்பு படித்தபோது சின்னக்கவுண்டர் வந்ததாக நினைவு. அப்பொழுதெல்லாம் கல்யாணம், சடங்கு, கிரகபிரவேசம் இப்படி என்ன விஷேசமாக இருந்தாலும் வீட்டின் முன்னால் டிவி, டெக் வாடகைக்கு எடுத்து படம் போடுவதுண்டு. அப்போதெல்லாம் விஜயகாந்த் படங்கள் பார்ப்பதற்கென்றே ஒரு கூட்டம் இருக்கும். விஜயகாந்தின் அறிமுகக் காட்சியில் தேங்காய் உடைத்து சூடமேற்றியவரெல்லாம் இருக்கிறார்கள். எனக்கும் அவரின் படங்கள் பிடித்துப் போய், விஜயகாந்த் உருவம் பொறித்த டிஷர்ட் எல்லாம் வாங்கியிருக்கிறேன். (இப்போது அவரின் படங்களைப் பார்ப்பதில்லை; போஸ்டரைக் கூட:-)

பள்ளிப் படிப்பு முடித்துக் கல்லூரிக்குச் சென்றபின்புதான், ஜாதிப்பற்று/வெறி பற்றி அதிகம் தெரிந்துகொண்டேன். கல்லூரி ஜாதிகளால் பிளவுபட்டுக்கிடந்தது. ஒருவன் யார் ரசிகனாக இருக்கிறானோ, அதை வைத்தே அவனின் ஜாதியைத் தெரிந்துகொள்ளலாம். அந்தக் காலகட்டத்தில்தான், எனது தெருக்களைச் சுற்றி இருந்த பெரும்பான்மையான நண்பர்கள் ஏன் விஜயகாந்த் ரசிகர்களாக இருந்தார்கள் என்பது புரிந்தது. இப்போதும் நாயுடு/நாயக்கர்கள் விஜயகாந்த் ரசிகர்களாத்தான் உள்ளார்கள்.

வைகோ தனியாகக் கட்சி ஆரம்பித்த பின்பு அவரின் ஜாதிக்காரர்கள் அனைவருமே வைகோவிற்குத்தான் ஆதரவாக இருந்தார்கள். எனது தொகுதியான விளாத்திகுளம் தொகுதியில் ரெட்டியார்கள்தான் அதிகம். அதற்கடுத்தபடியாக நாயக்கர்கள் இருக்கிறார்கள். விளாத்திகுளம் தொகுதியில் நிறுத்தப்படும் வேட்பாளர்கள் பெரும்பாலும் ரெட்டியார் சமூகத்தைச் சார்ந்தவர்களாகத்தான் இருப்பார்கள். 1996ல் நடைபெற்ற தேர்தலில் திமுக வேட்பாளரான ரவிசங்கரை (சமீபத்தில் சென்னையில் வருமான வரி அதிகாரிபோல் நடித்து திருட முயலும்போது, பொதுமக்களால் பிடிபட்டு அடிபட்டு போலீஸிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டவர்) எதிர்த்து வைகோ போட்டியிட்டார். (அப்போது நான் அதிமுகவிற்காக மிகத் தீவிரமான பிரச்சாரத்தில் இறங்கியிருந்தேன். சாப்பாடு போக தினம் ரூ100 கிடைத்தது என்பது தனிக்கதை) மிகக் குறைவான வாக்குகளில் வைகோ தோற்க நேர்ந்தது. வைகோவின் ஓட்டுக்கள் எல்லாம் இப்போது விஜயகாந்த் பக்கம் திரும்பியுள்ளது.

கடந்த ஐந்தாண்டுகளில் விருத்தாச்சலம் தொகுதிக்கு விஜயகாந்த் எந்த அளவிற்குச் செய்திருக்கிறார் எனத் தெரியவில்லை. அந்தத் தொகுதியின் முன்னேற்றத்திற்குப் பாடுபட்டு, இன்னமும் நற்பெயரோடு இருந்தால் மீண்டும் விஜயகாந்த் விருத்தாச்சலம் தொகுதியில்தான் போட்டியிடுவார். இல்லையேல் தன் ஜாதி ஓட்டுக்கள் அதிகமிருக்கும் ஒரு தொகுதியைத் தேர்ந்தெடுத்தாக வேண்டும். அப்படிப் பார்க்கையில், விளாத்திகுளம், கோவில்பட்டி, சிவகாசி தொகுதிகளில் ஏதேனுமொன்றைத் தேர்ந்தெடுக்க வாய்ப்புள்ளது.

உழவன்

முத்தச் சில்லுகள் - உயிரோசை

2011-03-01T00:27:00.000-08:00

சருமம் உறிந்ததுபோக மீந்த முத்தங்கள்
படுக்கையெங்கும் பனித்துளியாய் மின்னுகின்றன.
போர்வை உதறலில் தெறித்து விழுந்த சில முத்தங்கள்
கண்ணாடிச் சில்லுகளாய்ச் சிதறுவது
குழந்தையின் சிரிப்பை ஒத்திருக்க
கருவறை நிறைந்திட்ட பூரிப்பில்
அடிவயிற்றில் கைவைத்தவாறே செல்கிறாள்.

உழவன்

இவ்வார (28.02.2011) உயிரோசையில் இடம் பெற்றுள்ளது. உயிரோசைக்கு நன்றி

ஆடுகளம் போல் சீடனும் மொக்கையா?

2011-02-24T23:09:00.001-08:00

தனுஷின் சீடனுக்கு முந்தைய படமான ஆடுகளத்தை நிறைய பேர் அப்படி இப்படி என ஓகோவென புகழ்ந்து தள்ளினார்கள். வெற்றிமாறன் மதுரையை மல்லாக்கப் போட்டுக் காட்டினார்; திருப்பரங்குன்றத்தைத் திருப்பிப் போட்டுக் காட்டினார் என்றெல்லாம் எழுதினார்கள். படம் பார்த்த பின்புதான் தெரிந்தது அதன் லட்சணம். ஒரு ஓகே ரகம் படத்தை ஏன் தான் இப்படி சொன்னார்களெனத் தெரியவில்லை. அட போடவைக்கும் காட்சிகளெல்லாம் ஆடுகளத்தில் இல்லை.

ஆடுகளம் படத்திற்கு ஹீரோயினே தேவையில்லை என நண்பரொருவரிடம் சொன்னபோது, எந்தப் படத்திற்குத்தான் ஹீரோயின் தேவை. ஒரு படத்திற்கும் தேவையேயில்லை என்று சொன்னார். அவர் சொன்னதும் சரிதான். கார்த்திக்கு மூடு ஏற்றத்தானே தமன்னா சிறுத்தையில் தேவைப்பட்டார். ஹீரோயின்கள் கவர்ச்சிக்காக மட்டுதான் தேவைப்படுகிறார்கள். ஆனால் அதுகூட ஆடுகளத்தில் இல்லை. அப்படி இருந்திருந்தால் கூட, ஏதோ கொடுத்த காசிற்கு சமாதானம் ஆகியிருக்கலாம்.

நானும் பள்ளிக்காலத்தில், சேவல்க்கட்டு நிறையப் பார்த்திருக்கிறேன். சேவலின் காலில் அதற்கென இருக்கும் ஒரு கத்தியைக் கட்டிவிட்டுதான் சண்டைபோட விடுவார்கள். ஆடுகளத்தில் அந்தக் கத்தி பயன்படுத்தியதாகத் தெரியவில்லை. சன் பிக்சர்ஸ் ரிலீஸ் செய்ததால் தப்பித்தார் வெற்றிமாறன்.

ஆடுகளத்தின் விளம்பரம்கூட இன்னும் சன் டிவியில் ஓயவில்லை. அதற்குள்ளாகவே சீடன் வெளிவருகிறான். எப்படி இருக்கப்போகிறது எனத் தெரியவில்லை. எல்லோருக்கும் ஒன்றை மட்டும் சொல்லிக்கொள்கிறேன். பலரின் சினிமா பற்றிய பதிவுகளை மட்டுமே படித்துவிட்டு, படத்தைப் பற்றி ஒரு முடிவுக்கு வந்துவிடாதீர்கள். எப்போதுமே பதிவுலகம் சாராத உங்களது நண்பர்களிடமும் கேட்டுவிட்டு பொறுமையாக முடிவெடுங்கள் திரையரங்கிற்குச் செல்வதா வேண்டாமா என.

oOo

நேற்று நடந்த அரசியல் நிகழ்வுகளைப் பார்த்தபோது, குடிகாரனும், ஊற்றிக்கொடுத்தவரும் கைகோர்த்துவிடுவார்கள் போலத்தான் தெரிகிறது. அம்மாவிற்கு விஜயகாந்த் பூங்கொத்து அனுப்பி பிறந்தநாள் வாழ்த்தைத் தெரிவித்துள்ளார். கோவில் குளமெங்கும் அம்மாவிற்காக சிறப்பு பூஜைகள், பால் குடம் பன்னீர்க்குடம் என அம்மாவின் அடிவருடிகள் கோவிலைச் சுற்றி உருண்டார்கள். ஆண்டவன் என்ன நினைத்திருக்கிறானோ தெரியவில்லை. ஒருவேளை அம்மா ஆட்சியைப் பிடித்தால், அதிமுகவினர் நேராகத் திகார் ஜெயிலுக்குச் சென்றுதான் நன்றி சொல்லவேண்டும்.

oOo

இந்தக் கல்மாடி கல் மாதிரி ஊரெல்லாம் சுற்றிவருகிறார். முதலில் ஷீலாதீட்சித்தைக் கைது செய். அப்புறம் ஜெய்பால்ரெட்டி, எம் எஸ் கில்லைக் கைதுசெய். அப்புறமா கடைசியா என்னிடம் வா எனத் தில்லாகச் சொல்லிக்கொண்டு அலைகிறார். பிரதமர் என்னவென்றால், கூட்டணி தர்மத்திற்காக சிலவற்றைச் சகித்துக்கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது என்கிறார். என்னங்கடா டேய்... இங்க ஆபீசில் என்னனா, ரொம்பக் கறாரா இந்த ஆண்டுக்கான வருமானவரியை இம்மாதத்திலும், அடுத்த மாதத்திலுமாக பிடித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். மெடிக்கல் பில்லில் என் குடும்ப உறுப்பினர் பெயர் இல்லை என்பதற்காக, அதனை இங்கு நிராகரிக்கிறார்கள். இப்படி எங்களிடம் இருந்து பிடுங்கப்படும் வரிப்பணத்தை நீங்கள் லட்சம் லட்சம் கோடிகளாக அடித்துக்கொண்டிருக்கிறீர்கள். எவனை நம்புவதெனவே தெரியவில்லை. எல்லோரும் நாசாமா போக...

oOo

தமிழ்நாடு இயல் இசை நாடக மன்றத்தின் சார்பாக 13 நாட்கள் (26.02.11 முதம் 10.03.11 வரை) கலை இலக்கியத்திருவிழா நடைபெற இருக்கிறது. வரும் ஞாயிறு காலை 10 மணியளவில் கவிஞர் ஞானக்கூத்தன் அவர்கள் தலைமையில் கவிதைப் பட்டறை நடைபெறுகிறது. விருப்பமிருப்பவர்கள் கலந்துகொள்ளுவதற்காக இத்தகவல்.

கருணாநிதிக்கு 39 மனைவிகள்?

2011-02-22T22:06:00.000-08:00

ஆண்டவன் தமிழகத்தை இரண்டு வகையில் காப்பாற்றியிருக்கிறான்.

ஒன்று: மிஸ்டர் ஸியானோ சானா தமிழகத்தின் முதல்வராகவில்லை.
இரண்டு: மிஸ்டர் கருணாநிதிக்கு 39 மனைவிகள் இல்லை.

இந்தியாவின் மிசோரம் மாநிலத்தின் பக்த்வாங்க் கிராமத்தில்தான் உலகின் மிகப்பெரிய குடும்பம் இருக்கிறதாம். இக்குடும்பத்தின் தலைவைரான் ஸியானோ சானாவிற்கு 39 மனைவிகளாம். 94 பிள்ளைகள், 14 மருமகள்கள். 33 பேரப்பிள்ளைகள் என இக்குடும்பத்தின் மொத்த உறுப்பினர்கள் 181 பேர்.

இது மின்னஞ்சலில் வந்த செய்தி.

உண்டியல்

2011-02-20T22:36:00.000-08:00

அலமாரியின் மூலையில் இருக்கும்
உண்டியலை
குலுக்கிப் பார்க்கும்போதெல்லாம்
ஸ்பெக்ட்ரம்
ஞாபகத்திற்கு வந்து தொலைக்கிறது.

உழவன்

நடுநிசி நாய்கள்

2011-02-18T00:16:00.000-08:00

இந்த நடுநிசி நாய்கள்
இருள் விழுங்குகையில்
தொண்டையில் சிக்கிக்
கத்திச் சாகின்றன.

தரை வெளுத்ததும்
பாதையோரம்
குனிந்த தலை குனிந்தபடி
மோப்பக் காற்றில் தூசி பறக்க
சாபத்தின் ஏவல்போல்
மனித மலங்கள்
தேடித் திரிகின்றன.

கறுப்பு விதைகாட்டி
பிட்டி சிறுத்துக் குலுங்க,
வெட்கம் கெட்டுத்திரியும்
இந் நடுநிசி நாய்களுக்கு
ஓய்வில்லை;
உறக்கமும் ஓய்வாக இல்லை.

கை உயர்த்திப் பாசாங்கு காட்டும்
பள்ளிச் சிறுவரிடம் பயங்கொண்டு
இந் நடுநிசி நாய்கள்
பின்னங் காலிடை நுழையும் வாலை
வாய்கொண்டு பற்றி இழுத்து
பயங்கொண்டு வால்தின்று சாகின்றன.

முற்பகலில் மனம் மூட்டமடைய
நினைவுகளால் துக்கம் தேக்கி
சிறிது வலுச்சண்டை கிளப்பி
கடித்துக் குதறி
ரத்தம்கண்டு ஆசுவாசம் கொள்கின்றன.

பிற்பகல் ஒளிவெள்ளம்
பார்வையைத் தாக்க
இலைகளின் நிழல்கள் முதுகில் அசைய
சற்றே கண்மயங்கிக் கிடக்கின்றன.

மாலையில் கண்விழித்து
நால் திசையும் பார்வை திருப்பி
உறக்கத்தில் சுழன்ற உலகம் மதித்து
எழுந்து சோம்பல் முறித்து நீட்டி நிமிர்ந்து
தேக்கிய சிறுநீர்
கம்பந்தோறும் சிறுகக் கழித்து
ஈக்கள் மேல்வட்டமிட்டுப் பின்தொடர
மாலை நடை செல்கின்றன.

அந்தியில் புணர்ச்சி இன்பம்
(ஒரு தடவை அல்லது இரு தடவை)
மீண்டும் நடுநிசியில் இருள் விழுங்கித்
தொண்டை சிக்கக் கத்தல்.

-கசடதபற மார்ச் 1973

("சுந்தரராமசாமி கவிதைகள்" நூலிலிருந்து)

இன்றைய மாணவர்களுக்கு மனபலம் இல்லையா?

2011-02-15T01:38:00.000-08:00

இன்று எந்த ஆசிரியருக்கும் மாணவர்களைத் தண்டிக்கும்/கண்டிக்கும் அதிகாரம் இல்லை. ஒருவேளை ஆசிரியர் கண்டித்தால், இன்றைய மாணவர்கள் தற்கொலை செய்து கொள்ளக்கூட தயங்குவதில்லை. இந்நிலை ஏன்?

இன்றைய கல்வியும், கல்விக்கூடங்களும் ஒரு மாணவனை பொருள் ஈட்டும் இயந்திரமாக மட்டுமே உருவாக்குகிறது என்ற குற்றச்சாட்டு ஒருபுறம் வந்து கொண்டிருக்கிறது. ஆனால், நாம் நம் பிள்ளைகளை ஆசிரியர்கள் தண்டிக்கவோ கண்டிக்கவோ கூடாது என்று சட்டமே இயற்றுகிறோம். பிறகு எப்படி மனிதாபமானமுள்ள, ஒழுக்கமுள்ள மக்கள் நாட்டில் உருவாகமுடியும்?

குருகுலக் கல்விக் காலத்தில், சீடர்கள்தான் குருக்களுக்குத் தேவையான எல்லா பணிவிடைகளையும் செய்தார்கள். ஆனால் இன்று கல்வி வியாபாரமாகிப் போனதால், ஆசியர்களும் இதை எதிர்பார்ப்பதில்லை; மாணவர்களும் பணிவிடை செய்ய தயாராக இல்லை.

கண்மூடித்தனமாக மாணவர்களை அடித்தும் இன்னபிற கொடூரமான தண்டனைகளை அளிக்கும் ஆசிரியர்களுக்கு ஆதரவாக நாம் ஒருபோதும் செயல்படவேண்டாம். அதை நாம் ஆதரிக்கவும் வேண்டாம்.

ஆனால் ஒரு ஆசிரியரின் பொறுப்பு என்பது, கல்வியைத் தவிர்த்து, ஒழுக்கம் கற்பித்தலிலும் இருக்கிறது என்பதை மறவோம். அதற்காக மாணவர்களிடம் சற்றுக் கண்டிப்புடன் இருப்பதில் தவறொன்றும் இலலை.

பெற்றோர்களே.. நீங்களும், உங்கள் பெற்றோர்களும் படித்த காலத்தில் உங்களின் பள்ளி அனுபவம் என்ன?

நாம் படித்த காலத்தில், எந்த ஒரு மாணவனும், மாணவியும் ஆசிரியருக்குப் பயந்து தற்கொலை அளவிற்குப் போனதே இல்லை. நாம் வகுப்பறையில் போடாத தோப்புக்கரணமா இல்லை வாங்காத அடியா?? ஆனால் இன்றைய மாணவர்களுக்கு இதையெல்லாம் தாங்குகிற மனபலம் இல்லையே. இவர்களால் எப்படி வாழ்க்கையில் வரும் தோல்விகளைத் தாங்கிக்கொள்ளமுடியும்? தோல்விகளைத் தாங்கிக்கொள்பவனால்தான், வெற்றியை நோக்கிப் பயணிப்பதற்கு போராடும் குணத்தைப் பெறமுடியும்.

வகுப்பறைகளில் பெறும் ஒருசில தண்டனைகளையெல்லாம் மிகவும் அவமானமாகக் கருதி, கோழைத்தனமான முடிவுகளை எடுக்கின்ற சூழல்தான் இன்று நிலவுகிறது. இப்படிப்பட்ட மனநிலையை மாற்றுகிற மிகப் பெரிய பொறுப்பு பெற்றோர்களையே சார்ந்தது. தனது குழந்தைகளை மனரீதியாகவும் பலப்படுத்துங்கள்.

சமீபத்திய சென்னை சட்டக்கல்லூரி சம்பவத்திற்குக் காரணமாக, மாணவர்களை ஆசிரியர்கள் சரியான ஒழுக்கநெறியோடு வளர்க்கவில்லை என்றும் கூட சொல்லலாம். ஒரு நாட்டின் எதிர்காலம் வகுப்பறையில்தான் உருவாகிறது என்று டாக்டர் ராதாகிருஷ்ணன் சொன்னாரே, அந்த எதிர்காலம் எப்படிப்பட்ட எதிர்காலம் என்று தீர்மானிக்கப்போவது யார்?

உழவன்

மீள் பதிவு. 11.2.2009 அன்று “தமிழோடு” தளத்தில் எழுதியது.

புதுவீடு - கல்கி

2011-02-02T00:16:00.000-08:00

இவ்வார (06.02.2011) கல்கி இதழில் என் இயற்பெயரிலேயே “புதுவீடு” கவிதை வெளியாகியுள்ளது.
நன்றி `கல்கி'

வாழ்வு

2011-01-25T00:30:00.000-08:00

படம்: நண்பன் பிரசாத்

கரிசல்காரன் அண்ணாந்து பார்த்து மகிழ்கிறான்.
நீலமெல்லாம் மறைந்து
எங்கும் திட்டுத்திட்டாய்க் கருப்பு.
வெளியெங்கும் இருள் பரவ
பாறைகள் உருண்டு மோதுகின்றன.
இலையின் நரம்புகளாய் மின்னல்கள் மின்ன
அதீத தாகத்திலிருக்கும்
வாய்பிளந்த கரும்பூமி
தன் நாவை நீட்டிக் காத்திருக்கிறது.
எறும்புகள் சேமிப்புக்கிடங்கின்
இருப்பைக் கணக்கிடுகின்றன.
திடீரென எங்கிருந்தோ வந்த பெருங்காற்றொன்று
கையோடு கருந்திட்டுக்களை அள்ளிச்செல்கிறது
கோழிக்குஞ்சொன்றைத் தூக்கிச் செல்லும்
பருந்து போல.

உழவன்

நன்றி: திண்ணை 23.01.2011

மணியொலி

2011-01-19T00:18:00.000-08:00

படம்: நண்பன் ananda prasath

வீட்டின் முன்னால் நின்று கொண்டு
மணியடித்துக் கொண்டேயிருக்கிறார்.
நல்லவேளை அவருக்கு
என் பெயர் தெரியாது.
தெரிந்திருந்தால்
பெயர் சொல்லிக்கூட அழைத்திருப்பார்.

கதவைத் திறந்து,
உடல்நிலை சரியில்லை இன்று வேண்டாம்
எனச் சொன்னவுடன்
கவலையுற்று குசலம் விசாரித்துச் சென்றார்
குல்பி ஐஸ்காரர்.

வீட்டின் முன்னால் நின்று கொண்டு
மணியடித்துக் கொண்டேயிருக்கிறார்.
நல்லவேளை அவருக்கு
என் பெயர் தெரியாது.
தெரிந்திருந்தால்
பெயர் சொல்லிக்கூட அழைத்திருப்பார்.

கதவைத் திறந்தவுடன்
கையிலிருந்த குப்பைக் கூடையை
ஓடிவந்து வாங்கிக் கொண்டார்
குப்பை வண்டிக்காரர்.

ஒரு வாரகாலமாய்
குல்பி ஐஸ் சாப்பிடவில்லை
இம்மாதம் குப்பை வண்டிக்காரருக்கு
பத்து ரூபாய் கொடுக்கவில்லை
இப்போதெல்லாம்
மணியொலி கேட்பதேயில்லை.

உழவன்

நன்றி: அதீதம் இணைய இதழ் (முதல் இதழ் - 15.01.2011)

அஞ்சு நிலா

2011-01-09T22:41:00.000-08:00

அகமதியின் ஆட்காட்டிவிரல் பிடித்து
நடந்து செல்லும்போது
அங்குமிங்குமாய்த் தேங்கியிருந்த மழை நீரில்
நிலாக்களை எண்ணத் தொடங்கினாள்.
அப்பா.. அஞ்சு நிலா என
உள்ளங்கை விரித்துச் சொன்னபோது
அவள் முகத்தில் ஒரு நிலா குடியேறியிருந்தது.

உழவன்

1.1.2011 முதல்

2010-12-30T22:00:00.001-08:00

1.1.2011 முதல்
"இட்லி விலை ரூ8"
"டீ விலை ரூ7"
"மருத்துவர் கட்டணம் ரூ200"
"விடுதி அறை வாடகை ரூ300 உயருகிறது"
இப்படி நிறையத் தென்படுகின்ற
அறிவிப்புகளுக்கு மத்தியில்
எப்படி புத்தாண்டு
பண்டிகையானது என்பது தெரியவில்லை.
புத்தாண்டு வாழ்த்துச் சொல்லும்
மனநிலையும் எனக்கு வாய்க்கவில்லை.

உழவன்

இந்த ஆண்டுக்கான (2010) தமிழ்மண விருதுக்கான இடுகைகளில், கீழ்க்கண்ட எனது இடுகைகள் முதற்கட்டத் தேர்வில் இடம்பெற்றுள்ளன. வாக்களித்த நண்பர்கள் அனைவருக்கும் நன்றி. விருப்பமிருப்பின் அடுத்த கட்டத்திற்குள் நுழைய மீண்டும் வாக்களிக்க வேண்டுகிறேன்.

வாக்களிப்பதற்கான சுட்டி "இங்கே"

1. ராசா வர்றான்..செம்ப எடுத்து உள்ள வை - அரசியல்/சமூக விமர்சனங்கள் பிரிவு

2. டாக்டர் எக்ஸ் - செய்திகள்/நிகழ்வுகளின் அலசல்கள்

3. மன்னிக்கவும் (கவிதை) - படைப்பிலக்கியம்

ஓசிப்பெட்டி

2010-12-27T01:36:00.000-08:00

தெனமும் மத்தியானம்
சமையல் நிகழ்ச்சி வந்திரும்.
சாஸ் சீஸ்னு என்னென்னமோ சொல்லுவான்.

ஓலக் கொட்டான்ல இருந்த
ரெண்டு தக்காளில
ஒன்ன நாளைக்குனு எடுத்து வச்சிட்டு,
இன்னொன்னுல ரசம் வச்சி
கஞ்சி குடிக்கிற நேரத்துல
இதப் பார்க்கும்போது,
தூக்கிப் போட்டு உடச்சிரலாம்னு தோணும்.

பாவம்.. அது என்ன பண்ணும்
ஓசியாக் குடுக்குறாங்கன்னு
ஓடிப்போயி வாங்கி வந்த அவரச் சொல்லனும்.

உழவன்

கிரா(மம்) எங்க தாத்தா

2010-12-21T22:32:00.000-08:00

புதிய காலண்டர்களும், டைரிகளும் வீட்டிற்கு வர ஆரம்பித்துவிட்டன. சுவருக்கொன்றாய்த் தொங்கிக்கொண்டிருக்கும் காலண்டர்களில் தினம்/மாதம்/காலாண்டு எனக் கிழிக்கவேண்டியவைகளில், பல காலண்டர்கள் கிழிக்காமலேயே இன்னமும் ஜனவரியைக் காட்டிக்கொண்டு ஆட்டம் போட்டுக்கொண்டிருக்கின்றன. இருப்பினும் புதிய காலண்டர்களையும், டைரிகளையும் தேவையில்லாவிட்டாலும் கேட்டுப் பெற ஆரம்பித்துவிட்டோம். புத்தாண்டின் துவக்கத்தில் எத்தனை காலண்டரும், டைரியும் கிடைத்தாலும் போதும் என்ற எண்ணம் வருவதேயில்லை. கடைசியில் காலண்டர்கள் வீட்டின் அலங்காரப் பொருள்களாகவும், டைரிகள் வீட்டுக் கணக்குகளையும், சமையல் குறிப்புகளையும் எழுதத்தான் பெரும்பாலும் பயன்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன.

கடந்த புத்தகக் கண்காட்சியில் வாங்கிய பல புத்தகங்கள் இன்னும் விரல்படாமல் அப்படியே இருக்கின்றன. அதற்குள்ளாக இதோ அடுத்த புத்தகக் கண்காட்சிக்குச் செல்லத் தயாராகிக் கொண்டிருக்கிறோம். காலண்டரும் டைரியும் போலவே புத்தகங்களும் இருந்துவிடக்கூடாதென்பது என் விருப்பம்.

கடந்த ஆண்டு ஏதோ ஒரு பதிப்பகத்தைச் சுற்றி வந்தபோதுதான் அந்தப் புத்தகம் என் கண்ணில் பட்டது. கண்ணில் பட்டவுடன் அதனை வாங்கவேண்டும் என்ற ஆவல் வரக் காரணம் அப்புத்தகத்தின் தலைப்பான "கரிசல் காட்டுக் கடுதாசி". கரிசல் காடு என்ற உடனேயே இயல்பாய் மனதிற்குள் ஒருவித சந்தோசம் ஏற்பட்டுவிடுகிறது. புத்தகத்தைக் கையில் எடுத்துப் பார்த்தேன். கி.ராஜநாராயணன் அவர்களின் கட்டுரைத் தொகுப்பு அது. வெண்தலையோடு செங்கற்சுவற்றில் சாய்ந்தவாறு ஒரு பெரிய சதுரத்திற்குள் முன்பக்க அட்டையில் நின்றுகொண்டிருந்தார்.

அப்புத்தகத்தை வாங்கி கிட்டத்தட்ட ஒரு ஆண்டு ஆகப்போகிற நிலையில் கடந்த மாதம்தான் முழுவதுமாகப் படித்து முடிக்க முடிந்தது. மனதிற்குப் பிடித்துப்போன புத்தகமாக இருந்தும் படித்து முடிக்க இவ்வளவு காலம் ஆன காரணம் என்ன? தெரியவில்லை; இல்லை படிப்பதற்கென்று நேரம் ஒதுக்கமுடிவதில்லை. ஒவ்வொரு கட்டுரையையும் ஏன் ஒவ்வொரு பத்தியையும் படித்து முடித்தவுடன் நீர்ச் சுழல் போல மனம் அந்த இடத்திலேயே சுற்றுகிறது. மனது எருமை மாட்டின் மேலேறி ஊர்வலம் செல்கிறது. என்ன ஒரு அருமையான சவாரி அது. பள்ளி முடித்துவந்த மாலை வேளையில், மாட்டை அழைத்துக்கொண்டு சாலையின் இருபுறமும் இருக்கின்ற புல் வெளியில் மேயவிட்டுருக்கிறேன். அதன் மேலேறி சவாரி செய்துகொண்டே கண்மாயில் சென்று குளிப்பாட்டிருக்கிறேன். என்ன ஒரு தடிமனான தோல். மண்வெட்டி பிடித்து காய்ப்பு விழுந்த உள்ளங்கையை இப்போது பார்க்கிறேன். நகர வாழ்க்கை உள்ளங்கையை மிருதுவாக்கியுள்ளது. ஒவ்வொரு எழுத்தும் எருமையாகி என்னை அழைத்துச் செல்கிறது.

கோவில்பட்டியோரக் கிராமங்களைக் கண்முன் நிறுத்துகிறார் கிரா. அவர் நடந்த வீதிகளில் ஏதேனுமொன்றில் நானும் நடந்திருக்கக்கூடும் என்பதை நினைக்கும்போது மனம் கூத்தாடுகிறது. கிரா என்றாலே கிராமம்தான். அதுவும் என் கிராமம். கிராமத்தைப் பற்றிய தன் நினைவுகளை கரிசல் காட்டில் உழுதுகொண்டே எனது தாத்தா எனக்குச் சொல்வதுபோல் உள்ளது.

கடந்த ஆண்டில் வாங்கிய பாஸ்கர் சக்தி அவர்களின் சிறுகதைத் தொகுப்பான "கனகதுர்கா"வை லயித்து வாசித்தபோதும், இன்னும் வாசிக்கப்படவேண்டியவை நிறைய மீதமிருக்கின்றன. அதுபோலத்தான் லட்சுமணப்பெருமாள் அவர்களின் சிறுகதைகளும்.

இப்போது வண்ணதாசனை வாசித்துக்கொண்டிருக்கிறேன். இந்த ஆண்டிற்குள்ளாக வாசித்து முடிப்பேனா எனத் தெரியவில்லை. அவ்வளவு நெருக்கமான எழுத்து. மனது நாய்க்குட்டி போல ஒவ்வொரு பத்தியையும் சுற்றிவருகிறது. பக்கத்திற்கு பக்கம் கவிதைகள் ஒளிந்துள்ளன. வண்ணதாசனுக்குள் கல்யாண்ஜி ஒளிந்துள்ளார்; கல்யாண்ஜிக்குள் வண்ணதாசன் ஒளிந்துள்ளார்.

இதுபோல சொல்லவேண்டியவைகள் நிறைய இருக்கின்றன. இந்த ஆண்டில் எத்தனை புத்தகங்கள் சேரப்போகிறதோ தெரியவில்லை. எப்போது படித்து முடிக்கப்போகிறேனோ தெரியவில்லை.

*********************************************************

நாஞ்சில் நாடனுக்கு 2010-ன் தமிழுக்கான சாகித்ய அகாதெமி விருது கிடைத்துள்ளது. நாஞ்சிலார்க்கு பூங்கொத்துகள்!

*********************************************************

இந்த ஆண்டுக்கான (2010) தமிழ்மணவிருதுகளுக்கான இடுகைத் தெரிவுகள் ஆரம்பமாகிவிட்டன. கீழ்க்கண்ட எனது பதிவுகளைப் படித்து, பிடித்திருந்தால் ஓட்டுப் போடுமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

1. ராசா வர்றான்..செம்ப எடுத்து உள்ள வை - அரசியல், சமூக விமர்சனங்கள்

2. டாக்டர் எக்ஸ் - செய்திகள்/நிகழ்வுகளின் அலசல்கள்

3. மன்னிக்கவும் (கவிதை) - படைப்பிலக்கியம் (கதை, கவிதை, போன்றவை)

அன்புடன்
உழவன்

விக்கிலீக்ஸில் தமிழ்மண ஓட்டு?

2010-12-17T22:11:00.000-08:00

கடந்த கேணிக்கூட்டத்தில் (12.12.2010) கவிஞர் கல்யாண்ஜி கலந்துகொண்டார். ஞாயிற்றுக்கிழமை காலையிலிருந்தே அடிக்கடி வெளியே வந்து வானத்தை நோட்டமிட்டுக்கொண்டிருந்தேன். மாலையில் மழை வந்துவிடுமோ என்ற பதற்றம் சிறிது இருந்துகொண்டேயிருந்தது. மழை எதிர்பார்ப்பிற்கிணங்க நடந்துகொண்டது கண்டு மகிழ்ச்சியே. மழை பெய்யாமல் போனதற்காக மகிழ்ந்தது இதுதான் முதல்முறை. சற்று வெட்கமாகத்தான் இருந்தது. மழையில் நனைந்துகொண்டு கல்யாண்ஜியைக் காணச் செல்லமுடியாமல் போகுமே என்ற எண்ணம்தான் அதற்குக் காரணம். திட்டமிட்டபடி மாலை 3.30கெல்லாம் ஞானி அவர்களின் வீட்டை அடைந்தேன். பிரபல எழுத்தாளர்களையும், கவிஞர்களையும் சந்திக்கமுடிந்தது. எஸ்.ரா அவர்களும் கலந்துகொண்டது கூடுதல் சிறப்பு. இயக்குநர் பாலுமகேந்திரன், நடிகர் சார்லி மற்றும் பாத்திமா பாபுவும் வந்திருந்தனர்.

கல்யாண்ஜி அவரது படைப்புகள் போலவே மிகவும் மென்மையாகப் பேசினார். இதுபோன்ற கூட்டங்களில் பேசிப் பழக்கம் இல்லாததால் கூச்சம் இருப்பதாகச் சொன்னார். அவரது கைவிரல்களின் லேசான நடுக்கத்தைக் காணமுடிந்தது. பூக்களின் வாசனையும், மாட்டுச் சாணத்தின் வாடையும், சருகுகளின் சலசலப்பும், சகதியின் ஈரமும் என எல்லாமும் அவர் பேச்செங்கும் நிறைந்திருந்தது. கேணியிலேயே அவரால் வெளியிடப்பட்ட அவரது சிறுகதைத் தொகுப்பான "ஒளியிலே தெரிவது" (சந்தியா பதிப்பகம்) புத்தகத்தில் அவரிடம் கையெழுத்துப் பெற்றுக்கொண்டு வெளியில் வந்தேன். அவரது பேச்சுப் போலவே வெளியெங்கும் குளிர் நிறைந்திருந்த்து. தமிழ்ஸ்டுடியோ.காம் இணையத்தளத்தில் வண்ணதாசனின் பேச்சு ஒலி வடிவில் கிடைக்கிறது. வேண்டுமெனில் "இங்கே" கிளிக்கவும்.

*********************************************************************************

இந்த ஆண்டுக்கான (2010) தமிழ்மணவிருதுகளுக்கான இடுகைத் தெரிவுகள் ஆரம்பமாகிவிட்டன. பால் என்றாலே அது பாக்கெட்டில் வருவது; தண்ணீர் என்றால் அது பாட்டிலில் வருவது (எங்கோ யாரோ சொல்லக்கேட்டது. அநேகமாக ஜெமோவாக இருக்கும்) என்றுதான் இன்றைய குழந்தைகள் தெரிந்துவைத்திருக்கின்றன. அதுபோல ஓட்டு என்றாலே அதற்கு பணம் கொடுப்பார்கள் என்ற கலாச்சாரம் இப்போது வேரூன்றிவிட்டது. அதற்காக தமிழ்மணத்தில் ஓட்டுப்போடுவதற்காக பணம் எதிர்பார்க்காதீர்கள். எங்கள் குடும்பத்தில் யாரும் ஒருமுறை கூட மந்திரியாகவில்லை. அப்படியாகியிருந்தால் ஓட்டுக்கு ஆயிரம் ஐயாயிரம் எனக் கொடுக்க பணம் இருந்திருக்கும்.

சரி. பணம்தான் இல்லை. விளம்பரம் செய்தாவது ஓட்டுக்கேட்கலாம் என முடிவு செய்து உயிர்மை, காலச்சுவடு, அகநாழிகை என பதிவர்கள் அதிகம் வாசிக்கும் இதழ்களில் விளம்பரம் செய்யலாமா அல்லது உலகமே படிக்கும் விக்கிலீக்ஸில் கொடுக்கலாமா என நண்பரொருவரிடம் கேட்டுக்கொண்டிருந்தபோது, எங்களுக்குப் பக்கத்தில் நின்றுகொண்டிருந்த ஒருவர் காரித்துப்பினார். அவர் ஏன் துப்பினார் என்று தெரியவில்லை. ஆனால் அதனை நான் அபசகுனமாக எண்ணி அம்முடிவிலிருந்து குதித்துவிட்டேன். ஆதலால் நீங்களே கீழ்க்கண்ட பதிவுகளைப் படித்து, பிடித்திருந்தால் ஓட்டுப் போடுமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

1. ராசா வர்றான்..செம்ப எடுத்து உள்ள வை - அரசியல், சமூக விமர்சனங்கள்

2. டாக்டர் எக்ஸ் - செய்திகள்/நிகழ்வுகளின் அலசல்கள்

3. மன்னிக்கவும் (கவிதை) - படைப்பிலக்கியம் (கதை, கவிதை, போன்றவை)

*********************************************************************************

சமீபத்தில் நண்பர்களிடமிருந்து எனக்கு பார்வார்டு மெயிலாக ஒரு கவிதை வந்தது. அக்கவிதைக்குப் பொருந்தமாக ஒரு சில படங்களையும் யாரோ போட்டிருந்தார்கள். அதனைப் பார்த்தபோது ரொம்ப மகிழ்வாய் இருந்தது. அக்கவிதையை படிக்க "இங்கே" சொடுக்கவும்.

***********************************************************************************

வருகிற 26ம் தேதி ஞாயிற்றுக்கிழமை மாலை, தேவநேயப்பாவணர் அரங்கில் உயிர்மை பதிப்பகத்தின் புத்தக வெளியீட்டு விழா நடைபெற இருக்கிறது. இது ஆண்டுதோறும் நடைபெறும் நிகழ்வுதானெனினும், இந்த ஆண்டின் விசேசம் என்னவெனில், நம் பதிவுலகத்தைச் சார்ந்த நண்பர்கள் பொன்.வாசுதேவன், நர்சிம் மற்றும் நிலாரசிகனின் கவிதைத் தொகுப்புகள் வெளியாக உள்ளன. அவர்களுக்கு அனைவரின் சார்பிலும் வாழ்த்துக்கள்.

***********************************************************************************

விக்கிலீக்ஸ் உலகெங்கும் கலக்கிக்கொண்டிருக்கிறதென்றால், ஸ்பெக்ட்ரம் இங்கே கலக்கிக்கொண்டிருக்கிறது. சிலரைக் கலங்கடித்துக்கொண்டிருக்கிறது. அரசியல்வாதிகளே பொறாமைப்படுகின்ற அளவில், நடைபெற்ற ஒரு வரலாற்று நிகழ்வு நாம் வாழும் காலத்தில் நடைபெற்றிருப்பது சிலருக்கு மகிழ்ச்சியளிக்கலாம்; சிலருக்கு வருத்தமளிக்கலாம். விரைவில் நீராராடியா என்ற ஒரு தேசியத்தலைவர் இந்தியாவுக்குக் கிடைக்கலாம். அதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகமாகவே உள்ளன.

சமீபத்திய மழையானது ஆளும் கட்சிக்கு ஆதரவு திரட்டித்தந்துள்ளது. தமிழகத்தின் எல்லா இடங்களையும் வெள்ள நிவாரணம் என்ற பெயரில் "கவர்" பண்ணுவதற்கு இது ஒரு வாய்ப்பு. வாழ்க ஜனநாயகம்!
இப்பதிவை எழுதிக்கொண்டிருந்தபோது வந்த மின்னஞ்சல் கீழே..

Einstein says : ..... "Everything is relative."

Karunanidhi says : "Relative is everything."

ஒரு ஜோக்:

மந்திரி: பாண்டியர் குலம் காக்கப் பிறந்த ராசா..
மன்னர்: மன்னானு சொல்லுய்யா. எல்லாரும் ஒருமாதிரியா பார்க்குறாங்க.

*********************************************************************************

கவி ஆசை

2010-12-12T23:00:00.000-08:00

சொற்களோடு வலுக்கட்டாயமாய்ப் புணர்ந்து
ஒவ்வொரு புணர்தலின் முடிவிலும்
அடிவயிற்றைத் தடவிப் பார்க்கிறேன்.
ஒரேயொரு கவிதையைக் கூடப் பிரசவிக்காமல்
மலடாகவே மாண்டிடுவேனோ எனப் பரிதவிக்கும்போதில்
யாருக்கேனும் குழந்தை பிறந்த செய்தி
வந்துகொண்டேதானிருக்கிறது.

உழவன்

கேரளம்

2010-12-07T22:29:00.001-08:00

கடந்த செப்டம்பர் 2010ல் கேரளாவிற்குச் சுற்றுலா சென்றபோது, என்னால் எடுக்கப்பட்ட சில புகைப்படங்களின் பகிர்வு.

நீருலகில் தனித்திருக்கும் ஒரு ஜோடி - ஆலப்புழா

மிதக்கும் வீடு - ஆலப்புழா

இதுதான் அவர்களது வாகனம் - ஆலப்புழா

மலையிலிருந்து குதித்து வேறொரு பெயரில் அவதாரம் எடுக்கும் "அதிரம்பள்ளி" அருவி

முகத்தைப் பார்க்க சகிக்கல.. அதான் இப்படி எடுத்தேன் :-)

ஆ...ராசா வர்றான்… செம்ப எடுத்து உள்ள வை

2010-11-30T00:28:00.000-08:00

டமடமன்னு கொட்டுச் சத்தம் கேட்கவும் என்ன விசயம்னு தெரிஞ்சிக்க எல்லாரும் தெருவுக்கு வந்து பார்த்தாங்க. ‘இன்னிக்கு மடத்துல கூட்டம்; எல்லாரும் வந்திருங்கனு’ சத்தம் போட்டுச் சொல்லிக்கிட்டே டமடமன்னு கொட்டடிச்சிக்கிட்டு கருப்பன் போய்க்கிட்டிருந்தான்.

“ம்.. எல்லாரும் பேசாம இருந்தா எப்படி? கூட்டம் சேர்ந்திருச்சில்ல. பேச்சை ஆரம்பிங்க” நல்லா குத்துக்கால் போட்டு, தூணோரமா சாஞ்சி உட்கார்ந்திருந்த காளிமுத்து பேச்சை ஆரம்பிச்சாரு.

அதுவரைக்கும் அமைதியா இருந்த கூட்டத்துல, லேசா காத்தடிக்கும்போது சருகெல்லாம் சலசலன்னு உதிருமில்ல அதுமாதிரி லேசா சலசலன்னு சத்தம் வந்தது. தலைவரு பேச்சை ஆரம்பிக்கவும் திரும்பவும் கூட்டம் அமைதியாயிடுச்சு.

நல்லா கருத்த தேகம். டவுணுக்கு கிவுணுக்கு போனாதான் சட்டை போடுறது. மத்தபடி காடுகரைக்கு போனாலும் சரி; இல்ல ஊருக்குள்ள இருக்கும்போதும் சரி; எப்பவுமே சட்டை போடாமத்தான் அலையுறது. மேல ஒரு துண்டு மட்டும் எப்பவும் கிடக்கும். சம்சாரிங்கன்னா அப்படித்தான. ரெண்டு சொட்டு தேங்காய் எண்ணெய்யை உடம்புல பூசிட்டு வந்திருக்காரு போல. மடத்துல எரியுற குண்டு பல்பு வெளிச்சத்துல தலைவரு உடம்பு மினுமினுன்னு தெரியுது. கழுத்துல கிடந்த குடல்துண்டை சரிபண்ணிக்கிட்டே “என்னப்பா நாராயணா. என்ன உன் பிரச்சனை?”னு கேட்டாரு ஊருத் தலைவர்.

நாராயணன் பேச்சை ஆரம்பிச்சாரு. ‘இந்தப் பய ராசா இருக்கானே.. என் வீட்டுல பூந்து பத்து பவுனு நகையைத் தூக்கிட்டுப்போயிட்டான். அது என்னானு கேட்டுக் குடுங்க”

“எந்த ராசா? நம்ம கோபாலபுர பண்ண வீட்டுல மாடு மேச்சானே.. அந்தப் பயபுள்ளயா இப்படிச் செஞ்சான்?!”

“ஆமாமா.. அந்தப் பயதான். இப்ப எங்க மாடு மேய்க்கப் போறான். இப்படி அங்க இங்கனு எப்படியாவது காசு பார்த்திடுறான். அப்புறம் எதுக்கு மாடு மேய்க்கப் போகனும்”

“இந்தப் பயபுள்ள காட்டுல ஒன்ன விடமாட்டான். பருத்திய களவண்டுருவான்; ஆமணக்கு முத்த ஒடிச்சிருவான். எல்லாரு பிஞ்சையுலயும் கை வச்சிருவான். காவல்காருட்ட எத்தனை தடவை பூசை வாங்கிருக்கான் தெரியுமா”

“போன மாசம் களத்துல காயப்போட்டிருந்த மிளகா வத்தலை அள்ளிட்டுப்போயிட்டான். கை நீண்டுக்கிட்டே போகுது இவனுக்கு. ஒடிச்சாத்தான் சரியா வரும்” கூட்டம் இப்படி ஆளாளுக்கு ஒரு புகாரச் சொல்ல ஆரம்பிச்சிருச்சு.

ஒரு ஓரத்துல நின்னுக்கிட்டிருந்த ராசாவை “இப்படி முன்னாடி வாடா”னு தலைவரு காரமா கூப்பிட்டாரு. “என்னடா.. எல்லாரும் சொல்றதெல்லாம் உண்மையா? நீதான் நகைய எடுத்தியா?”

“ஐயையோ நான் எப்ப எடுத்தேன். எல்லாரும் ஏன் என் மேல இப்படி அநியாயமா பழி போடுறீக?” ஓ..னு அழ ஆரம்பிச்சான்.

“அழுத, கழுத்த ஒடிச்சிருவேன் ஒடிச்சி. செய்யுறதயும் செஞ்சிட்டு நடிக்குறதப் பாரேன். இன்னைக்குக் காலையில ரவிராஜ் நகைக்கடையில ஒரு மோதிரத்தை விக்கப் போயிருக்க. அதப் பார்த்த சோலையப்பண்ணன் சொல்லித்தாண்டா எல்லாருக்கும் தெரியும். பத்தாயிரம் ரூபா நகைக்கு அஞ்சாயிரம் கொடுத்தா போதும்னு சொன்னியாமே” படபடத்தார் நாராயணன்.

“பார்க்குற பர்வையை பாரு. நல்லா மூக்க வெடச்சிக்கிட்டு. ஆளும் மண்டையும். எந்திச்சு வந்து மிதிச்சேன்; சாணி சந்தைக்கு போயிரும். எங்கடா வச்சிருக்க எல்லாத்தயும்” தலைவரோட குரல்ல நடுங்குனவன் “வீட்டு குலுக்கையிலதான் வச்சிருக்கேன். மன்னிச்சிருங்க” னு ரெண்டு கையையும் முன்னால கட்டிக்கிட்டு, கீழ பார்த்தமானிக்கு நின்னுக்கிட்டிருந்தான் ராசா.

“சரிய்யா.. இந்தப் பயபுள்ளய என்ன செய்யலாம்? மன்னிச்சு விட்டுறலாமா? இல்ல எதாவது பைசல் பண்ணனுமா?” தலைவரு கூட்டத்தப் பார்த்துக் கேட்டாரு.

“பத்தாயிரம் அபராதம் போடுங்க. மேற்படி, பிள்ளையார் கோயிலுக்குப் பதினோரு நாளைக்கு காலையிலயும் சாய்ந்திரமும் தண்ணி எடுத்து ஊத்தச் சொல்லுங்க” கூட்டத்துல இருந்த ஒரு பெரிசு சொன்னாரு.

“என்னது பிள்ளையார் கோயிலுக்கா? இந்தப் பய தண்ணி எடுத்து பிள்ளையாருக்கு ஊத்துனா அதுவே பெரிய பாவம். ஊருப் பொது கக்கூச ரெண்டு வேளை கழுவச் சொல்லுங்க” ஒரு விடலைப் பையன் டகால்னு இப்படிச் சொல்லவும், கூட்டமும் அப்படியே பண்ணட்டும்னு சொல்லிடுச்சி.

“சரிடா.. இதான் உனக்குத் தண்டனை. பத்தாயிரத்தை வர்ற செவ்வாய்க்குள்ள பொதுக்கணக்குல கட்டிரனும். நாளையில இருந்து பதினோரு நாளைக்கு ரெண்டு வேளை சுத்தம் பண்ணிரனும். இப்ப வீட்டுக்குப் போயி அந்த நகையெல்லாம் எடுத்திட்டு வா” தலைவரு உத்தரவு போட்டாரு.

முத்தத்துல கயித்துக் கட்டில போட்டு உட்கார்ந்து, முத்தையாதாத்தா வீட்டம்மா கூடப் பேசிக்கிட்டு இருந்தாரு. தண்ணி குடிச்சிட்டு வச்சிருந்த வெண்கலச் செம்பு கட்டிலுக்குப் பக்கதுல இருந்திருக்கு. டொக்கு டொக்குனு வெத்தலய உரல்ல போட்டு இடிச்சிக்கிட்டு இருந்த வேலாயி பாட்டி, ராசா தெருவழியா நடந்து வர்றத பார்த்திடுச்சி. உடனே தாத்தாட்ட சொன்னதாம் “ஆ...ராசா வர்றான். செம்ப எடுத்து உள்ள வையுங்க”

உழவன்

அழிந்திடுவாயோ என் தாயே…

2010-11-25T20:54:00.000-08:00

அழியப் போகும் மொழிகளின் பட்டியலில் தமிழ்?!

கூடல் - 21 April, 2010

சமீபத்தில் அமெரிக்காவின் அலாஸ்கா மாநிலத்தில் "மரியா ஸ்மித் ஜோனெஸ்" என்ற பெண்மணி இறந்து விட்டார். ஒன்பது பிள்ளைகளுக்கு தாயான இவர் இறக்கும் போது இவருடைய வயது 89. இவருடைய இறப்பு பலருக்கு துயரத்தை கொடுத்துள்ளது. அவருடைய இழப்பை யாராலுமே ஈடு செய்ய முடியாது என்று சொல்கிறார்கள். பழங்குடி இனத்தை சேர்ந்த மரியா ஸ்மித் அலாஸ்காவில் வாழும் பழங்குடி மக்களின் உரிமைக்காக பல போராட்டங்களை மேற்கொண்டவர்.

ஆனால் அவருடைய இறப்பு யாராலும் ஈடு செய்ய முடியாததாக பார்க்கப்படுவதற்கு காரணம் அது இல்லை. உண்மையான காரணம், மரியா ஸ்மித் போகும் போது ஒரு மொழியையும் தன்னுடனே சேர்த்துக் கொண்டு போய் விட்டார். ஆம், அலாஸ்காவின் பழங்குடி மக்களின் மொழிகளில் ஒன்றான "ஏயக்" என்கின்ற மொழியை பேசத் தெரிந்த உலகின் கடைசி மனிதராக அவர் மட்டும்தான் இருந்தார். அவர் இறந்ததன் பிறகு இன்றைக்கு உலகில் யாருக்குமே அந்த மொழியை பேசத் தெரியாது.

அவர் இறந்த தினத்தோடு உலகில் உள்ள பல மொழிகளில் ஒரு மொழி அழிந்து விட்டது. மரியா ஸ்மித்திற்கு ஒன்பது பிள்ளைகள் இருந்தும், யாருமே "ஏயக்" மொழியை கற்பதற்கு ஆர்வம் காட்டவில்லை. எல்லோரைப் போன்று அவர்களும் ஆங்கிலம் கற்பதும், பேசுவதும்தான் நாகரீகமானதும், தேவையானதும் என்ற கருத்தோடு இருந்து விட்டார்கள். "ஏயக்" மொழியைப் பேசும் கடைசி மனிதராக தான்தான் இருக்கப் போகின்றேன் என்ற விடயம் மரியா ஸ்மித்திற்கு அன்றைக்கு தெரிந்திருந்ததா என்பதும் தெரியவில்லை.

"ஏயக்" மொழி பேசத் தெரிந்த மரியா ஸ்மித்தின் ஒரு சகோதரி 1993இலேயே இறந்து விட்டார். அதன் பிறகு மரியா ஸ்மித்தோடு "ஏயக்" மொழியில் உரையாடுவதற்கு யாருமே இருக்கவில்லை. "ஏயக்" மொழி அழிந்து விடக் கூடாது என்பதற்கு மரியா ஸ்மித் சில நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டார். ஒரு மொழியியல் வல்லுனரின் உதவியோடு "ஏயக்" மொழிக்கான அகராதியையும், இலக்கண நூலையும் தயாரித்தார். இனிமேல் யாராவது இந்த நூல்களின் உதவியோடு ஏயக் மொழியை கற்றுப் பேசினால் மட்டும்தான், அந்த மொழி மீண்டும் உயிர் பெறும்.

ஏயக் மொழிக்கு மட்டும்தான் இந்த நிலைமை என்று இல்லை. உலகின் பெரும்பாலான மொழிகளின் நிலைமை இதுதான். இரண்டு வாரத்திற்கு ஒரு முறை உலகின் ஏதோ ஒரு மூலையில் ஒரு மொழி அழிவதாக மொழியியல் வல்லுனர்கள் தெரிவிக்கின்றார்கள். மரியா ஸ்மித் வாழ்ந்த அலாஸ்காவில் பேசப்படுகின்ற மொழிகளில் மேலும் 20 மொழிகள் விரைவில் அழிந்து விடும் நிலையில் இருக்கின்றன. உலகம் எங்கும் மொழிகள் அழிந்து வரும் வேகம் அதிகரிக்கின்றதே தவிர குறையவில்லை. ஒரு மொழி அழிகின்ற பொழுது ஒரு இனத்தின் பண்பாடு அழிகிறது. இன்னும் சொல்வது என்றால் ஒரு இனமே அழிகிறது. அழிகின்ற மொழிகளில் பெரும்பாலானவை பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட மிகப் பழமையான மொழிகள். அந்த மொழிகளுக்குள் மனித குலத்தின் வரலாற்றின் பெரும் பகுதி புதைந்து கிடக்கின்றது. மொழிகளோடு மனித குலத்தின் வரலாற்று உண்மைகளும் அழிந்து போகின்றன. இன்றைக்கு உலகிலே வாழுகின்ற அறுநூறு கோடி மக்களும் மொத்தம் ஆறாயிரம் மொழிகளைப் பேசுகின்றார்கள். நூறு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இந்த ஆறாயிரம் மொழிகளிலே அறுநூறு மொழிகள் மட்டுமே மிஞ்சியிருக்கும். மிச்சம் ஐந்தாயிரத்து ஐந்நூறு மொழிகளும் அழிந்து விடும். இது மொழியியல் வல்லுனர்களின் தீவிரமான ஒரு எச்சரிக்கை. இன்றைக்கு பேசப்படுகின்ற ஆறாயிரம் மொழிகளில் மூவாயிரம் மொழிகளை ஆயிரத்திற்கும் குறைவானவர்களே பேசுகின்றார்கள். ஏறக்குறைய ஆயிரத்து ஐந்நூறு மொழிகளை நூறு பேர் வரையிலானவர்களே பேசுகிறார்கள். ஐந்நூறு மொழிகளை வெறும் பத்துப் பேர்தான் பேசுகிறார்கள்.

ஒரு மொழி நிலைத்து நிற்பதற்கு ஆகக் குறைந்தது ஒரு இலட்சம் பேராவது அந்த மொழியை பேச வேண்டும் என்பது மொழியியல் வல்லுனர்களின் கருத்து. அந்த வகையில் தமிழ் மொழி தற்போதைக்கு அழியாது என்று நம்பலாம். உலகில் மிக அதிகமானவர்களால் பேசப்படுகின்ற இருபது மொழிகளின் பட்டியலில் தமிழும் இருக்கின்றது. கல்வெட்டில் இருந்து கணினி வரை தமிழ் மொழி பரந்து நிற்கின்றது. ஆனால் ஒரு மொழி அழிவதற்கு தேவையான அனைத்துக் காரணங்களையும் தமிழ் மொழியும் கொண்டுதான் இருக்கின்றது என்பது இதிலே ஒரு அபாயகரமான செய்தி. ஒரு மொழி அழிவதற்கான முக்கிய காரணங்களாக சில விடயங்கள் சுட்டிக் காட்டப்படுகின்றன. மொழிக்குள் மற்றைய மொழிகளின் ஊடுருவலும் ஆதிக்கமும், வட்டாரப் பேச்சு வழக்குகள் தனி மொழிகளாக கிளர்வது, இளந்தலைமுறை மொழியை கற்கவும் பேசவும் ஆர்வம் அற்று இருப்பது போன்றவை ஒரு மொழி அழிவதற்கு முக்கிய காரணங்கள். வேற்று மொழிகளின் ஊடுருவல் தமிழுக்குள் மித மிஞ்சிப் போய் கிடக்கின்றது

எத்தனையோ சொற்களை, அவைகள் தமிழ் சொற்களா இல்லையா என்பதை அறிவதே மிகக் கடினமாக இருக்கின்றது. அதே போன்று பல துறைகளில் ஆங்கிலம் போன்ற மொழிகளின் ஆதிக்கம் இருக்கின்றது. வட்டாரப் பேச்சு வழக்கு மொழிகளாக இருந்தவை தனி மொழிகளாக பிரிந்து போனதையும் தமிழ் மொழி சந்தித்திருக்கின்றது. இன்றைக்கு தமிழ் கொண்டிருக்கும் நூற்றுக் கணக்கான வட்டார மொழிகள் நாளை தனி மொழிகளாக மாறி விடாது என்று உறுதியாக நம்புவதற்கு போதுமான காரணங்கள் இல்லை. "பொதுவான தமிழ்" இன்றைக்கு எழுத்தில் மட்டும்தான் இருக்கின்றது. ஆனால் "வட்டார மொழி இலக்கியங்கள்" என்ற பெயரில் வருகின்ற அதிகரித்த படைப்புக்கள் இதற்கும் முடிவு கட்டி விடுமோ என்ற அச்சத்தைக் கொடுக்கின்றது. தமிழ் நாட்டின் சென்னை போன்ற பெரு நகரங்களிலும், புலம் பெயர்ந்த நாடுகளிலும் வாழும் இளந்தலைமுறை தமிழை எவ்வளவு தூரம் பேசுவதற்கும், கற்பதற்கும் ஆர்வம் காட்டுகிறார்கள் என்பது அனைவரும் அறிந்த ஒன்றுதான்.

இன்றைக்கும் தமிழ் மொழி உயிரோடு இருப்பதன் ஒரே ஒரு காரணம், தமிழை பேசுபவர்கள் ஆறு கோடிக்கும் மேற்பட்டவர்களாக இருப்பதுதான். ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் அறிக்கை ஒன்றில் முப்பது ஆண்டுகளில் அழியப் போகின்ற மொழிகளில் ஒன்றாக தமிழும் இருப்பதாக செய்தி ஒன்று சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஊடகங்களில் வெளிவந்து பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது. ஆனால் முப்பது ஆண்டுகளில் எல்லாம் தமிழ் அழிந்து விடாது. முப்பது ஆண்டுகள் என்பது மிகைப்படுத்தப்பட்ட ஒன்று. அதே வேளை நீண்ட காலத்திற்கு நாம் இப்படி இறுமாப்போடு இருக்க முடியாது. பேசுபவர்களின் எண்ணிக்கையில் மட்டும் ஒரு மொழியின் இருப்பு தங்கியிருக்க முடியாது. எண்ணிக்கையும் மாறுபடக் கூடிய ஒன்றுதான். மொழி அழிவதற்கு தேவையான மற்றைய காரணிகளும் தமிழில் இருக்கின்றன. ஆகவே தமிழ் மொழி நீடித்து நிலைக்க வேண்டும் என்ற சிந்தனை ஒவ்வொரு தமிழரின் நெஞ்சிலும் இருந்தால் மட்டும்தான், தமிழ் மொழி நீண்ட காலத்திற்கும் நிலைக்கும். இல்லையென்றால் "அழிந்து போன மொழிகளின் பட்டியலில்" தமிழ் இடம் பெறுவது தவிர்க்க முடியாததாகி விடும். மரியா ஸ்மித் ஜோனஸின் உடலோடு "ஏயக்" மொழியும் புதைக்கப்பட்டுவிட்ட இந்த நாளில் தமிழர்களைப் பார்த்து சொல்லக் கூடிய செய்தி இதுதான்.

தமிழரோடு தமிழில் பேசுவோம்...
தமிழன் என்று சொல்வோம்....
தலை நிமிர்ந்து நிற்போம்.....

"தமிழன் இல்லாத நாடில்லை
தமிழனுக்கென்று ஒரு நாடில்லை..."

குறிப்பு: "எனக்கு வந்த மின்னஞ்சலை உங்களோடு பகிர்ந்துள்ளேன்".

என் முதல் கவிதைத் தொகுப்பு

2010-11-21T22:34:00.000-08:00

எழுதிய முதல் கவிதையே
இதழில் வெளியாகிவிட்டது.
அடுத்த கவிதையை இப்போதே
எழுதியாக வேண்டும் என்ற ஆர்வத்தில்
காகிதத்தையெடுத்துக் கவிதைக்கான தலைப்பிடுகிறேன்.

"எனது முதல் கவிதைத் தொகுப்பு வெளியீட்டு விழாவிற்கு
ஆயிரக்கணக்கானோர் வந்திருக்கிறார்கள்.
பாராட்டுக்கள் குவிகின்றன
அனைத்துப் புத்தகங்களும்
அப்போதே விற்றும் தீர்ந்துவிட்டன"

இந்தக் காட்சிகள் மாறி மாறி
என் கண் முன்னால் வந்துகொண்டிருக்க
என்னை நானே சுயத்திற்கு அழைத்து
முதல் வரியை எழுத விழைகையில்
அக்காகிதம் காற்றிற்குத் திடீரென பறந்துவிட
அதனை எட்டிப் பிடிக்க முயல்கிறேன்.

பொத்தென்று கட்டிலில் இருந்து உருண்டு
விழுந்தவுடன் விழித்துப் பார்க்கிறேன்
எல்லோரும் அயர்ந்து உறங்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
இம்மாதமும் என் கவிதை வராத்தால்
படிக்காமலேயே மேஜை மீது போடப்பட்ட இதழ்
மின்விசிறிக் காற்றுக்குப் படபடத்துக் கொண்டிருக்கிறது
என் மனசு போலவே.

உழவன்

"வலமும் இடமும்" ஆனந்த விகடன்

2010-11-08T01:53:00.000-08:00

"வலமும் இடமும்" என்ற என் கவிதையை வெளியிட்ட இவ்வார (10.11.2010) ஆனந்த விகடனுக்கு நன்றி.

கல்கியில் வெளியான என் கட்டுரை

2010-10-31T22:35:00.000-07:00

07.11.2010 தேதியிட்ட இவ்வார “கல்கி”யில் “இனிச்சமரம்” என்கிற என் கட்டுரையும், நண்பர் நிலாரசிகனின் “தனலட்சுமி டாக்கீஸ்” எனும் கட்டுரையும் ஊர்ப்பாசம் பகுதியில் இடம்பெற்றுள்ளது.

இனிச்சமரம்

நீங்கள் எப்போதாவது “இனிச்சமரம்” பற்றிக் கேள்விப்பட்டிருக்கிறீர்களா? தூத்துக்குடி மாவட்டம் விளாத்திகுளம் அருகினில் இருக்கும் எங்கள் ஊரான வேலிடுபட்டி எனும் கிராமத்தில், ஊரின் தென்கிழக்கில் ராட்சதக் குடை போல பரந்து விரிந்திருக்கும் முதுமையான ஒரு புளியமரம் இருக்கிறது. அம்மரத்தின் பழத்தை ஒருமுறை சுவைத்துப் பாருங்கள். ஒரு புளியமரத்தினை இக்கிராம மக்கள் ஏன் இனிச்சமரம் என்றே அழைக்கிறார்கள் என்பதன் காரணம் புரியும். காற்றிற்கு விழும் புளியம் பழங்களை சமைப்பதற்கு எடுத்துச் செல்லும் பெண்கள், இம்மரத்தின் பழத்தில் ரசம் வைக்கக்கூடத் தயங்கும் அளவிற்கு இனிப்பான புளியம்பழங்களைத்தரும் மரம் இந்த இனிச்சமரம்.

இம்மரத்தின் அருகினில் இருக்கும் ஆரம்பப் பள்ளியில் நான் படித்தபோது, இடைவேளை மணியடித்ததும் போட்டிபோட்டுக் கொண்டு அம்மரம் நோக்கி ஓடிச்சென்று, இனிச்சமரத்தின் பழங்களைப் பொறுக்கித் தின்போம். பழம் கிடைக்காத சக நண்பர்கள் காசு கொடுத்து புளியம்பழத்தை வாங்கித் தின்ற ஞாபகம் இன்றும் நினைவில் இருக்கிறது. கோலி, பம்பரம், ஊஞ்சல் என எல்லோருக்கும் பால்ய காலத்தில் தாய்மடியாக விளங்கிய அம்மர நிழலில் சிறிது நேரம் அமர்ந்திருந்து நினைவுகளை மீட்டெடுப்பதை இன்னமும் பலர் வாடிக்கையாகக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

மரப்பலகையும், ரசம் போன கண்ணாடியுமாக, இம்மரத்தின் நிழலில் பெரும்பாலான நேரங்களில் அமர்ந்திருக்கும் முடி திருத்துபவரான பெருமாளுக்கு, எல்லோரையும் விட அதிகமான பாசம் இம்மரத்தின் மீது உண்டு. காற்றும் மழையுமாக இருந்த ஒரு நாளில், பல மரங்கள் சாய்ந்து கிடந்தாலும், இனிச்சமரத்தின் வடக்குப் பக்கமாய் இருந்த ஒரு பெரிய கிளை ஒடிந்து விழுந்தபோது, ஊரே அங்கு ஓடி வந்து சோகத்தை அவ்விடத்தில் கொட்டித் தீர்த்தது.

எனது தாத்தாவின் பால்ய காலத்திலிருந்து, இன்றுவரை இனிச்சம்பழங்களை வழங்குவது மட்டுமல்லாது, எங்கள் ஊரின் ஓர் அடையாளமாக இருக்கும் இம்மரத்தின் மீதிருக்கும் எங்களின் பாசம் என்றும் மாறவேமாறாது.

உழவன்

நன்றி: கல்கி

டாக்டர் “எக்ஸ்”

2010-10-24T23:16:00.000-07:00

சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், நண்பரொருவரின் தங்கை திருமண வரவேற்பிற்காகச் செல்லும்போது பைக்கிலிருந்து விழுந்துவிட்டேன். என்னுடன் இன்னொரு நண்பரொருவரும் வந்திருந்தார். அது அவரின் துரதிஷ்டம் என்றுதான் சொல்லவேண்டும். நாங்கள் செல்லவேண்டிய இடமான குரோம்பேட்டைக்குப் பக்கத்தில், பல்லாவரம் பேருந்து நிலையத்தைத் தாண்டியவுடன், என் முன்னால் சென்றுகொண்டிருந்த பைக் திடீரென நிற்பதுபோல் இருந்தது. அந்த நேரத்தில் நான் என்ன செய்தேன் என்றே தெரியவில்லை. ஒரு விநாடிதான் தாமதம் சாலையின் இடது ஓரமாக இருவரும் விழுந்து கிடக்கிறோம். சைக்கிள் ஓட்டப் பழகிக்கொண்டிருந்த காலத்தில் எத்தனையோ முறை கீழே விழுந்த அனுபவம் இருந்தாலும், பைக்கில் இருந்து கீழே விழுவது இதுதான் முதல்முறை.

சிறிய சைக்கிள் வாங்கிக் கொடுப்பதற்கெல்லாம் வீட்டில் அப்போது வசதியில்லை. பெரிய சைக்கிளில்தான் கற்றாகவேண்டிய நிலைமை. இரண்டு மூன்று நண்பர்கள் சேர்ந்துகொண்டு சைக்கிள் பழகுவோம். ஒருவர் ஓட்டினால் மற்ற இருவரும் கேரியர் பக்கமாக இரு பக்கமும் சைக்கிளைப் பிடித்துக்கொண்டே வருவர். இந்த அனுபவம் எனக்கு மட்டுமானதல்ல; எல்லோருக்குமானதுதான்.

சைக்கிள் சீட்டுக்கும் ஹேண்டில்பாருக்கும் இடையே இருக்கும் கம்பிக்குக் கீழே காலை உட்பக்கமாக வைத்து, இடுப்பை வளைத்து, டொக் டொக் என அரை பெடல் போட்டு ஓட்டிவருகிறேன். அந்தப் பாதை சற்று பள்ளமானதால் சைக்கிள் வேகமாகவே வருகிறது. அப்பாதையின் ஒரு ஓரத்தில் இருந்த கம்பு, சோளம் போன்ற கதிர்களை அடிக்கும் உருளைக் கல்லை நோக்கி வந்து கொண்டிருக்கிறேன். நானும் ஹேண்டில்பாரைத் திருப்ப எவ்வளவோ முயற்சி செய்கிறேன்; ஆனாலும் முடியவில்லை. கனவில் யாராவது நம்மைக் கத்தியால் குத்த வரும்போது நாம்மால் ஓடவே முடியாது. அதுபோலதான், சைக்கிள் ஒட்டிப் பழகும்போது எந்தப்பக்கமும் நம்மால் ஹேண்டில்பாரைத் திருப்ப இயலாது. “ஏய் சைக்கிளைப் பிடிங்கடா பிடிங்கடா” எனச் சொல்லிக்கொண்டே அக்கல்லின் மீது மோதி விழுந்தேன். சைக்கிளைப் பிடித்துக்கொண்டு வந்த இரண்டுபேரும் தூரத்திலேயே விட்டுவிட்டு வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள் என்பது அதன் பின்னர்தான் தெரியவந்தது. துரோகிகள். ஆனாலும் உள்ளுக்குள் ஒரு மகிழ்ச்சி. யாருமே பிடிக்காமல் இவ்வளவு தூரம் தனியாக ஓட்டி வந்துள்ளோமே என்பதை நினைத்தபோது.

சென்னையின் சாலையில் யார் விழுந்து கிடந்தாலும், யாருமே கண்டுகொள்ளாமல் அவரவர் வேலையைப் பார்க்கச் சென்றுகொண்டேயிருப்பார்கள் என்றுதான் கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். அதுதான் உண்மையாகவும் இருக்கக்கூடும் என்றும் நம்பியிருக்கிறேன். ஆனால் அந்த எண்ணத்தை மாற்றியமைத்த நாள், நான் விழுந்து கிடந்த அந்நாள். இரவு ஏழரை இருக்கும் என நினைக்கிறேன். விழுந்து கீழே கிடந்தபோது பக்கத்திலிருந்த கைவண்டிக் கடையில் சாப்பிட்டுக் கொண்டிந்தவர்கள் ஒடோடி வந்து தூக்கிவிட்டு, தண்ணீர் கொடுத்து பக்கத்தில் அமரவைத்தார்கள். வேறுவேறு திசையில் கிடந்த கைக்கடிகாரத்தையும் மொபைலையும் எடுத்துக் கொடுத்தார்கள். இந்த நேரத்தில் அவர்களோடு சேர்த்து என் ஹெல்மெட்டுக்கும் நன்றி சொல்லியே ஆகவேண்டும். என் தாடையில் விழவேண்டிய அடியைத் தாங்கியது அதுதான். முழங்கை முழங்கால் என உள்ளங்கை முதற்கொண்டு சிராய்ப்புகள். இரத்தம் மிதமான வேகத்தில் கசிந்து கொண்டிருந்தன. வேகமாக வந்து இடது பக்கமாகச் சாய்ந்து விழுந்ததில் இடது பக்க ஸோல்டரில்தான் பலமான அடி. கையை அசைக்கக்கூட முடியவில்லை. எனது பின்னால் அமர்ந்து வந்த நண்பருக்கு, கையிலும் காலிலும் ஏற்பட்ட சிராய்ப்பில் ஒரே இரத்தம்.

ஒரு ஆட்டோ பிடித்து, போகிற வழியில் ஏதாவது மருத்துவமனையில் காட்டிவிட்டுச் செலுங்கள் எனச் சொல்லி நண்பரை அனுப்பிவிட்டு, என் நண்பர்களின் வருகைக்காகக் காத்திருந்தேன். சூளைமேட்டிலிருந்து அவர்கள் வந்து, என்னை அழைத்துக்கொண்டு வடபழனியிலுள்ள ஒரு தனியார் மருத்துவமனைக்குள் செல்லும்போது இரவு பதினோரு மணி இருக்கும். நம் அறைப் பக்கத்திலேயே இருக்கும் மருத்துவமனையில் காட்டிக்கொள்ளலாம் என்பதாலயே, பல்லாவரம் பக்கத்தில் எந்த மருத்துவமனைக்கும் செல்லாமல் அங்கு சென்றோம். பசி வேறு உயிர் போகிறது. இதில் வலி வேறு. அரைமணி நேரத்திற்கும் மேலாக முதலுதவி செய்யக்கூட யாரும் வரவில்லை.

எப்படியோ ஒருவழியாக வந்த மருத்துவர் ஒருவர், எக்ஸ்ரே எல்லாம் எடுத்துப் பார்த்துவிட்டு, “எலும்பில் லேசான விரிசல் ஏற்பட்டிருக்கிறது, உடனடியாக அறுவைச் சிகிச்சை செய்யவேண்டும்” எனவும், “இப்பவே அட்மிட் ஆகிருங்க. ட்ரீட்மெண்ட் ஸ்டார்ட் பன்ணிடலாம். காலையில் ஆர்த்தோ ஸ்பெசலிஸ்ட் வந்த உடனே ஆப்பரேசன் பண்ணிருவாரு” என்றும் கூறினார். இது என்னடா வம்பா போச்சுனு நினைச்சிக்கிட்டு ஒரு நிமிடம் யோசித்தேன். எதுவா இருந்தாலும் நம்ம டாக்டரிடம் காலையில் பேசிவிட்டு ஒரு முடிவு எடுக்கலாம் என முடிவுசெய்து விட்டு, முதலுதவி மட்டும் இப்போது செய்யுங்கள்; வேறெதுவும் வேண்டாம் எனப் பிடிவாதமாகச் சொல்லிவிட்டுச் சென்றுவிட்டேன்.

சென்னை இஸபெல் மருத்துவமனையின் கேஸ்ட்ரோ என்ராலஜிஸ்ட் ஆக இருப்பவர் டாக்டர் பர்னபாஸ் துரைராஜ். இவர் எனக்குத் தெரிந்த மருத்துவர் என்பதால், இவரிடம் காலையில் எழுந்தவுடன் அலைபேசியில் தொடர்புகொண்டு கீழே விழுந்த விசயத்தைக் கூறினேன். அப்போது அவர் எனக்கு அறிமுகப்படுத்திய மருத்துவர்தான் டாக்டர் எம். சுப்ரமணியன்; ஆர்த்தோ ஸ்பெசலிஸ்ட். இவரும் இஸபெல் மருதுவமனையில்தான் பணிபுரிகிறார். அறுபது வயதைத் தாண்டிய நல்ல அனுபவசாலி. (இக்கட்டுரையை எழுத ஆரம்பித்ததே இவருக்காகத்தான்)

மந்தைவெளியின் பஸ்டெப்போவிற்கு அருகில், தன் வீட்டிலேயே மருத்துவம் பார்க்கும் இவரிடம் சென்றபோது, வேறொரு கோணத்தில் மேலும் ஒரு எக்ஸ்ரே எடுத்துப் பார்த்துவிட்டு, தொட்டில் மட்டும் போட்டு கைக்கு அசைவு கொடுக்காமல், ஒரு வாரம் வைத்துக்கொள்ளுங்கள். வலிக்கு மட்டும் இப்போது மாத்திரை எழுதித்தருகிறேன்; எல்லாம் சரியாகிவிடும் எனக் கூலாகச் சொல்லிவிட்டார். “சார்.. அந்த ஆஸ்பத்திரியில ஆப்பரேசன் பண்ணனும்னு சொன்னாங்களே” எனக் கேட்டபோது, அப்படியும் குணப்படுத்தலாம்; இப்படியும் குணப்படுத்தலாம் எனக் கூறினார். அன்று இந்த மருத்துவர் எனக்குக் கிடைக்கவில்லையெனில், அறுவைச் சிகிச்சை செய்யவேண்டிய நிலைமை ஏற்பட்டிருக்கும். நன்றி டாக்டர். அநாவசியமாக அது இது என்று யாரிடமும் காசு பிடுங்க மாட்டார் என்பதையும் அதன் பின்னர் தெரிந்துகொண்டேன்.

இவர் மந்தைவெளியில் இருக்கும் தனது வீட்டில், வாரமொருமுறை ஏழைகளுக்கு இலவசமாக மருத்துவத் தொண்டு செய்கிறார். அந்நாளில் அத்தெருவே கூட்டமாக இருக்கும். அன்றைய தினம் மருத்துவம் பார்க்க வரும் ஏழைகள் ஐந்து ரூபாய் மட்டும் செலுத்தித் தன் பெயரை முன்பதிவு செய்துகொண்டால் போதுமானது. அடுத்த வாரத்திற்கான இலவச மருத்துவம் நடைபெறும் நாளை, முந்திய வாரத்திலேயே எழுதிப்போட்டுவிடுகிறார்கள். இதனை அறிந்தபோது, இந்தச் சென்னையில் இப்படி ஒரு மருத்துவரா என நான் வியந்துபோனேன். மற்ற நாட்களில் மாலை மூன்று மணிக்கே சென்று பெயரைப் பதிவு செய்தால்தான், அன்று நாம்மால் மருத்துவரைப் பார்க்கமுடியும். அந்த அளவிற்கு தினமும் கூட்டம் வரும். முகவரி: Dr. Subramaniyan M.S. Ortho., 5, Trustpakkam (North), Mandaveli, Chennai - 28 Phone: 044-24622494

மருத்துவம் என்பது புனிதமான தொழில். ஆனால் இன்று எல்லாமே காசுக்காக என்று ஆகிவிட்டது. அதுவும் சென்னை போன்ற பெருநகரங்களில், ஒரு நல்ல மருத்துவர் நமக்குக் கிடைப்பது மிக மிக அரிது. அப்படிக் கிடைக்கப்பெற்றவர்கள் பாக்கியசாலிகளே. இவரைப் போன்ற நல்ல மருத்துவர்கள் உங்கள் பகுதியிலும் இருக்கக்கூடும். அவர்களைப் பற்றி மற்றவர்களிடமும் பகிர்ந்துகொள்ளத்தான் இப்பதிவு. நீங்களும் பகிர்ந்துகொள்ளுங்களேன்.

உழவன்

நன்றி "கல்கி"

2010-10-11T23:36:00.000-07:00

17.10.2010 தேதியிட்ட இவ்வார கல்கியில் இடம்பெற்ற என் கவிதையை உங்களோடு பகிர்வதில் மகிழ்வு கொள்கிறேன்.

நன்றி "கல்கி"

கடந்த வார ஆனந்த விகடனில் வெளியான என் கவிதைகளைப் படிக்க விரும்புவோர் என் முந்தைய இடுகைக்குச் செல்லவும்.

அன்புடன்
உழவன்

ஆனந்த விகடனுக்கு நன்றி

2010-10-04T02:20:00.000-07:00

6.10.10 தேதியிட்ட இவ்வார ஆனந்த விகடனில் "நன்றி விநாயகா" மற்றும் "மியாவ்" என்ற என் இரு கவிதைகள் வந்துள்ளன. ஆனந்த விகடனுக்கு மனப்பூர்வமான நன்றி.

அதுவும் "மியாவ்" கவிதைக்கு ஒரு முழுப்பக்கதையே வழங்கி, மலங்க மலங்க விழிக்கும் பூனை படத்துடன் வெளியிட்டு சிறப்பித்தமைக்கு ஆனந்த விகடன் குழுவினருக்கு என் கூடுதல் நன்றிகள்!

டிஸ்கி: இந்த இரு கவிதைகளையும் எனக்கு வழங்கிய என் செல்ல மகள் அகமதி வெண்பாவிற்கு அன்பு முத்தங்கள் :-)

உருவக் கவிதை

2010-09-27T23:54:00.000-07:00

கவிதை எழுதவேண்டும்
என நான் அமர்ந்த பொழுதில்
ஓடி வந்த ஒன்றரை வயது மகள்
பேனாவைப் பிடுங்கி
கவிதை எழுத ஆரம்பித்துவிட்டாள்.

இடியாப்ப உருவங்கொண்ட கவிதையை
அப்போதுதான் முதன் முதலாகப் பார்த்தேன்.

உழவன்

சிறு துரும்பும்...

2010-09-19T23:38:00.000-07:00

சமயலறையில் ஒரே சத்தம்
தக்காளி வெங்காயம் உருளை
அவரை பீன்ஸ் வாழைக்காய் என
எல்லோருக்குள்ளும் ஒரே சண்டை

என் கலருக்கு ஈடு யார்
எனத் தக்காளி கேட்டால்
கேரட் சும்மா விட்டுவிடுமா என்ன

அடி முட்டாளை
போடா வெங்காயம் என்றுதான்
திட்டுவார்களாம் என
உருளை வெங்காயத்தை
அழ வைத்துகொண்டிருந்தது

ஏய் இலவச இணைப்பு
உனக்கு என்ன சிரிப்பு வேண்டிக்கெடக்கு என
கறிவேப்பிலையை பச்சை மிளகாய் கிண்டலடிக்கவும்
எல்லோரும் ஏளனமாய்ச் சிரித்தார்கள்
கறிவேப்பிலையின் முகமோ வாடிவிட்டது

"அக்கா.. கறிவேப்பிலை கொஞ்சம் கொடுங்களேன்
என்னதான் காய்கறி போட்டு குழம்பு வைத்தாலும்
கறிவேப்பிலை இல்லாம தாளிச்சா நல்லாவா இருக்கும்"

எதிர் வீட்டுக்காரம்மா கேட்டபோது
நிலவிய நிசப்தத்தில்
கறிவேப்பிலையின் சிரிப்பு சத்தம்
வாசமாய் அறையெங்கும் நிறைந்திருந்தது.

உழவன்

பெயர்ந்த பொழுதில்...

2010-09-05T23:51:00.000-07:00

மளிகைக் கடைக்குச் சென்றேன்
இருக்கன்குடி மாரியம்மன் படம்.
காய்கறிக் கடையில்
எஸ்விஎம்ஆர் ஜவுளி ஸ்டோர் காலண்டர்.
மழைநீர் மறித்ததால்
வேறுபாதையில் நுழைகையில்
சிந்தலக்கரை வெட்காளியம்மன் துணை
என்று எழுதப்பட்ட டீக்கடை.
காரா சேவு வாங்கச் செல்கையில்
கடை உரிமையாளர்
வந்திறங்கிய வாகனம் டிஎன் 69

ஒருபோதும்
விலையில் சலுகை பெற்றதேயில்லை.
இருப்பினும்
இன்னமும் இவர்களுக்கே
நான் வாடிக்கையாளன்
பிழைக்க வந்த இவ்வூரில்!

உழவன்

வேலை

2010-08-22T23:47:00.000-07:00

நகர இரைச்சலை இருள் முழுமையாக விழுங்கியிருந்தது. மெர்குரி விளக்கின் வெளிச்சத்தின் ஒரு பகுதியை மழுங்கடித்திருந்த சில மரங்களின் ஓரமாய், காலை ஆட்டிக்கொண்டே தூங்கக் கற்றுக்கொண்ட சுந்தரம், தொப்பியைத் தலைக்கு வைத்து ஒருக்களித்துப்படுத்து கொட்டாவி விட்டுக்கொண்டிருந்தார்.

செக்யூரிட்டி கேட்டின் அருகிலிருந்த தென்னை மரங்கள் சலசலத்துக்கொண்டிருந்தன. குடி தண்ணீர்ப் பாத்திரத்தோடு சேர்த்துக் கட்டப்பட்டிருந்த சில்வர் டம்ளர் காற்றிற்கேற்றவாறு வெவ்வேறு வேகத்தில் ஆடிக்கொண்டிருந்தது.

"இந்த அருவா எங்க போச்சு? இந்த எடத்துலதான எப்பவும் இருக்கும்" தேடி எடுத்து, உதிர்ந்து விழுந்த இரண்டு தேங்காய்களோடு, நீளமான கம்பால் தரையைத் தட்டிக்கொண்டே சுந்தரத்தை நோக்கிச் சென்றார் முனியசாமி.

"என்ன சுந்தரம் இப்படி டூட்டி நேரத்துல தூங்கிக்கிட்டு இருக்கீங்க?"

"இந்த நடு ராத்திரியில எவன் வந்து ஏறிக்குதிக்கப் போறான். நீங்களும் இப்படி விரிச்சுப் படுங்க. செக்யூரிட்டி இருக்காங்கனு தெரிஞ்சாலே எவனும் திருட யோசிப்பான்னே."

"வேலைக்கு வந்து ஒரு வாரம்தான் ஆகுது. அதுக்குள்ளேயே இப்படியா. உருப்பட்ட மாதிரிதான். கடனேனு எப்பவுமே வேலை பார்க்கக்கூடாது சுந்தரம். அது என்னைக்குமே நமக்குத்தான் ஆபத்து."

"அப்படி என்னன்ணே பெரிய ஆபத்து வந்துரப்போகுது? இவன் இல்லேனா இன்னொருத்தன். அவ்வளவுதானே"

"அங்கயும் இப்படித்தானப்பு வேலை பார்ப்ப. சரி சரி.. எழுந்து முகத்தைக் கழுவிட்டு, விசிலயும் டார்ச்லைட்டையும் எடுத்திட்டு வா; ஒரு ரவுண்ட் போகலாம்." முனியசாமி சொன்னவுடன், 'என்னடா இவரோட ஒரே தொந்தரவாப் போச்சு'னு முணங்கிக்கிட்டே எழுந்தார் சுந்தரம்.

"அந்தத் தேங்காயக் குடுங்கண்ணே. வெட்டிக் குடிச்சிட்டு, தேங்காயத் திண்ணுக்கிட்டே போகலாம்" என்றவாறே வெட்ட ஆரம்பித்தார் சுந்தரம்.

"முனியசாமியண்ணே, அஞ்சு வருஷமா இங்க வேலை பார்க்குறீங்கில்ல?"

"ஆமாமா.. போன வைகாசியோட அஞ்சு வருசம் முடிஞ்சு போச்சு"

"அஞ்சு வருசமா இங்கேயே வேலை பார்க்குறீங்களே, இந்த அஞ்சு வருஷத்துல ஒரு நாலஞ்சு கம்பெனி மாறியிருந்தீங்கன்னா, இப்ப வாங்குற சம்பளத்தவிட டபுள் மடங்கு வாங்கிக்கிட்டு இருப்பீங்கல்ல" பேசிக்கொண்டே தேங்காயை உரித்துக்கொண்டிருந்தார் சுந்தரம்.

"வருஷத்துக்கு ஒரு கம்பெனி, ரெண்டு கம்பெனினு மாறிக்கிட்டே இருக்குறதுதான் புத்திசாலித்தனம்னு நினைக்கிறயா சுந்தரம்? அது ஒரு நேரத்துல உனக்குத்தான் ஆபத்துல முடியும்."

"ஆபத்து என்ன ஆபத்து. எனக்கெல்லாம் ஒரு ஐநூறு ரூபாய் சம்பளம் அதிகமா கெடச்சாலே போதும்; நாளைக்கே அங்க போய் சேர்ந்திருவேன். நாந்தான் அப்பவே சொன்னேன்ல. நீங்க வேணா பார்த்துக்கிட்டே இருங்க; ஆறே மாசம்தான். வேற கம்பெனிக்குப் போய்க்கிட்டே இருப்பேன்" சுந்தரம் ரொம்பவும் உறுதியோடு சொன்னார்.

சுந்தரத்தோட பேச்சைக் கேட்டு முனியசாமிக்குக்கூட லேசா மனசு ஆட்டம் குடுத்துச்சு. 'சே.. இங்கேயே அஞ்சு வருஷம் வேஸ்ட் பண்ணிட்டோமோ' என்ற எண்ணம் லேசா வர ஆரம்பித்தது. அப்படியே சில மாதங்களும் கடந்தன. சொன்னமாதிரியே ஆறே மாசத்துல வேற கம்பெனிக்கும் போய்விட்டார் சுந்தரம்.

ஒவ்வொரு வருஷமும் சிறந்த தொழிலாளர்னு ஒரு சிலரைத் தேர்வு செய்து, ஃபேமிலி டே ஃபங்ஷனில் அவார்டு கொடுப்பது கம்பெனியோட வழக்கம். இந்த வருஷமும் வழக்கம் போல ஃபேமிலி டே ஃபங்ஷனுக்கு குடும்பத்தோடு முனியசாமி வந்திருந்தார்.

கம்பெனி முதலாளி மேடையில பேசிக்கிட்டு இருக்கும்போது "இந்த ஆண்டுக்கான சிறந்த தொழிலாளியாக முனியசாமி அவர்களைத் தேர்வு செய்திருக்கிறோம். அவர் கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளாக நமது கம்பெனிக்கு மிகுந்த கடமையுணர்வோடும், பொறுப்புடனும் பணியாற்றியமையை நிர்வாகம் அடையாளங்கண்டு அவருக்கு இந்த அவார்டை அளிக்கிறது. அவர் குடும்பத்தோடு வந்து இந்த "சிறந்த தொழிலாளர்" அவார்டையும், அதற்கான பரிசுத் தொகையான ரூபாய் பத்தாயிரத்தையும் பெற்றுக்கொள்ள வருமாறு அழைக்கிறோம்" என்று சொல்லவும், கூட்டத்தோட கூட்டமா இருந்த முனியசாமி ஆனந்தக் கண்ணீரோட போயி அவார்ட வாங்கிட்டு வந்திருக்கிறார்.

oOo

'வேற வழியில்லை; இன்னிக்குப் போய் முனியசாமி அண்ணனைப் பார்த்துப் பேசவேண்டியதுதான்' மனதில் வலியோடு சுந்தரம் வேகவேகமாய் சென்றுகொண்டிருந்தார்.

கம்பெனி கேட்டின் அருகினில் வழக்கமான மிடுக்குடன் நின்றுகொண்டிருந்த முனியசாமி அண்ணனைப் பார்த்தவுடன், "முனியசாமியண்ணே எப்படிண்ணே இருக்கீங்க?" என சுரத்தில்லாமல் விசாரித்தார்.

"நல்லா இருக்கேன் சுந்தரம். நீ எப்படி இருக்க? "

"ம்ம்.. இருக்கண்ணே.. எனக்கு இங்க ஒரு வேலை வாங்கிக்குடுங்களேண்ணே" பட்டுனு சுந்தரம் கேட்க,

விசாரித்த போதுதான் 'இங்கயும் ஒரு ஆறுமாசம்தான வேலை பார்க்கப்போறோங்கிற நெனப்புல, பொறுப்பில்லாம நைட் டூட்டில தூங்கியிருக்கிறாரு. அந்த நேரத்துல நிறைய பொருள்கள் திருடு போய்விட்டதால் வேலையை விட்டுப் போகச் சொல்லிட்டாங்க' என்பது தெரிந்தது.

'இனிமேலாவது எங்க வேலை பார்த்தாலும் கடேனுன்னு பார்க்காத; கொஞ்சம் பொறுப்பா நடந்துக்கோனு புத்திமதியெல்லாம் சொல்லி, அங்கேயே முதலாளிகிட்ட சிபாரிசு பண்ணி வேலையும் வாங்கிக் கொடுத்தாராம்.

உழவன்

இது கதையெழுதும் முயற்சியே. மற்றும் இது கம்பெனி மேக்கஸினுக்காக எழுதியது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

மனித பொம்மை

2010-08-16T00:06:00.000-07:00

குரங்கு பொம்மையைக் கொடுக்கிறேன்
அளவில்லா மகிழ்ச்சியோடு விளையாடுகிறாள்.
நாய் பொம்மையைக் கொடுக்கிறேன்
அதே மகிழ்ச்சி
கிளி கரடி குதிரை என
எல்லா பொம்மைகளோடும்
அதே விளையாட்டு.
மனித பொம்மையைக் கொடுக்கிறேன்
வாங்கவே தயங்குகிறாள்.
அடுத்த தலைமுறை பற்றிய பயம்
எனக்குத்
தொற்றிக்கொண்டது.

உழவன்

கடற்கரை பலூன்

2010-07-25T23:57:00.001-07:00

"எங்கள் வயிறு வெடித்தால்தான்
முதலாளியின் வயிறு நிறையும்"

உழவன்

விஜய் மகேந்திரனின் ‘நகரத்திற்கு வெளியே‘ - விமர்சனம் மற்றும் கலந்துரையாடல் கூட்டம்

2010-07-14T00:04:00.000-07:00

18.07.2010 ஞாயிறு மாலை 5.30
டிஸ்கவரி புக் பேலஸ்,
(பாண்டிச்சேரி இல்லம் அருகில்)
கே.கே. நகர் மேற்கு, சென்னை - 78.

பங்கேற்பாளர்கள்:

யவனிகா ஸ்ரீராம்
அய்யப்ப மாதவன்
ரமேஷ் பிரேதன்
தாரா கணேசன்
பொன்.வாசுதேவன்
ஆர்.அபிலாஷ்
பாக்கியம் சங்கர்

அனைவரும் வருக !

நிகழ்ச்சி ஏற்பாடு : அகநாழிகை

வெயில் புணரும் வீடு - உயிரோசை

2010-07-07T01:12:00.000-07:00

பூக்களால் சூழப்பட்ட நிலத்தில்
மல்லாந்து படுத்திருக்கும் அவளின்
திரைச்சீலை திறந்து
முன்வாசல் வழியாய்
விரல் நுனியால் ஊர்ந்து
சிலிர்ப்பு மூட்டி
வரவேற்பறையில் விளையாடி
பலவகைப் பழச்சாற்றைப் பருகி
உண்டு களித்து
உள்ளும் புறமுமாய்
எதையெதையோ தேடி
எதையுமே எடுக்காது
ஒவ்வோர் அறையிலும் தன்னைப் புதைத்து
பின் வாசல் வழியாய்
வெளியேற முயற்சித்து
தோற்று
அவள் மேலேயே கவிழ்ந்து படுத்து
சிறிது உறங்கிப் பின் செல்கிறான்
கிழக்கிலிருந்து வந்த வெயிலன்!

உழவன்
நன்றி உயிரோசை

வலமும் இடமும்

2010-06-27T23:36:00.000-07:00

கடவுளின் இடப் பக்கமாய்
கட்டணத் தரிசன வரிசை

கருவறைக்குள்
உற்றுப் பார்க்கிறேன்
கடவுள் சற்று
வலப்பக்கமாய்த் திரும்பி நிற்கிறார்!

உழவன்

உழவனின் “நெல்மணிகள்" - 3

2010-06-22T22:47:00.000-07:00

'உரையாடல் சமூக கலை இலக்கிய அமைப்பின்' சார்பில் பதிவர்களுக்காக நடத்தப்பட்ட கவிதைப் போட்டியில் என்னுடைய "மியாவ்" என்ற கவிதைக்குப் பரிசு கிடைத்திருப்பதில் மிக்க மகிழ்ச்சி. உரையாடல் அமைப்பினருக்கும், என்னை எப்போதும் ஊக்கப்படுத்தும் நண்பர்கள் அனைவருக்கும் என் நன்றியைத் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன். பரிசு பெற்ற மற்ற நண்பர்கள் அனைவருக்கும் எனது வாழ்த்துகள்.

oOo

இந்த வார (21.06.2010) உயிரோசையில் எனது "வெயில் புணரும் வீடு" எனும் கவிதை இடம்பெற்றுள்ளது. என் பல கவிதைகளை வெளியிட்டு என்னை ஊக்கப்படுத்தும் உயிரோசைக்கு எனது நன்றிகள்.

oOo

இம்மாத அகநாழிகை இதழில் (ஜூன் 2010) "கடைசி பென்ச் மாடசாமி" என்ற என் கவிதையை வெளியிட்ட இதழின் ஆசிரியர் அவர்களுக்கு என் நன்றிகள்.

oOo

உயர்கல்வி 2010-11ம் கல்வியாண்டு முதல் அரசு, அரசு உதவிபெறும் மற்றும் தனியார் தொழிற்கல்லூரிகளில் ஒற்றைச் சாளரக் கலந்தாய்வின் மூலம் சேர்க்கை பெறும் குடும்பத்தின் "முதல் பட்டதாரி" மாணவ மாணவியர்களின் கல்விக்கட்டணம் (Tuition fee) முழுவதையும் சில நிபந்தனைகளுக்குட்பட்டு அரசே ஏற்றுக்கொள்கிறது. ஒரு குடும்பத்தில் முதல் பட்டதாரியாகவிருக்கும் மாணவ மாணவியர்கள் இச்சலுகைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளுங்கள். மேற்படியான விபரங்களுக்கு, உங்களுக்கான தாலுகா அலுவலகத்தைத் தொடர்புகொள்ளவும்.

தொழிற்கல்வி படிக்கும் அளவிற்கு வசதி இல்லையே என ஏங்கும் ஏழை மாணவர்களுக்கு (அக் குடும்பத்தின் முதல் பட்டதாரியாக இருப்பின்) இது ஒரு வரப்பிரசாதமாகும். அரசுக்கு நன்றி.

இதற்கான அரசு ஆணையைப் படிக்க, அண்ணா பல்கலைக்கழகத்தின் இந்தச் சுட்டிக்குச் செல்லவும்.

உழவன்

கடைசி பெஞ்ச் மாடசாமி - அகநாழிகை

2010-06-14T00:14:00.001-07:00

பத்து ஆண்டுகளுக்குப் பின்
நேற்றுதான் மாடசாமியைப் பார்த்தேன்
லிபர்டி தியேட்டர் வழியாகத்
தனக்குத்தானே பேசிக்கொண்டு வந்துகொண்டிருந்தான்.

அருகினில் சென்றவுடன்
அவனும் அடையாளம் கண்டுகொண்டான்
எப்படி இருக்க? என்ன பண்ணுற?
என்பன போன்ற விசாரிப்புகளின்போதுதான் பார்த்தேன்
காதில் அவன் ஏதோ ஒன்றை மாட்டியிருந்ததை.

கடைசி பெஞ்ச்
மாடசாமியும் சுதாகரும்
எப்போது பார்த்தாலும்
பேசிக்கொண்டேதான் இருப்பார்கள்.
ஒருநிலையில் கடுப்பான தமிழாசிரியர்
என்னைக்காவதொருநாள் பைத்தியம் பிடித்து
தனக்குத்தானே பேசிக்கொண்டு
ரோடுரோடாக அலையப் போகிறீர்கள்
என சாபம் விட்டது நினைவுக்கு வந்தது.

விடைபெற்று கோடம்பாக்கம் ரயில் நிலையம்
நோக்கிச் செல்கையில்
காதில் ஏதோ ஒன்றை மாட்டிக்கொண்டு
இவனைப் போலவே ஒருவன்
தனக்குத்தானே பேசிக்கொண்டு சென்றுகொண்டிருந்தான்

இவன் சுதாகராக இருப்பானோ
அவன் முகம் காண்பதற்காக
விரைந்து நடந்தேன்.

உழவன்

நன்றி: அகநாழிகை (ஜூன் 2010)

கடவுள் கோபமாக இருக்கிறார்

2010-06-06T23:48:00.001-07:00

சைலண்ட் மோடில்
மாற்ற மறந்த செல்போன்
அலறியதும்
அவசர அவசரமாய் எடுத்து
மெதுவாய் ஹாலோ என்றேன்.

"ஏன்டா.. அறிவில்ல உனக்கு
கோவிலுக்குள்ள கூட ஆஃப் பண்ணமாட்டியா?"

"ஹலோ.. யாருங்க நீங்க?"

"ம்ம்.. கடவுள்"

அர்ச்சகரின் செல்போன் எண் மட்டும்
உனக்கு எப்படித் தெரியாமல் போனது? என
சுரீரென கேட்டுவிட்டேன்.

கடவுள் இப்போது கோபமாய் இருக்கிறார்
சிறிது நேரத்திற்கு அவரிடம்
எதுவும் வேண்டாதீர்கள்.

உழவன்

வாடிக்கையாளர் திருப்தி

2010-05-23T23:37:00.000-07:00

அன்று

பத்துப் பைசா கொடுத்து வாட்ச் கட்டச் சொல்வேன்.
நல்லா படிக்கனும் ராசா எனச் சொல்லிக்கொண்டே
சிறு மோதிரமொன்றும் போட்டுவிடுவார் செளமிட்டாய்க்காரர்.

நான்கு முழம் மல்லிகைப்பூ வாங்கும்போது
அம்மாவின் நலம் விசாரித்துக்கொண்டே
நான்கு கண்ணி விட்டு வெட்டுவாள்
பிள்ளையார்கோவில் தெருப் பூக்காரி.

உடைத்த தேங்காயை எடுத்துப் போகாது
அழுகிப்போயிருந்தது எனச் சொன்னாலே
வேறொன்றை எடுத்துத் தருவார் மளிகைக் கடைக்காரர்.

என்ன மழையாயினும் புயலாயினும்
ஐந்தரைக்கெல்லாம் வந்திடும் பால்காரர்
அரை லிட்டர் பாலை
தழும்பத் தழும்ப ஊற்றிச்செல்வார்.

நூறு அல்வா வாங்கினாலும் கூட
கொஞ்சம் மிக்சரை அள்ளி
கையில் தந்திடுவார் லாலா கடை அண்ணாச்சி.

இன்று

செளமிட்டாய்க்காரரின் ஸ்வீட் ஸ்டாலிலும்
பூக்காரியின் பூங்கொத்து நிலையத்திலும்
மளிகைக்காரரின் பல்பொருள் அங்காடியிலும்
பால்காரரின் பால் பண்ணையிலும்
லாலா கடை அண்ணாச்சி ஆரம்பித்த பல கிளைகளிலும்
குவியும் எண்ணற்ற வாடிக்கையாளர்களில்
இப்போதும் நானும் ஒருவன்!

உழவன்

"வாடிக்கையாளர் திருப்தி" என்ற தலைப்பில் எனது கம்பெனியில் நடைபெற்ற கவிதைப் போட்டிக்காக எழுதி, பரிசு பெற்ற கவிதை.

இந்த வார உயிரோசையில்...

2010-05-18T00:50:00.000-07:00

இந்த வார உயிரோசையில் (17.05.2010) எனது கவிதையான "நானும் சிலந்திதான்" இடம்பெற்றுள்ளது.
உயிரோசைக்கு நன்றி.

கவிதையை எனது வலையில் படிக்க

உயிரோசையில் படிக்க

உழவன்

நானும் சிலந்திதான் - உயிரோசை

2010-05-09T23:51:00.000-07:00

கோணியோடு காலையிலேயே
கிளம்பி விடுவேன்

காலி தண்ணீர் பாக்கெட்டுகளும், பாட்டில்களும்
வீதியெங்கும் விரவிக் கிடக்கும்

கிளறிக் கொண்டிருக்கும்
நாய்களைத் துரத்துவது
இயலாத ஒன்றுதான்
அப்படிக் கிளரும்போது
உடைந்த பொம்மைகள் கிடைக்கும்
தனியாய்ப் பத்திரப்படுத்திக் கொள்வேன்

வார இறுதிகளில்
காலி மதுபாட்டில்கள் கிடைப்பது
அதிகரித்திருப்பது மகிழ்ச்சிதான்
ஆனால் நான் குடிப்பதில்லை

இப்போதெல்லாம் மருந்துப் பொருட்கள்தான்
நிறையக் கொட்டிக் கிடக்கின்றன
எதை எந்த வியாதிக்குச் சாப்பிடுவது
என்பது தெரியாததால் எதையுமே எடுப்பதில்லை

குப்பையில்லா நகரம் உருவாக்குவோம்
என்று யாராவது சொல்லும்போது,
வேறென்ன தெரியும் என
சுயகேள்வி கேட்டுக்கொள்வேன்

உங்களுக்கு குப்பை
சிலந்திக்கு அதுதானே உலகம்!

உழவன்

உயிரோசைக்கு நன்றி

உயிரோசையில் படிக்க

உழைப்பாளர் தினம்

2010-05-02T23:27:00.001-07:00

எழுந்திருக்கும்போதே
மணி ஒன்பதுக்கு மேல்.

பல் தேய்த்துக் காபி குடித்து
செய்தித்தாள் புரட்டிவிட்டு
சிற்றுண்டிக்கு அமரும்போது
மணி பதினொன்றுக்கு மேல்.

எல்லா சேனல்களின்
சிறப்பு நிகழ்ச்சிகளிலும்
நடந்தும் ஓடியும் இளைப்பாறியும்
களைத்தபோது மதிய உணவு
வாய்பிளந்து பின் தூக்கம்.

கொட்டாவி விட்டுக்கொண்டே
இந்தியத் தொலைக்காட்சியில்
முதன்முறையாக ஒளிபரப்பிய
திரைப்படத்தைப் பார்த்து முடிக்கையில்
உழைப்பாளர் தின விடுமுறையைக் கழித்திருந்தேன்.

***

உழைப்பாளர் தின அறிவிப்பு

இன்றிலிருந்து ஒரு வாரகாலத்திற்கு
காலை 9 மணி முதல்
இரவு 11 மணி வரை ஒளிபரப்பாகும் நிகழ்ச்சிகளில்
ஏதேனும் ஒன்றிலிருந்து
தினந்தோறும் கேட்கப்படும் கேள்விகளுக்கு
சரியாக விடையளிப்பவர்களிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்படும்
அதிர்ஷ்டசாலிகளுக்கு மெகா பரிசுகள்!

விளங்கிரும்...!!!

உழவன்

நாய் பிழைப்பு

2010-04-25T23:11:00.000-07:00

மைதானத்திற்குள்
எதிர்பாராது நுழைந்துவிட்ட நாயை
வெளியேற்றும் முயற்சியில்
நான்கு பேர் ஈடுபட்டுக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

நீளும் முயற்சியின் கணங்களனைத்தும்
விளம்பரங்களால் நிரம்பி வழிகின்றன.

உழவன்

உழவனின் “நெல்மணிகள்" - 2

2010-04-19T22:32:00.000-07:00

சித்திரைத் திருவிழாவிற்காக அகமதி, அம்மாவோடு ஊருக்குச் சென்றாள். வழியனுப்பி வைப்பதற்காக நான் அவர்களோடு எழும்பூர் ரயில் நிலையத்திற்குச் சென்றிருந்தேன். அவர்கள் செல்லவேண்டிய முத்துநகர் விரைவுவண்டியில், அவர்களுக்கான இருக்கையில் உடைமைகளை வைத்துவிட்டு, வெளியே வந்து நின்று பேசிக்கொண்டிருந்தோம். பயணம் செய்யவேண்டியவர்கள், வழியனுப்ப வந்தவர்கள் என நடைமேடையெங்கும் கூட்டம்.

அகமதியோடு கொஞ்சிக்கொண்டிருந்த நான், பளார் என விழுந்த அறைச் சத்தம் கேட்டு திரும்பினேன். எங்களுக்கு மிக அருகினில் டி சர்ட், ஜீன்ஸ் சகிதம் இருந்த ஒரு இளைஞர், ஒரு பையனை (இருக்கைகளின் கீழே சுத்தம் செய்துவிட்டு, ஏதாவது நம்மிடம் கேட்டு வாங்கிச் செல்வார்களே. அதுபோன்றதொரு தோற்றம் கொண்ட, 20 வயது மதிக்கத்தக்க ஒருவன்) சட்டையைப் பிடித்துக் கொண்டு, ‘இங்க என்னடா பண்ணுற? என்ன வேணும் உனக்கு?’ எனக் கேட்டுக்கொண்டே அடுத்த அறைக்குத் தன் கையைத் தயார்படுத்திக்கொண்டிருந்தார். பின்னாலயே நகர்ந்து, தண்டவாளங்களுக்குள் குதித்து அடுத்த நடைமேடையில் ஏறி அந்தப் பையன் ஓட, அந்த இளைஞனும் அவனைப் பிடிக்க பின்னாலயே ஓடினார்.

என்ன நடந்தது எனத் தெரியாமல் அனைவரும் குழம்பிக்கொண்டிருந்த சில நிமிடங்களில், அந்தப் பையனை சட்டையைப் பிடித்து இழுத்துக்கொண்டு வந்த அந்த இளைஞர், இவனுக்கு யாராவது சாப்பாடு கொடுக்கிறேனு சொன்னீங்களா? எனக் கேட்க, அனைவருமே இல்லை எனத் தலையாட்ட, அந்தப் பையனை அப்படியே இழுத்துச் சென்றார். அப்போது நான், ‘நீங்க யாரு சார்?’ எனக் கேட்க, போலீஸ் எனப் பதிலளித்துச் சென்றார்.
உண்மையிலேயே அந்தப் பையன், யாரிடமாவது ஏதாவது வாங்கித் தன் பசியைப் போக்கிக் கொள்ளலாம் என வந்தானா, இல்லை பயணிகள் தன்னை மறந்து உறவினர்களுடன் அளவளாவிக்கொண்டிருக்கும் இதுபோன்ற சந்தர்ப்பத்தைப் பயன்படுத்தித் திருடிச் செல்பவனா என்பது தெரியவில்லை.

ஆனால், இதுபோன்று மக்கள் அதிகமாகக் கூடுகின்ற ரயில் நிலையத்தில், சாதாரண உடுப்பிலும் காவல் துறையினர் ஒவ்வொருவரையும் கவனித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்ற தகவல் மனநிறைவையே தந்தது.

0o0

முத்து நகர் விரைவு வண்டி மெதுவாய் நகர ஆரம்பித்த உடன், நான் அப்படியே பின்னோக்கி வந்துகொண்டிருக்கிறேன். ரயிலை நிறுத்துங்கள் நிறுத்துங்கள் ப்ளீஸ் என்று சொல்லியவாறு இரண்டு பெண்கள் தவித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள் கண் முன்னால் ரயில் போவதைப் பார்த்துக்கொண்டே. வாசலில் நின்று கொண்டிருந்த ஒரு காவலர், ‘நான் நிறுத்த முடியாது; பின்னால Guard இருக்காரு, அவர்ட்ட சொல்லுங்கம்மா’ என்று சொல்லிக் கொண்டே முன் நோக்கி ரயிலோடு போய்க்கொண்டிருக்கிறார். ஆணாக இருந்திருந்தால் ரயில் செல்லும் வேகத்திற்கு ஏறிவிட வாய்ப்பிருக்கிறது. கூட்டமெல்லாம் அப்படியே நின்றுகொண்டு ரயில் நிற்குமா நிற்காதா என ஒரு விதப் பரிதவிப்போடு பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறது. ரயிலின் வால் நுனியில் வெள்ளை வெளீரென Guard கையில் கொடியோடு நின்றுகொண்டிருக்கிறார். இரு பெண்களின் கெஞ்சலைக் கேட்ட அவர் ரயிலை நிறுத்த அப்பெண்கள் ஏறிச் சென்றனர். எனக்குக் கூட அப்பாடா என்றிருந்தது.

0o0

சமீபத்தில் எங்கள் அலுவலகத்தில் நடைபெற்ற ‘பாதுகாப்பு தின’ நிகழ்ச்சியில் சிறப்பு விருந்தினர் ஒருவர் கலந்துகொண்டு பேசினார். அவர் பேசும்போது, தென்னாப்பிரிக்காவில் உள்ள ஒரு விலங்குகள் சரணாலயத்தில், வெட்டப்பட்ட கறிகளையே புலிகளுக்கு உணவாகப் போட்டுவந்தார்களாம். (இங்க வண்டலூர்லயும் அப்படித்தான்) ஒருநாள், உயிரோடு ஒரு மாட்டை உள்ளே விட்டுவிட்டு வேட்டையாடி சாப்பிட வைப்போமே என்று முடிவுசெய்து, ஒரு மாட்டை உள்ளே விரட்டி விட்டார்களாம். ஆனால், புலியானது வேட்டையாடாமல் அப்படியே நின்றதாம். பாதுகாப்பு சம்பந்தமான ட்ரெயினிங்களும் அடிக்கடி ஏற்படுத்தவேண்டும். இல்லையேல் அந்தப் புலி வேட்டையாடவே மறந்ததுபோல, நாமும் பாதுகாப்பு சாதனங்களை எப்படிப் பயன்படுத்துவது என்பதையும் மறந்துவிடுவோம் என்றார். இது எல்லாவற்றிற்குமே பொருந்தும். எந்த ஒரு செயலையும் நாம் நீண்ட காலமாக செய்யாமல் இருந்துவிட்டால், அது மறந்துபோகக்கூடிய நிலை ஏற்படும். ஆகையால் எதுவாயினும் தொடர்ந்து பயிற்சியில் இருங்க.

0o0

“நமது கல்வி முறையில் விடைத்தாள்களைத் திருத்துவது என்பது மிகவும் சிரமமான ஒரு விஷயமாகும். திருத்துவதற்கு ஆள் கிடைக்காது. பொதுவாக அந்தந்த பாட சம்பந்தப்பட்ட ஆசிரியர்கள்தான் விடைத்தாள்களைத் திருத்த வேண்டும். ஆள் கிடைக்காத சமயத்தில் வேறுமாதிரியாகிவிடும். கீ என்ற ஒன்றை வைத்துக்கொண்டு திருத்தவேண்டிய நிலை. இந்த இடத்தில் பாட சம்பந்தமாக எதுவுமே தெரியவில்லையென்றாலும் இந்த விடைத்தாள்களை யாராலும் திருத்த முடியும். அதற்காகத்தான் இந்த கீ. குறிப்பிட்ட பாயிண்டுகளை எழுதியிருந்தால் போதும், அதற்கு மார்க் உண்டு. அதற்காகத்தான் இந்த கீ.

ஆங்கிலமே தெரியாதவர்கள் மாணவர்களின் ஆங்கில விடைத்தாள்களைத் திருத்துகிறார்கள். கணக்கே தெரியாதவர்கள் கணக்கு விடைத்தாள்களைத் திருத்துகிறார்கள். திருத்துவதற்கு ஆசிரியர்கள் கிடைக்காத பட்சத்தில் இந்த நிலை ஏற்படுகிறது. இதில் மாணவர்களின் தலையெழுத்தைத்தான் என்ணி வருத்தப்பட வேண்டும்.”

இம்மாத (ஏப்ரல் 2010) வடக்குவாசல் இதழில், ‘தேவையற்ற பொதுத் தேர்வு முறை’ என்ற தலைப்பில் சி.டி.சனத்குமார் அவர்கள் எழுதியவைதான் மேலேயுள்ளவை.

ம்ம்.. இந்தக் கொடுமையை எங்க போய்ச் சொல்ல? இந்த லட்சணத்தில் விடைத்தாள்கள் வேறு காணாமல் போய்விடுகிறது.

0o0

கடந்த வியாழக்கிழமை (15.04.2010) நமது GSLV D3 தோல்வியில் முடிந்து எல்லோரையுமே வருத்தத்தில் ஆழ்த்தியது. வெற்றிக்குப் பின்னால் எல்லா விஞ்ஞானிகளோடும் பத்திரிக்கையாளர்களைச் சந்திக்கும் ISRO தலைவர் ராதாகிருஷ்ணன் அவர்கள், அன்று தனியாகவே பத்திரிக்கையாளர்களைச் சந்தித்தார். சில பொழுதுகளில் சிலர் கேட்கும் சில கேள்விகளால், விஞ்ஞானிகளின் மனம் மேலும் புண்படக்கூடும் என்பதாலாயே தனியாகச் சந்திப்பதாகக் கூறினார். ஒரு தலைமை இப்படித்தான் இருக்கவேண்டும். வெற்றிகளை அனைவரோடும் பங்கு போட்டுக்கொண்டும், தோல்விகளுக்குத் தானே பொறுப்பேற்றுக்கொள்வதும் தலைமைக்கான மிகச் சிறப்பான பண்பாகும். இன்னும் ஓராண்டுக்குள் நமது சொந்தத் தயாரிப்பு கிரையோஜெனிக் உதவியுடன் மீண்டும் ஏவப்படும் என்று ISRO கூறியுள்ளது. வாழ்த்துகள் விஞ்ஞானிகளே!

உழவன்

மன்னிக்கவும்

2010-04-13T00:54:00.000-07:00

கண்ணாடி முன்னால் நிற்கும்போதே
கவனிக்கத் தொடங்கிவிடுகிறாள்
பேண்ட் சர்ட் அணியும்போது
உறுதிப்படுத்தி விடுகிறாள்
வண்டிச் சாவியை எடுத்தவுடன்
தவழ்ந்தோடி வந்து
காலைக் கட்டிக்கொண்டு
அண்ணாந்து பார்த்து
அழுது அடம்பிடிக்கிறாள்.

என்ன கூறி சமாதானம் செய்வது
என்பது தெரியாமல்
அவளோடு விளையாட ஆரம்பித்துவிட்டேன்
மன்னிக்கவும்
இன்றைய என் வருகை
தாமதமும் ஆகலாம்
இல்லாமலும் போகலாம்!

உழவன்

"அப்பா" வேண்டும்

2010-04-06T23:30:00.000-07:00

சீரியல் பல்புகளின்
சிமிட்டலுக்கு நடுவே
சிங்காரிச் சரக்கு நல்ல சரக்கு
எனும் பாடலுக்கு
மாராப்பில்லாது
குட்டைப் பாவாடையுடன்
குலுங்கிக் குலுங்கி ஆடினாள்
கரகாட்டக்காரி.

ஐந்தும் பத்துமாய்க் கோர்த்த
ஐம்பது ரூபாய் மாலையை
விசில் சத்தத்திற்கு நடுவே
அவளுக்குப் போட்டுவிட்டது
பெருமிதமாய் இருந்தது.

மின்விசிறிக் காற்றுக்கு
ஆணியில் ஆடிக்கொண்டிருந்த சட்டைப் பையில்
ஐம்பது ரூபாய் காணாமல் போன
கடுப்பிலிருந்த அப்பா
கரகாட்டம் முடிந்து நான் வீடு திரும்பியதும்
கன்னத்தில் பளார் என அறைந்து கேட்டார்
"என் காச எடுத்துட்டுப்போயி எவளுக்கோ மாலையா போடுறீயா?"

இப்போது என் ஆசையெல்லாம்
இந்தியாவுக்கு ஒரு அப்பா வேண்டும் என்பதுதான்!

உழவன்

அகமதி வெண்பாவிற்கு பிறந்தநாள் வாழ்த்துகள்

2010-04-02T21:04:00.000-07:00

அன்புள்ள அகமதிக்கு,

காலம் எவ்வளவு அதிவேகமாக உருண்டோடிக் கொண்டிருக்கின்றன. கடந்த ஆண்டின் இதே நாளின் பச்சையம் இன்றும் அப்படியே இருப்பதுபோலதான் உணர்கிறேன். அதற்குள் நீ பிறந்து ஓராண்டாகிவிட்டதா என எண்ணும்போது பிரமிப்பாகவே உள்ளது. கடந்த மார்ச் 8ம் நாளில்தான் வளைகாப்பு வைபவம் நடைபெற்றது. துருதுருவென நீ உதைத்துக் கொண்டிருப்பதை உணர்ந்து கொண்டிருந்த நாட்கள் அவை. உள்ளங்கையால் உன்னோடு பேசிய தருணங்கள் அவை.

பல ஆண்டுகளுக்கு முன், ஒரு பிரபல வார இதழில் வெளிவந்த கருவிலிருக்கும் குழந்தை ஆணா பெண்ணா என்பதைக் கண்டறியும் சீன அட்டவணையொன்றை நண்பனொருவன் எனக்குத் தர, அதில் பார்த்தபோது பிறக்கும் குழந்தை ஆண் என்று இருந்தது. அதனை ஒரு பிரதி எடுத்து இன்னொரு நண்பனுக்கு நான் தர, அவன் அதனை வேறு சில நண்பர்களோடு சரி பார்த்துவிட்டு, இதுவரை சரி பார்த்ததில் இந்த அட்டவணையில் இருப்பது மிகச் சரி என உறுதி செய்தான். அவனுக்கும் அவ்வட்டவணையில் இருந்தது போலவே பெண் குழந்தைதான் பிறந்தது.

இவற்றையெல்லாம் வைத்துப் பார்க்கையில், எங்களுக்கு ஆண் குழந்தைதான் பிறக்கப் போகிறது என்றே நாங்கள் எண்ணிக்கொண்டிருந்தோம். அதற்காக, ஆண் குழந்தைதான் வேண்டும் என்ற எண்ணம் மட்டுமே இருந்தது என்று பொருள் அல்ல. எந்தக் குழந்தையாயினும் சம மன மகிழ்வோடுதான் நாங்கள் ஏற்கத் தயாராக இருந்தோம். அந்த அட்டவணையின் பிரகாரம் ஆண் குழந்தை என்று நம்பினோம். அவ்வளவே. இருப்பினும் ஒரு சராசரி மனிதனாய் எனக்கு ஒரு சிறு விகிதாச்சார மகிழ்வு அதிகம் இருந்தது என்பதையும் உன்னிடமிருந்து மறைக்க விரும்பவில்லை.

ஒரு நாள் இரவு ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருக்கிறேன். "பெண் குழந்தை பிறந்திருக்கிறது. எழுந்திரு" என்று யாரோ ஒருவர் என்னை எழுப்புவதுபோல் இருந்தது. எழுந்து பார்க்கிறேன்; யாருமேயில்லை. கனவோ என எண்ணிவிட்டு மீண்டும் தூங்கிவிட்டேன். இச்சம்பவம் நடைபெற்ற ஒரு சில தினங்களில்தான், பிரசவத்திற்காக உனது அம்மாவை இரவு 9 மணியளவில் மருத்துவமனையில் சேர்க்கிறார்கள். அந்த நிமிடத்திலிருந்து ஒருவித பயம் கலந்த மனநிலையுடன் தனிமையில் நான் இங்கு இருக்கிறேன். அலைபேசியில் அவ்வப்போது அங்குள்ள நிலவரம் குறித்து கேட்டுக்கொண்டே இருந்த நான், எப்போது தூங்கிப்போனேன் எனத் தெரியவில்லை. செல்போன் என்னை அழைக்கிறது; "பெண் குழந்தை பிறந்திருக்கிறது" என்ற செய்தியைத் தருகிறது. என்னே மகிழ்வான தருணங்கள் அவை. அந்த நள்ளிரவில் என்னைப் பார்த்து நான் புன்னகைக்கிறேன்.

சில தினங்களுக்கு முன்பு நான் கண்ட கனவு என் முன்னால் மெல்ல எட்டிப் பார்க்கிறது. ஜோசியம், அமானுஷ்யம் இதுபோன்ற இத்யாதிகள் எதிலுமே ஆர்வமில்லாத எனக்குள், இதுமட்டும் எப்படி என்ற கேள்வி எழுகிறது. அத்தருணத்தில் என் அம்மாவின் முகத்தையே பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறேன். சுவரில் சட்டங்களுக்குள் இருக்கும் அம்மா என்னைப் பார்த்து புன்னகைப்பதாய் உணர்கிறேன். "நீயே எனக்கு மகளாய்ப் பிறந்து விட்டாயோ; இதைக் கூறத்தான் அன்று என் கனவில் வந்தாயோ அம்மா" என்று கேட்கும்போது அழுகை பீறிட்டது. இதோ இதை எழுதும் இந்தத் தருணத்திலும் கண்கள் கசியத்தான் செய்கின்றன.

கடந்த ஆண்டின் ஏப்ரல் 3ம் நாளான வெள்ளிக்கிழமையின் அதிகாலையில் பிறந்த உன்னை, அடுத்த நாளின் அதிகாலையில்தான் பார்த்தேன். பூட்டியிருந்த மருத்துவமனையின் கேட்டைத் தட்டி, என் மகளைக் காணவந்திருக்கிறேன் எனக்கூறி உள்ளே நுழையும்போது உனது அழுகுரல் கேட்டது. அழைத்தாயோ என்னை?

இப்போதும் உன்னைப் பார்க்கிறேன். தத்தித் தத்தி நடக்க ஆரம்பித்துவிட்டாய். சொல்வதைப் புரிந்துகொள்ளவும் செய்கிறாய். மனதின் இடுக்குகளிலெல்லாம் மகிழ்ச்சி நிறைந்திருக்கிறது.

நல்லோர் எல்லோரின் ஆசியும் வாழ்த்தும் என்றும் உனக்குக் கிடைக்கட்டுமாக!

மகளாய்ப் பிறந்த என் தாய்க்கு இனிய பிறந்தநாள் வாழ்த்துகள்!

அன்புடன்
அப்பா

ம்ம்.. எப்படியோ 100 இடுகை போட்டாச்சு..:-)

தொடரும்...

2010-03-22T01:11:00.000-07:00

நிம்மதி வேண்டி அலையும்
ராமாபுரம் ரஞ்சிதா
ஆசிரமம் நோக்கிச் செல்கிறாள்

நோயாளிகளின் எண்ணிக்கை
உயர்த்தவேண்டி
அபிஷேகம் செய்துகொண்டிருக்கிறான்
மருத்துவமனை முதலாளி

பத்தே நாளில் ஆங்கிலம் பேசலாம்
என வந்த குறுஞ்செய்தியைக் கண்டு
முகவரி தேடி ஓடுகிறான் இளைஞனொருவன்

எந்தச் சேனலில் இருந்தும்
எந்த மாதிரியான காட்சிகளும் வரக்கூடும்
என்ற பதைபதைப்போடு
குழந்தைகளுடன்
தொலைக்காட்சி பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறாள்
சாராசரித் தாய் ஒருத்தி

சிறு சிறு ஆணிகளை
சாலையின் நடுவே தூவிவிட்டு
சாலையோரமாய் தயார் நிலையிலிருக்கிறான்
பஞ்சர் பார்க்கும்
குழந்தைத் தொழிலாளியொருவன்

பயமாய் இருக்கிறது
ஒவ்வொரு காட்சியின் முடிவிலும்
தொடரும்... எனப் போடும்போது
பயமாகவே இருக்கிறது.

உழவன்

உழவனின் "நெல்மணிகள்" - 1

2010-03-14T23:47:00.000-07:00

இந்த மாதம் நடைபெற்ற (மார்ச் 14' 2010) "கேணி" யில் எழுத்தாளர் "நாஞ்சில் நாடன்" அவர்கள் கலந்துகொண்டார். ஒரு படைப்பாளி தான் தெரிந்து வைத்திருக்க வேண்டிய மொழியின் அளவைப் பற்றி மிக அருமையாகப் பேசினார். வெறும் ஆயிரக்கணக்கான சொற்களை மட்டுமே தெரிந்துவைத்துக்கொண்டு படைப்புகளைப் படைக்காமல், நம் மொழியில் புதைந்துகிடக்கும் லட்சக்கணக்கான சொற்களைத் தெரிந்துவைத்து, அந்தச் சொற்களையெல்லாம் உங்களால் இன்னும் எவ்வளவு காலம் வாழவைக்கமுடியுமோ அவ்வளவு காலம் வாழவையுங்கள் என்றார். "என்னைப் பயன்படுத்து என்னைப் பயன்படுத்து" என்று சொற்கள் என் முன்னால் வந்து ஒன்றோடொன்று போட்டிபோடும் என பாரதிதாசன் சொல்வதுபோல, படைப்பாளிகள் முன்னால் இப்படி சொற்கள் வந்து போட்டிபோடவேண்டும் என்றார். இதற்கு அவர் நிறைய உதாரணங்களையும் சொன்னார்.

"எல்லா மொழிகளுமே செம்மொழிதான். நான் எப்படி என் மொழி மட்டும்தான் செம்மொழி என்று சொல்லமுடியும்" என்று கூறியதோடு, பல மொழிகளிலிருந்து தோன்றிய பல படைப்பாளிகளின் பெயரையும் சொன்னார். மொழிக்கான மாநாடுகள் அரசியல் காரணங்களுக்காகத்தான் இப்பொது நடைபெறுகின்றன என்றும், வர இருக்கும் செம்மொழி மாநாட்டுக்கு, மொழியை உண்மையிலேயே செம்மொழியாக்கிக் கொண்டிருக்கும் படைப்பாளிகளுக்கு அழைப்பிதழ் வர வாய்ப்பேயில்லை என்றும் தனது ஆதங்கத்தை வெளிப்படுத்தினார். பல இடங்களில் ஜெயமோகனை வெகுவாகப் பாராட்டினார். (முடிந்தால் இது பற்றி விரிவான பதிவு ஒன்றை எழுதுகிறேன்)
மிகவும் அன்போடு பேசி, புத்தகத்தில் கையெழுத்திட்டுத்தந்த எழுத்தாளர் "நாஞ்சில் நாடன்" அவர்களுக்கு என் அன்பான நன்றிகள்.

oOo

மார்ச் 4ம் தேதி "தேசிய தொழிலாளர் பாதுகாப்பு தினமாக" அனுசரிக்கப்படுகிறது. பணியிடத்தில் மேற்கொள்ளவேண்டிய பாதுகாப்பு நெறிமுறைகளைப் பற்றிய விழிப்புணர்வு எல்லோருக்கும் ஏற்படவேண்டும் என்பதற்காக, அன்றைய தினத்தில், தொழிற்சாலைகளில் பாதுகாப்பு தொடர்பான பல நிகழ்ச்சிகள் நடைபெறுவது வழக்கம். இந்த ஆண்டு எனது தொழிற்சாலையில் நடைபெற்ற பாதுகாப்பு தொடர்பான ஸ்லோகன் போட்டியில் அடியேன் கலந்துகொண்டேன். என்னுடைய கீழ்க்கண்ட ஸ்லோகனுக்கு மூன்றாவது பரிசு கிடைத்துள்ளது. நிர்வாகத்திற்கு எனது நன்றி.

"தீயை விரல் வைத்து உணராதே
பாதுகாப்பை விபத்தின் மூலம் கற்காதே"

முதல் மற்றும் இரண்டாம் பரிசு பெற்ற எனது சக பணியாளர்களின் ஸ்லோகன்கள் கீழே. அவர்களுக்கும் எனது வாழ்த்துகள்.

"விதிகள் எதிரிகளானால், விபத்துக்கள் விருந்தாளிகளாகும்"

"சரியான கவனம் பணியிடத்தில், சுகமான பயணம் வாழ்விடத்தில்"

oOo

இந்த மாத (மார்ச் 2010) "வெள்ளிநிலா" மாத இதழில் என்னுடைய "உன் பெயர் என்ன?" என்ற கட்டுரை இடம்பெற்றுள்ளது. ஆசியருக்கு என் நன்றி.
கட்டுரையப் படிக்க தலைப்பை கிளிக்கவும்.

oOo

உலகமே எதிர்பார்த்திருந்த/கண்டுகொள்ளாத ஐபிஎல் கோலகலமாக (மார்ச் 12) ஆரம்பித்துவிட்டது. ஐபிஎல்-ன் விசேசம் என்னவென்றால், சர்வதேசப் போட்டிகளில் முறைத்துக்கொண்டு ஆடிய வீரர்களுடன், இப்போது கைகோர்த்துக்கொண்டு ஆடவேண்டிய நிலைமையும், அதேபோல் ஒரே நாட்டைச் சேர்ந்த் வீரர்கள், பல அணிகளோடு சேர்ந்து எதிரும் புதிருமாக விளையாடவேண்டிய கட்டாயமும் ஏற்படுகிறது. இது ஒருவகையில் பல நாட்டு வீரர்களுடன் நட்பு ஏற்படவும் வாய்ப்பை உருவாக்கித் தருகிறது என்றும் சொல்லலாம்.

கடந்த இரண்டு ஐபிஎல் போட்டிகளிலும் கோப்பையைத் தட்டிச் சென்றவர்கள் ஆஸ்திரேலிய கேப்டன்களே. முதல் ஐபிஎல் போட்டியில் ஷேர்வார்னேவும், கடந்த ஐபிஎல் போட்டியில் கில்கிறிஸ்ட்டும் கேப்டன்களாக இருந்த அணிகள்தான் வெற்றிபெற்றன. (சென்னை அணிக்கு இந்த முறை ஹெய்டனை கேப்டனாக்கியிருக்கலாம்) முதல் ஐபிஎல் போட்டியில், கேப்டனாக இருந்த ஒரே வெளிநாட்டு வீரர் ஷேர்ன்வார்னேதான் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. எது எப்படியோ!! இன்னும் ஒரு மாதத்திற்குத் தூக்கம் கெடப்போகிறது. பள்ளி இறுதித் தேர்வு மாணவர்கள் உஷார். ஐபிஎல் போட்டியை மூட்டை கட்டி வைத்துவிட்டு தேர்வுக்குத் தயாராகுங்கள்.

oOo

நம தமிழக முதல்வர் அவர்கள் நினைத்தது போலவே, புதிய சட்டமன்றக் கட்டிடமானது கடந்த வாரம் (13.03.2010) பாரதப் பிரதமர் மன்மோகன்சிங் அவர்களால் திறக்கப்பட்டுவிட்டது. வழக்கம்போல பல குற்றச்சாட்டுகள் இருப்பினும், கட்டிடம் பார்ப்பதற்கு மிக பிரமாண்டமாய் உள்ளது. வரும்காலங்களில் சென்னையின் மிக முக்கியமான கட்டிடங்களில் இதுவும் ஒன்றாக இருக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை.

புனித ஜார்ச் கோட்டையில் சட்டமன்றம் நடைபெறும்போது, சட்டசபையை வெளிநடப்பு செய்துவிட்டு, சாலையில் வந்தமர்ந்து மறியில் போராட்டங்களில் நம் சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் சில சமயங்களில் ஈடுபடுவார்கள். அதுபோல இனிமேல் போராட்டம் என்ற பெயரில், அண்ணா சாலையில் வந்து அமர்ந்துவீடாதீர்கள்.

உழவன்

கிளி பொம்மை

2010-03-07T22:45:00.000-08:00

சாம்பல் நிறத்தில்
குட்டையான வாலோடு
மினுங்கும் கண்களுடன்
பாண்டிபஜாரில் வாங்கிய
நாயின் கழுத்தை
இறுக்கிப் பிடித்துக் கடித்தும்
வாலைப் பிடித்துத் தூக்கியெறிந்தும்
குழந்தை விளையாடியதைக் கண்டு பதறி
கயிற்றை அறுத்து
தலைதெறிக்க ஓடிய
என் வீட்டு நாய்
இன்னமும் வீடு திரும்பவில்லை

எதிர்வீட்டில்
கிளிஜோதிடர் இருக்கிறார்
எப்படியும் இரண்டு பேராவது
எதிர்காலம் அறியும் பொருட்டு வருவதை
தினமும் அலுவலகம் செல்லும்போது காண்கிறேன்.

விரைவில் ஒரு
கிளி பொம்மை வாங்கவேண்டும்!

உழவன்

விதி வலியதோ?

2010-03-01T22:05:00.000-08:00

பொங்கலுக்கு முதல் நாள் கோயம்பேடு பஸ் ஸ்டாண்ட் செல்வதற்கு ஆட்டோ பிடிப்பதற்காக, தெரு முனையிலுள்ள ஆட்டோ ஸ்டாண்டிற்கு வந்தேன். வழக்கமாக நூறிலிருந்து நூற்றியிருபது ரூபாய் தான் கேட்பார்கள். ஆனால் அன்று அந்த ஆட்டோக்காரார் இருநூறு ரூபாய் கேட்டார். பொங்கல், தீபாவளி போன்ற விசேச தினங்கள் என்றால் இவர்கள் இப்படித்தான் அளவிற்கதிகமாகக் கேட்பார்கள் என்பது தெரியும். அதற்காக இவ்வளவு அதிகமாகவா கேடபது என்று நினைத்துக்கொண்டு, அவரிடம் பேரம் பேச ஆரம்பித்தேன். அவரும் குறைப்பதாய் இல்லை; எனக்கும் அதில் உடன்பாடில்லை. சரி நான் வேறு ஆட்டோ பார்த்துக்கொள்கிறேன் எனச் சொல்லிவிட்டு, வீட்டிற்குச் சென்று மனைவி குழந்தையோடு, உடைமைகளையும் எடுத்துகொண்டு பேருந்து நிறுத்தத்தை நோக்கி நடக்க ஆரம்பித்து விட்டேன். போகிற வழியில் எதாவது ஆட்டோ கிடைக்காமலா போகும் என்ற நம்பிக்கைதான்.

நடந்து செல்லும் வழியில் பல ஆட்டோக்கள் இந்தப் பக்கமும் அந்தப் பக்கமுமாக வந்து போயின. ஆனால் எல்லா ஆட்டோக்களும் பயணிகளோடு சென்றும், வந்தும் கொண்டிருந்தன. என்னடா இது ஒரு ஆட்டோவும் கிடைக்கவில்லையே என நொந்துகொண்டு நடக்கையில், எதிரே வந்துகொண்டிருந்த ஒரு ஆட்டோவை கையைக் காட்டி அழைத்தேன். ஆட்டோ அருகினில் வந்த பின்புதான் தெரிந்தது, அது "அந்த" ஆட்டோ என்று. சிரித்துக்கொண்டே சொன்னார், என்ன சார் ஒரு ஆட்டோவும் கிடைக்கலாயா; நூற்றியென்பாதாவது குடுங்க. வேறுவழி. நூற்றியென்பதைக் கொடுத்து அன்றைய விதியை எதிர்கொண்டேன்.

oOo

அது என்னனு தெரியல. ப்ளாஷ்க்குக்கும் எங்க வீட்டுக்கும் ராசியே இல்லை. "Vacuum flask ஒன்னு வாங்கனும்ப்பா" என்று மனைவி சொன்னவுடன், கடன் அட்டையில் சேர்ந்த புள்ளிகளை ப்ளாஷ்க்காக மாற்றினேன். கிரெடிட் கார்டு தொடர்பான பரிமாற்றங்கள் அனனத்தும் அலுவலக முகவரியில்தான் இருந்தது. செக்யூரிட்டி அலவலகத்தில் வாங்கப்படும் பொருளானது எனது இருக்கைக்கு வராமலா போகும் என்ற நம்பிக்கையில் இருந்தேன். வழக்கமாக எல்லா கடிதங்களும் இருக்கைக்கே வந்துவிடும். இல்லையேல் நம்மை தொலைபேசியில் அழைத்து, நேரில் வந்து பெற்றுக்கொள்ளச் சொல்வார்கள். ஆனால் இரண்டு வாரத்தில் வருமென்று சொல்லப்பட்ட ப்ளாஷ்க் மூன்று வாரங்களாகியும் வராததால், வாடிக்கையாளர் சேவை மையத்தைத் தொடர்பு கொண்டு கேட்டபோது, ஏற்கனவே டெலிவரி பண்ணியாச்சே சார் என்று சொல்லவும், என்னடா இது வம்பா போச்சு என என்ணிக்கொண்டு, பொருளை வாங்கியவரின் விவரத்தைப் பெற்றுக்கொண்டு விசாரித்ததில், செக்யூரிட்டி ஆபீசில் சரியான பதில் இல்லை. யாரிடம் சென்று புகார் அளித்தாலும் வேலைக்காவாது எனத் தெரியும். ஆதலால் ப்ளாஷ்க்கை கவலையோடு மறந்துவிட்டேன்.

அதற்குப் பின்னர் கொஞ்ச நாள் கழித்து, வேறொரு ப்ளாஷ்க் வாங்கினோம். வாங்கிய மறுநாளே கைதவறிக் கீழே விழுந்ததில், கீறல் விட்டுப் பயன்படுத்தமுடியாமல் போய்விட்டது. பிளாஸ்டிக் ப்ளாஷ்க் என்பதால்தான் கீழே விழுந்தவுடன் உடைந்துவிட்டது; அடுத்த முறை ஸ்டீலில் வாங்கிடலாம் என்ற முடிவோடு இருக்கையில், சரவனா ஸ்டோர் சென்றிருந்தபோது அங்கு ஒன்று வாங்கினோம். இவ்வளவு குறைந்த விலைக்கு இவ்வளவு பெரிய ப்ளாஷ்க் தரும்போதே நான் சுதாரித்திருக்க வேண்டும். நம்ம தான் அப்படியில்லையே..டீக்கடையில் வடை எடுக்கும்போது கூட எது நமக்கு சற்றுப் பெரியதாகத் தெரிகிறதோ அதைத் தானே எடுப்போம். ரெண்டே ரெண்டு நாள்தான்; அந்த ப்ளாஷ்க் செத்துப்போனது. (ப்ளாஷ்க்கையே செத்துப்போனது என்று சொல்கிறேனெனில் எவ்வளாவு கடுப்பாகியிருப்பேன் என யூகித்துக்கொள்ளூங்கள்) ஒரு மணி நேரம் கூட தன்னால் வெப்பத்தைத் தாங்கமுடியாமல் எங்களைத் துயரத்தில் ஆழ்த்திவிட்டது.

இதுவும் போச்சா.. சரவனா ஸ்டோரில் வாங்கினாலே இப்படித்தான். எந்தப் பொருளிலும் குவாலிட்டியே இருக்காது; அடுத்த முறை வேறொரு கடையில் தான் வாங்கவேண்டுமென முடிவு செய்து, வாங்கியும் விட்டோம். இது நன்றாகத் தன் பணியைச் செய்து, அப்பாடா என்ற பெருமூச்சையும் வரவைத்தது. ஆனால் விதி ப்ளாஷ்க்கை விட்டதா? இல்லையே. போன முறை ஊருக்குச் செல்லும்போது, ரயிலில் என் குழந்தைக்கு நன்றாகப் பயன்பட்ட இந்த ப்ளாஷ்க்கை, மறக்காமல் சென்னைக்குத் திரும்பும்போதும் சூடான பாலோடு எடுத்து வைக்கத் தவறவில்லை. மறுநாள் காலையில் தாம்பரத்தில் இறங்கி, வீட்டிற்குச் சென்று பார்க்கையில் ப்ளாஷ்க் இல்லை. நெல்லை எக்ஸ்பிரஸிலேயே போய்விட்டதா? இல்லை வீட்டிற்கு வந்த ஆட்டோவிலேயே திரும்பிப் போய்விட்டதா என இன்னும் புலப்படவில்லை.

ஒரு மாதத்தில் நான்கு ப்ளாஷ்க் வாங்கியும், எதுவுமே நம் வீட்டில் தங்கவில்லை. இனிமேலும் நமக்கு ப்ளாஷ்க் தேவையா? வேண்டவே வேண்டாமென குடும்பத்தோடு ஒரு மனதாக முடிவெடுத்து விட்டோம். இப்பொது எங்கள் வீட்டில் ப்ளாஷ்க் இல்லை; இனிமேலும் வாங்கப் போவதில்லை.

oOo

இப்ப சொல்லுங்க. விதி வலியதோ?

உழவன்

சாரை சாரையாய்...

2010-02-21T22:30:00.000-08:00

ஒற்றையடிப் பாதையில்
சாரை சாரையாக
நேரும் எதிருமாகப் பரபரப்புடன்
சென்று கொண்டேயிருக்கிறார்கள்
சிலர் உணவுப் பொட்டலத்தோடு
எதிர்வரும் ஒவ்வொருவரையும்
கடக்கும்போதும் ஒரு விநாடி
ஏதோ பேசிக்கொள்கிறார்கள்
எங்கிருந்து வருகிறார்கள்
எங்கே போகிறார்கள்
எதுவும் புலப்படவில்லை
அறியும்பொருட்டு பின் தொடர்ந்தேன்
ஒரு இடத்தில்
பலர் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தனர்
யாரோ கொண்டுவந்த உணவை
யாரோ சாப்பிடுகிறார்களா இல்லை
இவ்வளவு பேரும் ஒரே குடும்பத்தார்களா
புரியவில்லை வியந்தேன்
சாப்பிட்டு முடித்த ஒருவன்
தண்ணீர் கூட குடிக்காமல்
எங்கோ ஓடுகிறான்.

இந்த ஆண்டிற்கான எட்டு கேசுவல் லீவில்
மீதமிருந்த இரண்டை
டிசம்பரில் எடுத்துத்
தூங்கிக் கழித்துக் கொண்டிருந்த
முதல் நாளில்தான் இவர்களைக் கண்டேன்.
எடுத்துவந்த விஷப்பொடியைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு
சிறிது சர்க்கரையை
அவர்களின் மேல் தூவிவிட்டு
அலுவலகம் புறபட்டுவிட்டேன்.

உழவன்

நன்றி: நவீன விருட்சம்

நன்றி உயிரோசை (12.04.2010)

தக்காளிச் சட்னி?

2010-02-15T22:15:00.000-08:00

தெருமுனைப் பெட்டிக்கடைக்காரன்
பூசணிக்காய் உடைப்பதைக் கண்டபோது
ஏளனப் பார்வையுடன்
இன்னும் திருந்தவில்லையா எனக் கேட்டுவிட்டே
வீடு வந்தேன்

வழக்கமாய் சூடம் மட்டுமே சுற்றுபவள்
உப்பு மிளகாய்
சுற்றிப் போட்டுக்கொண்டிருந்தாள்
குழந்தை பேறில்லா எதிர்வீட்டுப் பெண்
கொஞ்சிக் கொண்டிருந்தாளாம்

ஏன்டா.. உனக்கு வந்தா இரத்தம்
அதுவே எனக்கு வந்தா தக்காளிச் சட்னியா?
வழியும் இரத்தத்தோடு
வடிவேலு சொல்லிக்கொண்டிருந்தார்
நான் கூனிக் குறுகி நின்றுகொண்டிருந்தேன்!

உழவன்

பின்னூட்டங்கள் - உங்கள் பார்வைக்கு

2010-02-12T02:49:00.000-08:00

காதல் எனும் தங்களின் இடுகைகளுக்கு
மாறி மாறி இடும் பின்னூட்டங்கள்தான் முத்தங்களோ?!

காதல் வாழ்க!

மேற்கண்ட படங்கள் அனைத்தும் சென்ற ஆண்டுக் காதலர் தினக் கொண்டாட்டத்தின் போது எடுக்கப்பட்டவையாம்.
நன்றி: மின்னஞ்சலுக்கு

சக பயணி

2010-02-08T22:57:00.000-08:00

ரயிலோ பேருந்தோ
சக பயணியுடன்
சகஜமாகப் பேசிப் பயணிக்கவேண்டும்
என்ற எனது எண்ணம்
ஒவ்வொரு பயணத்தின் போதும்
ஏதோ ஒரு காரணத்தால்
நிறைவேறாமலே போகிறது

அருகினில் பயணித்தவன்
கவிஞனெனில்
இந்நேரம் இதுபற்றிக்
கவிதையொன்று எழுதியிருப்பான்
இல்லையேல்
என்னைப்போல் இப்படி
எல்லோரிடமும் புலம்பிக்கொண்டிருப்பான்.

உழவன்

புதிய தலைமுறைக்கு நன்றி

2010-01-28T22:36:00.000-08:00

28.01.2010 தேதியிட்ட புதிய தலைமுறை இதழின் வாசகர் கடிதப்பகுதியில், ஆயிரம் ரூபாய்க்கான பரிசுக்குரிய கடிதமாக என்னுடைய கடிதம் தேர்வுசெய்யப்பட்டு பிரசுரமாகியுள்ளது. ஆசிரியர் மற்றும் குழுவினருக்கு நன்றிகள் பல!

ஜனவரி 14 தேதியிட்ட புதிய தலைமுறை இதழில், பருவநிலை மாற்றம் பற்றி மாலன் அவர்கள் கவர் ஸ்டோரி ஒன்று எழுதியிருந்தார். அதனைப் படித்துப் பாராட்டி எழுதியதுதான் இக்கடிதம்.

உழவன்

மழலை

2010-01-25T00:17:00.000-08:00

யானையாய் பிளிறி
பூனையாய்க் கத்தி
நாயாய்க் குரைத்து
நரியாய் ஊளையிட்டு
கோழியாய்க் கூவி
குதிரையாய்க் கனைத்து
...
இப்படி விநாடிக்கொரு
பிராணியாய் மாறி
உன்னைச் சிரிக்க வைக்கிறேன்.

மனிதனாய்ப் பேசினால் மட்டும்
ஏன் சிரிப்பதேயில்லை
என எண்ணும்போதே
மழலை மொழி வரும் திசைநோக்கித்
திரும்பிப் பார்த்துச் சிரித்து
என் ஐயம் போக்குகிறாய்!

உழவன்

முன் பல் விழுந்த சிறுமி "அகநாழிகை"

2010-01-11T03:05:00.000-08:00

இக்கவிதையை இதழில் படித்துவிட்டுப் பாராட்டிய நண்பர்கள் யாத்ரா, ராமலக்ஷ்மி, அமிர்தவர்ஷினி அம்மா, முத்துச்சாமி, நவாஸ், கிருஷ்ணபிரபு ஆகியோருக்கும், இதழில் வெளியிட்ட நண்பர் பொன்.வாசுதேவன் அவர்களுக்கும் என் மனமார்ந்த நன்றிகள்!

உலகத்துப் பசிபோக்க
   உழைக்கிறோம் உழவங்க நாங்க
எங்க குடி தழைக்கனும்
    எல்லோரும் வாழ்த்துங்க!

அனைவருக்கும் இனிய தமிழர் திருநாள் வாழ்த்துக்கள்!

உழவன்

நன்றி திரு மனுஷ்யபுத்திரன் அவர்களே..

2010-01-05T03:05:00.000-08:00

கடந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை (03.01.2010) மாலை புத்தகக் கண்காட்சிக்குச் சென்றிருந்தேன். நுழைவு வாயிலில் நுழைந்து, பைக்கை நிறுத்துவதற்கு இடம் தேடினால், ம்ஹூம். இரண்டு பைக்குளைச் சற்று விலக்கிவிட்டு, நடுவிலே சிலர் தங்களது பைக்குகளைச் செருகியிருந்தது தெரிந்தது. என்னடா இது எங்கு நிறுத்துவது என்றே தெரியவில்லையே எனக் குழப்பத்தோடு நிற்கையில், ஒருவர் தனது பைக்கை வெளியில் எடுக்கப் போவது கண்ணில் பட, உடனே அவரது பின்னால் சென்று நின்றுகொண்டேன். நிற்கிறேன்... நிற்கிறேன்... நின்றுகொண்டேயிருக்கிறேன். மனுசன் வண்டியை வெளியில் எடுத்தபாடில்லை. மிகவும் பொறுமையாக, பைக் சீட்டிலுள்ள தூசியைத் தட்டிவிட்டு, சைடு மிரர்களைச் சரிசெய்து, லைட்டா தலைசீவி.. ஒருவழியாய் சில நிமிடங்களுக்கு பின்பு பைக்கை வெளியில் எடுத்தார்.

பந்தியில் இடம் பிடிப்பதற்காக சாப்பிட்டுக் கொண்டிருப்பவரின் பின்னால் சென்று நின்றுகொள்ளும் சம்பவமெல்லாம் ஞாபகத்திற்கு வந்துபோயின. அண்ணன் எப்ப போவான்; திண்ணை எப்ப காலியாகும்னு சொல்வாங்களே அதுமாதிரி. ஒரு வழியாக பைக்கை நிறுத்தி ஐந்து ரூபாய்க்கான டோக்கனை வாங்கிக்கொண்டு, புத்தகக் கண்காட்சிக்கான நுழைவுச் சீட்டையும் பெறுக்கொண்டு உள் நுழைந்தேன்.

இன்னென்ன புத்தகங்களை வாங்கப் போகிறோம் என்ற முழுமையான திட்டமிடலெல்லாம் எதுவும் இல்லாவிட்டாலும், மனதிற்குள் சில புத்தகங்களை வாங்கவேண்டும் என நினைத்துக்கொண்டு, இரண்டு பக்கமும் வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டே சென்றேன்.

நான் எழுத ஆரம்பித்து இன்னும் ஒரு ஆண்டு கூட ஆகவில்லை என்பதுதான் உண்மை. எழுதவேண்டும் என்ற எண்ணம் எப்படி வந்தது என்ற கேள்விக்கு இன்னமும் நான் பதிலைத் தேடிக்கொண்டேதான் இருக்கிறேன். பச்சையப்பன் கல்லூரிக்கு எதிரில் நடைபெறுகிற புத்தகக் கண்காட்சிக்கு நான் செல்வது இதுவே முதல்முறை என்றால் பார்த்துக்கொள்ளுங்களேன். இதற்கு முன்னர் காயிதே மில்லத் மகளிர் கல்லூரியில் நடைபெற்ற புத்தகக் கண்காட்சிக்கு இரண்டே இரண்டு முறை மட்டுமே சென்றிருக்கிறேன். முதல் முறை நண்பர்களோடு சென்றபோது, எதுவுமே வாங்காமல் செல்கிறோமே என்கிற எண்ணத்தால், காந்தியின் சத்திய சோதனை மட்டும் வாங்கிய ஞாபகம் - அதன் விலைதான் மிகக் குறைவு என்பதால் - முழுமையாகப் படிக்கப்படாமல் இன்னும் அந்தப் புத்தகம் என்னிடம் உள்ளது. மற்றுமொருமுறை சென்றபோது, என்னுடைய துறை சம்பந்தமான ஒரு புத்தகத்தை மட்டும் வாங்கினேன். (சோறு போடுறதே அதுதான.. )

யாரைக் கேட்டாலும் சரி. அவர்களது பால்ய காலத்தில் படித்த புத்தகத்தில் பொன்னியின் செல்வம் கண்டிப்பாக ஒன்றாக இருக்கிறது என்பதைப் பலரின் பதிவுகளிலிருந்து தெரிந்துகொண்டேன். சிறுவர் மலரையும் சொல்வார்கள். அதைக்கூட நான் படித்ததில்லை என்று சொல்லக்கூட சற்று வெட்கமாகத்தான் உள்ளது. ஆனால் வாரமலர், குடும்பமலர் போன்ற எந்தப் புத்தகத்தில் கவிதை இருந்தாலும் அதனை மட்டுமே படிக்கும் பழக்கம் இருந்தது. என்னுடைய பள்ளி வாழ்க்கையிலும் சரி; கல்லூரி வாழ்க்கையிலும் சரி.. நூலகம் சென்று ஒரு புத்தகம் கூட எடுத்ததில்லை.

பல ஞாபகங்களோடு நடந்து செல்லும்போதுதான் "பொன்னியின் செல்வன்" கண்ணில் பட்டது. எத்தனை பேர் இப்புத்தகத்தைப் புகழ்ந்து சொல்லியிருக்கிறார்கள். நாமும் இதைப் படித்துப் பார்த்தாலென்ன என்கிற எண்ணம் வர, பொன்னியின் செல்வனின் ஐந்து பாகங்களையும் வாங்கி இப்புத்தகக் கண்காட்சியைத் தொடர்ந்தேன். மேலும் சில புத்தகங்களையும் வாங்கிக்கொண்டு பதிப்பகம் பதிப்பகமாகச் கடந்து, உயிர்மை பதிப்பகத்திற்கு வந்தபோது, எஸ்ரா அவர்களும், மனுஷ்யபுத்திரன் அவர்களும் வெளியில் அமர்ந்திருந்தனர். சல்லிக்கட்டில் மாடு பிடிப்பதற்கான தில் நம்மிடம் இல்லையென்றாலும், மாடு பிடித்தவரைப் பார்க்கும்போது நமக்குள் ஒரு பிரமிப்பு, சந்தோசம் இருக்குமே. அந்த பிரமிப்போடு இவர்களைப் பார்த்துக்கொண்டே பதிப்பகத்தினுள் நுழைந்தேன். அங்கு நண்பர் விஜய மகேந்திரனைச் சந்திக்கமுடிந்தது. இவரது "நகரத்திற்கு வெளியே" எனும் சிறுகதைத் தொகுப்பை கடந்த டிசம்பர் 25ல் உயிர்மை வெளியிட்டது குறிப்பிடத்தக்கது. அங்குதான் முதன்முதலாக எஸ்ரா அவர்களையும், மனுஷ்யபுத்திரன் அவர்களையும் பார்த்தேன். இது இங்கு இரண்டாவது முறை.

அப்போது, வாருங்கள் மனுஷ்யபுத்திரனிடன் உங்களை அறிமுகம் செய்துவைக்கிறேன் என்று நண்பர் விஜய மகேந்திரன் என்னை அழைத்துச் சென்றார். "இவர் என் நண்பர்; உழவன் என்ற பெயரில் எழுதிக்கொண்டிருக்கிறார்" என்று அறிமுகம் செய்த உடன், "உழவன்.. இந்தப் பெயர் எனக்கு நன்றாக ஞாபகம் இருக்கிறதே; உயிரோசையில் எழுதியிருக்கிறீர்களோ" என்று அவர் கேட்டதும் ஆச்சரியத்திலும், மகிழ்ச்சியிலும் திளைத்துப் போனேன். அப்படியே "அதீதத்தின் ருசி" எனும் அவரது கவிதைப் புத்தகத்தில் கையெழுத்தும் பெற்றுக்கொண்டு, அருகினில் புன்னகைத்துக் கொண்டிருந்த எஸ்ரா அவர்களிடமும், அவரது "நகுலன் வீட்டில் யாருமில்லை" குறுங்கதைத் தொகுப்பில் கையெழுத்தும் வாங்கிக் கொண்டேன்.

சொல்லப்போனால், நான் நூற்றுக்கணக்கான கவிதைகளை எழுதியவன் அல்ல. வெறும் இரண்டே இரண்டு கவிதைகள்தான் இதுவரை உயிரோசையில் வந்துள்ளது.
அக்கணத்திலிருந்து இக்கணம் வரை அந்த நிகழ்வை நினைத்து மகிழ்ந்துகொண்டே இருக்கும் இவ்வேளையில், இந்த வார உயிரோசையில் என்னுடைய "க்கும்" கவிதையைக் கண்டபோது அம்மகிழ்ச்சி இன்னும் பன்மடங்கானது.

நன்றி திரு மனுஷ்யபுத்திரன் அவர்களே..

உழவன்

மியாவ்

2010-01-01T22:24:00.000-08:00

மியாவ் என்ற ஒரு அழைப்பிலேயே
வாசல் முன் வந்து நின்ற
பூனையைக் காட்டி
"நீ சாப்பிடவில்லையெனில்
பூனைக்குக் கொடுத்திடுவேன்"
என ஏமாற்றிச் சோறூட்ட
இன்றும் தயாரானாள் அவள்

தனைநோக்கி சோற்றுக்கை நீளும்
ஒவ்வொரு முறையும்
கழுத்து நீட்டி வாய்திறந்து
கையின் போக்கிலேயே கண்பதித்து
சோற்றையும் குழந்தையையுமே
பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறது பூனை

கடைசிவரை வாய்திறக்காது
பூனையின் எதிர்பார்ப்பை
குழந்தை பூர்த்தி செய்துகொண்டிருக்கையில்

சலிப்புற்று
குழந்தையின் குமட்டில் இடித்து
கையிலிருந்த சோற்றுருண்டையைத்
தன் வாயில் போட்டு
நடக்க யத்தனித்தபோது
ஓவென அழுத குழந்தையை
எப்படித் தேற்றுவதென்பது தெரியாது
மலங்க மலங்க
விழித்துக்கொண்டிருக்கிறது பூனை!

உழவன்

"உரையாடல் கவிதைப் போட்டிக்கான கவிதை"